Verzonken in nagemaakte nachtrust,

De vensters, wanden, de zwarte plafonds -

Naar buiten, waar het zonlicht verlamt

Met exploderende maïsvelden alom.

De wind alleen verkoelt de kleuren

Tijdelijk in het dorp en eindelijk,

Vrij van vreemdheid, wij dan, terecht

Gekomen op onze plaats.

Doel bereikt,

Keien als besmeurde hersens,

Reis ten einde -

Wolken dreunend in de maag.