Nu, nu je leeft en zegt, mij is de dood steeds minder

ongelijk aan leven, nu in gesprek wij zijn

 

en in het heden - het is niet te zeggen hoe zonder

meer; begoocheling door niemand te weerspreken -

 

nu weet ik hoe ik niet zal weten hoe

een heden te doorstaan dat een schimmenrijk zal zijn,

 

bruut en reëel, omdat ik dan terug moet roepen

jou, en hoe je zei, mij is de dood steeds meer

 

gaan leven; omdat ik niet vermogen zal waartoe ik ben

gedoemd - je dood in leven te doen zijn.