5 nieuwe inzichten op de Rotterdamsche Electrische Tram
voor Hans Sleutelaar
(1)
Ik ken haar van gezicht:
zij werkt bij Unilever
en verwacht een baby en een gesproken brief
uit Nieuw Guinea.
Weet zij dat van de week
zijn kloten weggeschoten zijn,
toen hij gehurkt zat
bij een praatmachine van het Algemeen Dagblad?
Zo'n bedrijfsongeval
maakt poëzie ook bruikbaar
voor pacifisten.
(2)
Het zal je gebeuren:
een pissebed van voor de Eerste Wereldoorlog
wordt meegesleept
in de smeerolie van een brug
en gekraakt,
zo keurig geconserveerd als hij was.
Je moet er oog voor hebben,
als je moet wachten voor de Koninginnebrug.*
[p. 23]
(3)
Na gedane arbeid
spot het neon met onze Amerikaanse coiffure.
Op de vluchtheuvels
wemelt het van engelenhaar.
U raadt het al:
de feestdagen zijn in zicht.
(4)
Een wolkenformatie
die ik dreigend zou kunnen noemen.
Maar waarom?
De wolkenformatie lijkt op iemand.
Maar dat is tijdelijk.
Het is eigenlijk al (5.32 uur) over.
Zo gaat dat met wolkenformaties.
(5)
Het is een dynamische stad
waar ik in rijd.
Ik ben vrij
om een eind te rijden.
Om een bezoek af te leggen,
een afstand in deze stad.
Maar er is altijd wat. Een brug,
een onmogelijke brug is dat.*
Er passeert
stervenslangzaam 1 elevator.
Maar ik dwaal af. Ik bedoel
dit: aan deze vertraging
ga ik mij niet storen. Nee,
heel reëel en niet minder
ontspannen ga ik reageren.
Met andere ogen:
dezelfde stad.
