[p. 18]
Mevrouw Despina viert koninginnedag
Marjoleine de Vos
‘Niets is gezegd voor het uitgedroomd werd in woorden en niets is waar wat alleen maar in woorden verschijnt.’ Les Murray
Hoe moet ik leven, vraagt mevrouw D.
weer eens en loopt het park in - feest.
Men wil haar naam op rijstekorrels schrijven
haar tijd met onbeholpen dans verdrijven,
luidkeels zingen. Een kind leest haar de hand:
‘u hebt geluk’ zegt ze, ‘van binnen dan, ook
leeft u lang en krijgt u straks een jongen
en een meisje.’ Zweeft Despina nu over gras
haar hakken in de modder, limonade
spuit uit de fontein. Dit moet het leven zijn
of is het soms weer taal en achteraf, is zij
al thuis de bonen koken, voor God
die zij niet noemen durft dus zegt ze orde.
Ze roert de rijst liegt dat ze psalmen zingt
dat er gebeurt ook hier op dit papier.
Het moet eerst uitgedroomd, zegt dikke Les
in woorden, liegen kun je niet - best
haalde ze diep adem en bad de wereld aan
scherven, spiegelende scherven.
