De hemel duwt het licht in de aarde.

Gereïncarneerd keert Icarus weer.

 

De koffielepel: een klein zoet dal

weerspiegelt zijn langzame gang.

 

Hij slaapvliegt tot op mijn hand.

Een streling verslijt zijn kleuren.

Het oog op zijn vleugels verbleekt.

 

De cicaden stoppen hun snijdend gezang.

Rondom zijn kleine poten ontstaat verwachting.

 

Lang kan het niet meer duren.

De lucifer gaf het teken.

 

Het begin en het einde van de verbinding.

Nog even en hij danst tot zijn stoffelijke

resten aan de kaars blijven kleven.