laat verwond op de vleugels van een wonderjoffer over de wateren

laat verduisterd op de wind van wuivende halmen

wijnrood bestaan in de nazomerse landerijen warm van vette runderen

en in de avond lekken de volle raten en jij lacht voor mij

in eenvoudig italiaans dat het goed is dat populieren

ons wolkenloos wijzen de warme avondlucht

 

moe is de mensheid oud het gereedschap

dat het balkt van boerengedichten dat het krikt

in de schuur zoals ik man nog onder harige mannen

mij verlustigde om als mayonaise af te glijden

en harig beest nog onder beurs walmende hoeren

die ledematen uitbesteed botte lusten vieren

in een wijfje pissen moest want zo was voor mij de liefde

 

maar ons laat het ons late en vroege honing zijn

jou en mij te koesteren

in de glans van het fotoalbum jou en mij

te weten jij rechts ik links wij samen many

many venices in onze handen en op ons popelblad

avonturen eindeloos gaan wij negenennegentig

worden voor elkaar in een schommelstoel

 

ik heb voor jou een rode propellor

gemonteerd voorop ons wiegend waterbed

zullen wij vannacht hoog boven perzië vliegen