|
|
|
| |
| | | |
+§ Dit is
de Belijdinge ende Eyndinge Stephani, also ons de Apostolen in schrift na
gelaten hebben, Act. 6. ende 7
1).
STephanus vol gheloofs ende crachten
+, dede
wonderlijcke ende
*
2)
* groote
teeckenen onder dat volck. Doen stonden daer sommige op van de Schole die daer
heet der Libertinen, ende der Cyrenen, ende der Alexandrinen, ende van
Cilicien, ende van Asien, de welcke disputeerden met Stephano, ende sy en
†
mochten niet wederstaen der wijsheyt ende den Gheest die daer sprack. Doen
maecten sy sommige
‡ mannen wt, die seggen souden:
Wy hebben hem hooren seggen lasterlijcke woorden teghen Mosen ende teghen God.
Ende sy verwecten dat volck ende de Ouders, ende de Schriftgheleerden, ende
liepen hem toe, ende namen hem, ende brachten hem voor den Raedt, ende stelden
daer valsche ghetuygen, die seggen souden: Dese Mensche en houdt niet op
lasterlijcke woorden te spreecken teghen dese heylighe Plaetse ende de Wet:
Want wy hebben hem hooren segghen, dat die Jesus van Nazareth dese Plaetse te
niete doen sal, ende sal veranderen de Insettingen, de welcke Moses ons
ghegeuen heeft. Ende sy sagen alle op //
+hem, die
inden Raet saten, ende sy sagen zijn aengesichte als eens Engels
aenghesichte.
Doen seyde de ouerste Priester: Is dit also?
+ Hy seyde
haer: Ghy mannen, broeders ende vaders, hoort toe: Godt der heerlijcheyt
openbaerde onsen vader Abraham, als hy noch in Mesopotamien was, eer hy int
lant Charran woonde, ende seyde tot hem: Vertrect wt ws Vaders lant, ende wt v
maechschap, ende coemt int Lant dat ick v wijsen sal.
† Doen ginck hy
wt der Chaldeer lant ende woonde in Charran,
†
ende van daer als zijn vader ghestoruen was, bracht hem Godt ouer in dit Landt,
daer ghy nv in woont, ende | | | | en gaf hem gheen erfdeel daerin, iae niet
eenen voetbreet, ende nochtans
† beloefde hy
hem, dat te geuen, dat hijt soude besitten, ende zijnen Zade nae hem, doen hy
noch gheen kint en hadde. Maer Godt sprac aldus tot hem:
* V zaet sal
een vreemdelinck zijn in een vreemt Lant, ende sullen met dienstbaerheyt
beswaert worden, ende qualijck ghehandelt,
†
vier hondert Jaer.
Ende ick sal dat volc, dien sy dienen sullen ordeelen, seyde God.
Ende daer na sullen si wtgaen, ende my dienen in dese plaetse. Ende
‡
hy maeckte met hem dat verbont der Besnijdenisse.
* Ende hy
bracht voort Isaac ende besneet hem ten achtsten dage.
†
Ende Isaac bracht Jacob voort. Ende
‡ Jacob bracht de twelf Patriarcken voort. Ende de
Patriarcken waren nijdich op Joseph, ende vercochten hem in Egypten.
†
Ende Godt was met hem, ende verloste hem van alle zijnen druc, ende gaf hem
alsulcken genade ende wijsheyt voor Pharao den Coninc van Egypten, dat hy hem
† maeckte een
Vorst ouer Egypten, ende ouer zijn geheele huys. Ende daer quam eenen dieren
tijt, ende eenen groo//
+ten druck
ouer tgeheele lant van Egypten ende Canaan, also dat onse vaderen geen spijse
en vonden. Maer doen Jacob hoorde, dat in Egypten Coren was, soo sandt hy onse
vaderen ten eersten derwaert, ende de ander reyse wert
† Joseph van
zijnen broederen bekent, ende Josephs geslachte wert Pharao bekent.
†
Joseph sant wt, ende liet zijnen Vader Jacob halen, ende al zijn geslachte,
vijfentseuentich sielen. Ende Jacob quam in Egypten, ende sterf daer, hy ende
onse Vaderen, ende si zijn ouergebracht in
* Sichem ende
geleyt int graf dat
†
Abraham om gelt gecocht hadde van den kinderen Hemor tot Sichem.
‡ Als nv den tijt der beloften naecte, van welcken
Godt Abraham gesworen had, so wies dat volck, ende vermenichfuldichde in
Egypten, tot dat een ander Coninck opstont, die van Joseph niet en wiste. Dese
benaude ons geslachte, ende handelde onse vaders qualijck, ende
† geboot datmen
de ionge kinderkens wech werpen moeste, opdat sy niet te lijue blijuen en
souden: In dien tijt wert
†
Moses geboren, ende was aengenaem voor God, ende wert drie maenden in zijns
vaders huys geuoet. Daer nae als hy wech geworpen was, nam hem Pharaos dochter,
ende voede hem op tot eenen sone. Ende Moses wert gheleert in alle wijsheyt der
Egyptenaren, ende hy was machtich in wercken ende woorden. Doen hy veertich
Jaer out was, quam in zijn herte, dat hy zijn broeders de kinderen van Israel
besoecken woude,
‡ ende doen hy
eenen sach onrecht lijden, beschudde
1) hy hem, ende
wreeckte dat voor dien, die onrecht leet, | | | | ende versloech den
Egyptenaer. Maer hy meynde dattet zijn Broeders verstaen souden, dat Godt door
zijn hant haer salicheyt gheuen soude. //
+ Maer si en
verstondens niet. Des
* anderen daechs
quam hy by haer doen sy keuen, ende dede eersticheyt om vrede tusschen hen te
maken, segghende: Ghy Mannen, ghy zijt Broeders, waerom doet ghy deen den
anderen leet? Maer die zijnen naesten onrecht dede, stiet hem wech, seggende:
†
Wie heeft v tot een Ouerste ende Rechter ouer ons gestelt? Wildy my oock
vermoorden soo ghy ghisteren den Egyptenaer vermoort hebt? Maer Moses vloot van
desen woorde, ende wert een vreemdelinc inden lande Midian, daer bracht hy
voort twee sonen. Ende
‡ na veertich
Jaren openbaerde hem de Engel des Heeren inder woestijnen op den Berch Sinai,
in eender vlammen des bernenden haechdoorns. Doen Moses dit sach, verwonderde
hy van dit gesichte. Als hy derwaerts ginc om te besien: so geschiede dese
stemme des Heeren tot hem: Ic ben uwer vaderen God, Abrahams God, Isaacs God,
ende Jacobs God. Moses wert beuende, ende en dorstet niet aensien. Maer de
Heere seyde tot hem:
* Treckt wt v
schoenen van uwe voeten, want de plaetse daer ghy staet, is een heylich Lant.
Ick hebbe ghesien dat leet mijns volcx in Egypten, ende hebbe haer suchten
gehoort, ende ben af gecomen om haer te verlossen. Ende nv coemt, ende ick sal
v in Egypten seynden. Dese Moses, den welckens sy loochenden, segghende:
†
Wie heeft v tot een Ouerste ende Rechter gestelt? Desen seluen sant God tot een
Ouerste ende verlosser, door des Engels hant, die hem inden Haechdoorne
openbaerde. Dese leydese wt, ende dede wonder ende teeckenen in Egypten, ende
de Roode
Zee, ende inder
Woestijnen veertich Jaer. Dit is de Moses, die tot den kinderen van Israel
gheseyt heeft:
† God sal v //
+ eenen
Propheet verwecken wt uwen broederen, my ghelijck, dien sult ghy hooren.
‡
Dese ist, die inde Ghemeynte inder Woestijnen metten Enghel was, die met hem
sprack opten Berch Sinai, ende met onsen Vaderen, Die dat leuende woort
ontfinck, om dat ons te gheuen. Den welcken onse Vaderen niet en wouden
gehoorsaem zijn, maer sy stieten hem van haer, ende keerden met der herten in
Egypten, ende seyden tot Aaron:
* Maect ons
Goden, die voor ons gaen, want wy en weten niet wat desen Mosi geschiet is, die
ons wten lande van Egypten geleyt heeft. Ende sy maecten een Calf in dien
dagen, ende offerden dien afgod offer ende sy verblijden haer vanden wercken
haerder handen. Daerom keerde hem Godt, ende gafse daer toe ouer, dat si
dienden des
† Hemels Heyr,
gelijc geschreuen staet int boeck der Propheten:
‡ Ghy huys van Israel, hebt ghy my oock oyt geoffert
inde veertich Jaren inder woestijnen eenich offer oft beeste? Ende ghy naemt
den Tabernakel Moloch aen, ende de | | | | sterre ws Godts Rempham, wat
beelden hebt ghy gemaeckt om te aenbidden? Daerom sal ick v verwerpen op de
ander zijde van Babilonien.
+Onse vaders hadden den Tabernakel des getuygenisse
in de Woestijne, soo hy haer dat gheordineert hadde, doen hy tot Mosen seyde,
dat hy dien maken soude na dat voorbeelt dat hy gesien hadde, den welken onse
vaders ooc ontfingen, ende brachten dien met
† Josua in het
lant dat de Heydenen besaten, de welcke God wtstiet, voor onser vaderen
aensicht, tot Dauids dagen toe, die
‡ genade voor
God vant, ende begheerde dat hy Jacobs God een wooninge vinden soude.
* Ende Salomon
timmerde hem een huys:
†
Maer de Alderhoochste en woont //
+ in Tempelen
die met handen gemaeckt zijn, gelijc de Propheet seyt:
* De Hemel is
mijnen stoel, ende de Aerde is de bancke mijnder voeten, wat huys sult ghy my
dan timmeren, seyt de Heere, oft welc is de plaetse mijnder rusten? En heeft
mijn hant dit niet al gemaect?
† Ghy
hertneckige ende onbesnedene van herten ende ooren, ghy wederstaet altijt den
heyligen geest, gelijc v vaders, also ghi ooc. Welcke vanden Propheten en
hebben uwe vaders niet veruolcht? En doodense niet den genen die daer te voren
vercondichden de toecoemst des rechtueerdigen?
+ wiens
verraders ende dootslagers ghi nv geworden zijt.
† Ghy die de
wet ontfangen hebt door den dienst der Engelen ende
* en
hebtse niet onderhouden. Doen sy dit hoorden, so doorsneet dat haer herte, ende
knersten met haren tanden op hem. Maer want hy vol vanden heyligen geest was,
sach hy opwaert ten Hemel, ende sach de heerlijcheyt Gods, ende Jesum staende
ter rechterhant Gods
+, ende sprac:
Siet, ick sie de Hemelen open, ende des menschen sone ter rechterhant Godts
staen. Maer si riepen luyde, ende
† hielden haer
ooren toe, ende liepen eendrachtelijc tot hem in,
* ende stieten
hem ter stadt wt, ende steenichden hem.
‡ Ende de
getuygen leyden haer cleederen aen des Jongelincx voeten die Saulus hiet, ende
steenichden Stephanum, die daer riep, ende sprac:
‡ Heere Jesu
ontfangt mijnen gheest. Hy knielde neder, ende riep luyde:
* Heere en wilt
haer dese sonde niet toe rekenen. Ende als hy dit geseyt hadde, soo ontsliep
hy.
§ Hier eyndet de Belijdinghe Stephani. // | | | |
+§ Een
Liedeken gemaect wt de belijdinghe Stephani, Na de wijse: Vanden eersten Psalm,
Ofte het was een Clercxken, het ginc ter scholen.
De
*
duister werelt mach niet verdragen
Het clare licht Godes woort en wet
De Schriftgeleerde stellen veel lagen
Om te brengen den vromen int net.
† Stephanus
vol geloofs ende crachten
Deed wonder ende teeckenen groot
Onder een volck, welcke daer op wachten
Dat sy hem mochten brengen in noot.
En sommige tegen hem opstonden
Met grooter haet en nijde beuaen
1)
Disputeerden met hem,
‡ maer sy
conden
Stephanus geest geensins wederstaen.
Aldus so hebben sy raet gehouwen
* En maecten
sommige mannen wt
Die seggen souden: Tegen den trouwen
Mose en God spreect hy ouerluyt.
Tvolc wert verwect met de scriftgeleerden
Ende hy is voor den Raet geleyt
Valsche getuygen de saeck aenueerden
Die hebben aldus van hem geseyt.
Dese mensche spreect sonder cesseeren
Tegen de Wet lasterlijcke reen
2)
En dese heylige plaets des Heeren
Want wy hoorden hem dit seggen pleen.
3)
Als dat die Jesus van Nazarenen
Sal dese plaets te niet doen snel
Ende de wet van Mose voorhenen
Hy gantschelijck veranderen sel.
Sy alle scherpelijck hem aensagen
De welcke daer saten int gericht
Maer schoon scheen zijn aensicht int aenclagen
Ja gelijc eens Engels aengesicht.
Is dit so? dOuerste Priester seyde //
| | | |
+Waar op
dat Stephanus de Schriftuer
Van Abraham tot Christum wtleyde
Daer na seer hert bestraft heeft hy huer.
Als van herten, ooren onbesneden
Die wederstaen hertneckich altijt
Den heyligen geest met hare seden
* Als deden hare vooruaders vol nijt.
Dese hebben strenglijc de Propheten
Veruolcht ter doot leuerende haer
Alle die te voren deden weten
Des gerechtigen toecoemst eerbaer.
Welcken sy verraden en gehangen
Hebben aen den Cruys met swaer verdriet,
† Sy die de
Wet Gods hadden ontfangen
Door dienst der Engelen hieldens niet.
Als haer alsulcx Gods vrient heeft bewesen
So ontstaken haer herten verwoet
En sy knersten toornich opgeresen
Met den tanden op Stephanum soet.
Maer hy zijnde vol van Godes Geeste
Sach opwaerts totten Hemel playsant
En Gods Heerlijcheyt daer int Foreeste
1)
+
En Jesum staen aen Gods rechterhant.
Hij heeft zijnen mont lieflijck ontloken
Ick sie de Hemelen opgedaen
En des menschen soon (heeft hy gesproken)
Aen de rechterhande Godes staen.
* Sy riepen
seer en stopten haer ooren
Vielen tot hem aen eendrachtelijck
Stieten hem ter stadt wt met verstooren
+
En steenden den man Gods crachtelijck.
Heere Jesu
‡ ontfangt mijnen geeste
Riep hy, en knielende ter neer
Verhief hy zijn stem voor minst en meeste
* Dat
haer dese sond vergaef de Heer.
Aldus is den dueren
2) man
† ontslapen
En rust in den Heer zijn toeuerlaet
Een schoon voorbeelt allen Christen knapen
3)
Die wandelen op de rechte straet. //
|
1)Uit het Nieuwe Testament van
Mattheus Jacobs, 1554, zie boven bl. 20. Tot het
verschil in spelling tusschen het Offer des Heeren van 1562 en dit van
1570 behoort o.a., dat daar dikwijls ‘mer’ staat, waar hier altijd
(evenals in Mattheus Jacobs) ‘maer’ gedrukt is.
2)Deze en de volgende tekst passen hier niet,
wat ook verder meer voorkomt.
†Esa.54.b.17. Luc.21.b.14.
†Exo.12.f.40. Judi.5.b.10.
‡Gala.3.c.17. Gen.17.b.11.
‡Ge.29.f.32.
Gen.37.c.28.
‡Exo.1.a.7.
Psa.105.c.24.
†Exod.2.a.1. Heb.11.c.23.
1)Beschutten, beschermen.
†Mat.21.c.23. Acto.4.a.7.
†Exo.2.b.14. Mat.21.c.23.
†Deu.18.c.15. Mat.3.b.17.
17.a.5. Acto.3.d.22.
‡Exo.19.a.9. Gala.3.c.19.
+Exo.25.d.42.
Hebre.8.a.9.
3)Louter; zonder meer; eenvoudig
weg.
*Deu.9.d.24.
2.Es.9.c.16.
1)De uitgebreide ruimte des
hemels.
+3.Re.21.b.13.
Mat.23.e.36.
‡Psa.31.a.6.
Luc.23.e.46.
2)Hooggeschat, kostbaar, uitstekend
(diere); misschien hier reeds ons ‘dierbaar’.
3)Ridder; eig. de nog niet tot ridder
geslagene; volgeling; in 't algemeen man.
|
|