Waer gh'u toe went /

Aensiet het ent.

NA sulck Visch als ghy hier siet by den Man ghevanghen,

Sult (als den Krychs-man doet) zoo vierich niet verlanghen,

Sy gaen den breeden pat den dool-vvech sy betreden,

Dus volght hun gheensins na in hare boose zeden:

Ich hab der list so vil erdacht

bis ich den fisch im Reutten brac

Gutt gesel ist der fisch dir feyl

verkauff mir doch das vnder cleyt

Alles fleysch woltt ich vergessen

geb man solck fisch im kloster zessen

Diese fisch haben gemacht

dass ich auff krucken kruch hernach

BLinckend' Aurora klaer /

O divijn // reyn aenschijn /

Vol van schoonheyt /

Suyver Flora dierbaer

Blomken fijn // Medecijn

Van al myn leyt /

Een Hof soet vol luchten /

Waer voor dat moet duchten

'tFenijn hoe valsch bereyt /

Mocht ick eens de Vruchten

Smaken met ghenuchten

Met soetheyt overspreyt /

Soo wert verdreven // myn lyden // bevreest

En al myn leven // verblyden // myn Gheest /

Lief u ghevanghen // niet meer en // misdoet /

Maer wt verstranghen // met eeren // behoet.

Mijn hert schier // als een vier

Inwendich brant /

Dies ick vol rouwe // moet

Sterven hier // als een Vryer

Trou en constant /

Maer indien u gracy

My tot deser spacy

Verlicht van desen bant /

In vreucht recreacy /

Druck noch tribulacy /

Ghy noyt ghetrouwer vant /

Dus wilt verhooren // den Minnaer // van dijn

Die is ghebooren // om voorwaer // te zijn

V Knecht ghepresen // in vreuchden // en smert

Mocht het zo wesen // 'tverheuchdē// mijn hert.

Beelde reyn // die certeyn

Weert zijt ghekroont /

V magnifijcke // deucht

Doet alleyn // dat ghy pleyn

In mijn hert woont /

Hoe wel dat u sinnen

My niet en beminnen /

Soo ghy wtwendich toont /

Schoon Fleur der Goddinnen /

Laet troost by u vinnen /

En Liefd' met Liefden loont /

Wilt doch verachten // het nijdich // ghebroet

Boos van geslachten // partijdich // verwoet

Hoe belaen // ick voortaen

Leve in noot /

Soo ghy't Matresse // niet

Wilt verstaen // moet ick gaen

Heel na de doot /

Ist dat ghy my teghent

Antheros bejeghent /

My met veel lijden groot /

Maer zoo ghy my seghent /

Met u Dauw bereghent /

Vol van ghenaden bloot /

T'uwaert mijn Liefde // niet laten // ick zal

Hoe seer 'thert griefde // die't haten // mocht al

Weest my ghenadich // met Romen // ick schrijf

In Liefd' ghestadich // volkomen // ick blijf.

CVpido laet doch af, myn Herte meer te plaghen,

Met 'tstercke minne vyer, eert my gheheel verslint:

Maer zoo ghy immers wilt, dat ick zal minne draghen,

Zoo laet my minnen die, die my oock weer bemint.

Want oft ick schoon wt min, mijn jonst haer gae betoonen

Sy zal op't beste my, met schoon samblamt vvel loonen: