|
|
|
| |
| | | |
§
+ Dit is het
Testament, dwelck
Jorian Simonsz nae ghelaten heeft zijnen sone Simon,
doen hy binnen Haerlem, om des Heeren woort geuangen sat, ende is
daer nae ghedoodet, Int Jaer 1557. Den 26. Aprilis
1).
§
* Godt door
zijn groote bermherticheyt gunne mijnen sone Simon op te wassen in duechden,
ende so hem de Heere tot zijnen verstande laet comen, hem te bekennen, bekent
hebbende ende
2) zijnen wil, daer na zijn
leuen te voeghen, ende eewich salich te werden, door zijnen beminden sone Jesum
Christum, tsamen met den heylighen Gheest
3), Amen.
MIjn kint ende lieue sone,
* neycht uwe
ooren tot ws vaders vermaninge, ende hoort na zijn reden ende verhael, hoe | | | | ende
in wat manieren dat hy zijn leuen begonnen ende geeyndet heeft:
† Onnuttelijck,
hooueerdich, opgeblasen, droncken, eygensoeckelijc onwaerachtich, vol alder
Afgoderien, was den aenuanck ende dat beghin mijns leuens. Ende als ic nv tot
mijn Jaren gecomen was ende mijns selfs man begost te worden, ic en sochte niet
anders dan dat mijn vleesch wel behaechde, een luy lecker leuen, ic was
‡
begheerich nae schandelijck gewin, ick sochte mijns naesten dochter te brengen
in schan//
+den, alst
blijct (eylaes) door dwerck van my ghewrocht, ende wat ick int
* heymelijck wel
dede, dat is schandelijck om seggen. Ja ick was een vat vol onbescheyts
1).
Maer mijn lieue kint, als ic my totter Schrift gaf, die
† doorsochte
ende doorlas, so beuant ick, dat mijn leuen strecte tot den eewigen doot, Ja
dat my dat eewige wee ouer thooft hinck, ende den
‡ vierighen poel
my bereyt was, die van solfer
2) ende peck brant. Sulcx (segge ick) was my nakende,
na luyt Paulus woorden, want hy seyt,
*
die sulcks doen, die sullen Gods Rijcke niet beeruen.
Doen ic sulcx ter herten nam, begoste ick my seer te verschricken
ende te veruaeren, ende hebbe Gods woort tot mijn
† Raetsman
genomen, welcke voor my dat alderbeste geraden soude zijn: | | | | Hier
eenen cleynen tijt lanck een wellustich leuen te leyden, ende de eewige Helsche
pijne te verwachten, ofte hier een cleyn ellende (soment anders ellende heeten
mach) te verdragen, ende daer nae de eewighe vruechde. Ick vant inder Schrift:
‡ Wat batet een
mensche, dat hy de geheele werelt wonne, ende zijn siele schade lijden moeste,
dat hy oock niet en hadde, daer mede dat hyse mocht lossen. Daerom beminde
Sone, heb ict beter geacht met Mosi,
* met Gods
kinderen ongemac te lijden, een cleyne tijt, dan met de werelt (die vergaen
sal) te leuen in al der weelden. Dus ben ick mijn gemack wt getreden vrywillich
ongedwongen, ende hebbe my begeuen opten
† engen wech, om
Christum mijn hooft na te gaen, wel wetende, so ic hem totten eynde toe
volchde, dat ic
‡ in
duysternisse niet en soude wandelen. Als ic het oude verdoemelijcke nv
eensdeels hadde wt getreden ende verworpen, ende begeerde een nieu Godlijc
creatuer te wesen, ende een vroom boetueerdich //
+ godsalich
leuen te leyden, doen
* worde ic van
stonden aen, gelijc alle vrome die voor my geweest zijn, gehaet, ia geuangen
geleyt binnen Haerlem, op S. Jans poort. (Hy heeft volgende daer
na om twoort des Heeren zijn leuen gelaten, Anno. 1557. Den 26. April).
§ Dit mijn beminde Sone is mijn leuen geweest ter tijt toe, dat
my de Heere verlichtede. Voor het voorste
1) mijn lieue
kint, wil ic v wel hertelijcken gewaerschouwet, vermaent ende ghebeden hebben,
dat ghy v wilt wachten, ende schouwen alle boosheyt, ende wandelen inde vreese
des Heeren (
† welcke ist
begin der wijsheyt) van kints been af, ende so v God zijn waerheyt openbaert,
en wilt dan niet vertoeuen om daar in te wandelen, want de
‡ doot na gaet
den iongen als den ouden. Neemt doch waer v tijt, die v van God tot beteringhe
gegonnen is, hebt uwe
* conuersatie
metten goeden, ende wacht v van den verkeerden,
†
als v de sondaers locken, soo en consenteert haer niet, ende en verselt v niet
met haer, weert v voeten van haren paden, haren ganghen raken tot der
verderuinghe: Dus en raeckt het
‡ peck niet
aen, op dat ghy niet besmet en wort: Want den quaden naeckt een quaet eynde,
het welcke ouer al de last sal draghen. Voor dese ende voor alle quade, mijn
lieue sone, wilt v wachten, ende denckt dat Paulus seyt,
‡ dat wy alle
sullen ghestelt worden voor den Rechter stoel Christi, op dat een yegelijck
daer ontfanghe in zijn lichaem, daer nae dat hy ghedaen heeft, het sy goet ofte
quaet, ende het vleesch en sal v niet goets raden: Daerom mach Paulus wel
seggen:
* Vleeschelijck
gesint te zijn, is de doot, Ja die vley- | | | | schelijc zijn, die en
mogen God niet behagen. Hierom so doodet uwe vleeschelijc//
+ke leden
hier op Aerden. Leest Paulum, oft laet hem v lesen, die salt v wel seggen,
† welcke de
wercken des vleeschs zijn. Hebt ghy tijt ende plaetse, so doet vlijt ende
neersticheyt, om te leeren lesen ende schrijuen, op dat ghi des te beter sout
mogen leeren ende weten, wat de Heere van v eyschende is. Beminde sone, mijns
herten wensche ende bede is totten Heere voor v, dat v siele mocht beschermt
wesen, voor de sentuloet des torens Gods, die ouer comen sal alle ongodlijcke
die na den Heere niet en hebben geuraecht, ende in zijn geboden niet en hebben
gewandelt. Dese aenstaende toorne cont ghy niet beter ontgaen, dan dat ghy siet
op Jesum Christum de sone des almachtigen ende eewigen Vaders, de welcke daer
is dat
‡ hooft ende
voorbeelt alder geloouigen, Ja de
* Hertoge
des geloofs, ende de voleynder, dat is Jesus Christus. Vraecht hem om raet, wat
voor v dat alderbeste van nooden te doen is, hy salt v seggen,
† clopt aen de
duere zijnder heyliger Drieuuldicheyt
1), ende
bidt hem aen, hy sal v op doen, ende geuen v tgene, dat v van nooden is. Hebt
lust ende appetijt na der waerheyt, ende ghy sult
‡ versaet worden.
Staet niet na hooge tijtelijcke dingen, hoe wel de gene diese vercrijgen, vant
gemeyn volck salich genoemt ende gepresen worden, so zijn si nochtans voor God
onsalich ende verwerpelijc. Hierom
* vernedert v
onder de crachtige hant Gods, op dat ghy inder eewicheyt verhoocht moecht
worden. Siet hoet hem, ende alle vrome voor hem ende na hem gegaen is, zijn
geboorte
† was arm ende
ellendich, hy moeste terstont voor
† Herodes
vluchten, want hy na zijn leuen stont, hy hadde als hy leedt, niet daer zijn
hooft op
* rusten mochte.
Ende voor alle zijn groote ende heerlijcke weldaden hadde hy te danc, dat hy
hare
†
verleyder
‡ wijnsuyper, //
+
† Samaritaen,
ende een inhebber des Duyuels moeste
*
hieten, daer en bouen moeste hy noch hare steenen wachten, so lange dat sy hem
(als den tijt veruult was) metten alderschandelijcsten doot verdoemden. Ende
voor
2) die Wet moeste ooc den vromen
† Abel van zijnen
broeder Cain lijden, die welcke hem wt enckel | | | | haet ende nijt (om
dat zijns broeders wercken goet ende God aengenaem waren, ende die zijne quaet
ende verwerpelijc) heeft gedoodet, oock hebben alle lieue
† Propheten, die
dat woort Gods beleefden ende voorstonden, sonder eenige aensien der personen
vele moeten lijden:
† Micheas by
Achab des Conincx tijden alleen warachtich beuonden onder vierhondert valsche
propheten, moeste van Sedekia geslagen, ende daer na in eenen put gesmeten
worden.
† Elias
onder vierhondert ende vijftich valsche Jesabels Priesters alleen warachtich
hadde ooc veel te lijden, also dat Paulus wel mach seggen
+ (want hy
haddet selfs geproeft) dat alle die godsalich willen leuen in Christo,
veruolginge moeten lijden. Dit hebben oock beproeft alle andere vrome getuygen
Christi, ende zijn volstandich gebleuen tot aent eynde, waerom (na luyt der
schrift) haer de
† croon bereyt
is, want Christus eygen mont sulcx getuycht, dat so
* wie
volstandich blijft tot aent eynde, die sal salich wesen,
‡ die verwint salt al besitten,
sal met witte cleederen ghecleedt worden,
* sal vant hout
des leuens eten, welcke midden inden Paradijs staet.
Dit mijn beminde sone wilt ouerleggen, hier hebt
† nachts ende
daechs v gepeyns in, te weten: De werelt te steruen ende Christus wille te
volbrengen. Ten eersten ende voor al,
* wilt v wachten
voor alle valsche propheten, hypocrijten, ende beueynsde heyligen, welcke by
mijn tijden waren, papen ende monicken, //
+ welcke ic
sorge, dat by uwe tijden niet en sullen gebreken, so lange haer de vette soppen
1) volgen, wiltse niet
geloouen, want het zijn
* verleyders
der menscen, ende haer sielen moordenaers. Mijn sone, die v dit screef, die
wast door experientie ende ondersoeck wel vroet
2), wt die
kelc hadde hi selfs gedroncken. Leest
3) ooc niet eenige secten,
die al by mijnen tijden vele waren, als Lutersche, Swingelsche ende meer
andere, de welcke al hebben si wel eenen schijn van goet, euen wel in den gront
zijnse quaet ende vol dootlijck fenijns. Siet na een
† cleyn
hoopken, die haer geheele regel des leuens met die geboden Gods ouer een comen,
ende die haer ordinantie ofte Sacramenten gelijckmetich tbeuel Christi ende dat
gebruyc der Apostolen is, dat is de rechte gemeente Christi, sonder
‡ rimpel ofte
vlecke, dese is vleys van zijnen vleysche, ende gebeente van zijn gebeente.
Dese hebben ooc Leeraers na de leeringe Pauli,
‡ onstraffelijc
in alles, die gehoorsame kinderen hebben, | | | | ende geloouige
huysurouwen, die van geenen rechten noch pleyten, van geenen vloecken noch
sweeren, gheenen haet nochte nijt, geenen liegen nochte bedriegen, geen
oncuysheyt, nochte ouerspel niet en weten: Daert al is liefde, paeys, vrede,
eenicheyt ende waerheyt, als Paulus v wel sal leeren,
‡ dwelcke zijn
die vruchten des Geests.
Mijn lieue Sone ende beminde kint, dit is mijn meeste ende laetste
wille, mijn Testament tot v, dit begeere ick op v, dat ghy dit met neersticheyt
wilt door lesen, dit wel eercauwen
1) ende leggen dit selfde
byder scrift, om v gangen hier na te voegen. Merct wel sone wat ick schrijue:
Veel sullen haer in een schijn van goede Meesters openbaren, segghende dat sy
medecijn voor v crancke siele hebben, maer daer ghy bate by vinden sult, //
+ dat zijn
de gene die de waerheyt hebben, wilt v daer aen houden:
† Water ende
vyer wort v voor oogen gestelt, ghy muecht v hant wtsteken tot welcke dat v
gelieft, dat is de doot of dat leuen. Dit sal v, mijn lieue sone, eerst seer
herdt wesen om hooren, wantet v eerste geboorte contrary is
2), welc wt den
* vleesche is,
maer ghi moet van nieus geboren worden ende
‡ omghekeert,
wilt ghy anders dat rijcke Gods ingaen, Dit en cont ghy niet verstaen, so lange
† ghy
vleeschelijc gesinnet zijt, iae so lange
* als
ghy des werelts sot ende viant niet en wort. Hartgrontlijcke lieue sone, mijn
bede is na als voor, dat ghy hier op dencken, ende v hier na voegen wilt, Wt
getrouwer vaderlijcker herten heb ic v dit nae gelaten, als ick van deser
werelt soude reysen, ende om des Heeren Woordt de doot soude steruen. De Heere
gunne v, ende alle diet lesen ofte hooren lesen, dat zijt ter herten mogen
nemen, daer nae doen, ende eewich salich werden.
§ Mijn Soons Testament.
§ Gheschreuen int Jaer. 1557. Den eersten maendach in April,
ende op den. 26. Dach des Maents met den doodt beuesticht.
§
* Hier volgen
noch drie cleyne vermaen Briefkens, van
Jorian Simonszoon met zijn mede gheuanghenen.
VRede ende vruechde, vertroostinge in alle druck ende lijden, | | | | gunne Godt alle den ghenen die om zijn woort te lijden hebben, door
zijnen beminden Soone, in cracht des heylighen Gheestes, Amen. //
§
+ Onsen seer
beminde broeders ende susters inden Heere, met alle die den Heere van gantscher
herten soecken te vreesen, doen wy condt ende te weten, hoe dat wy alle (de
Heer si eewich lof) seer wel gemoet zijn, ende verhopen by des Heeren woort te
blijuen, ende daer niet af te wijcken, noch om yet dat sienlijc is ia om leuen
noch om steruen, want niet isser, hopen wy,
‡ dat ons van
Gods liefde sal mogen scheyden,
* wy
sullent al vermogen door hem, die ons verstercket, wy verhopen met
† onsen Godt
ouer de mueren te springen. Ende lieue vriendekens verblijt v met ons, waerom
souden wy vreesen, daer so menich mensch byder werelt is, die om so cleyne
gewin hem in so groote periculen stelt, beyde van siel ende lichaem, te water
ende te lande, ende en weten dan noch niet, alst al wel geluct, oftet winst oft
verlies vallen sal, Mer wi, dese reyse met des Heeren hulpe volbracht hebbende,
weten dat het al winst voorhanden is, datter geen verlies op vallen mach,
* want wy en
lopen niet als op het onseker, wy vechten niet als die de locht slaen, maer wy
zijn versekert, door des Heeren genade, dat wi het gene dat ons beloeft is, so
wy vroom doorstrijden, als wy verhopen, sullen vercrijghen, wy denckent haer
* vieruoudich
wederom in te schencken, wy sullent crijten ende niet swijgen, dat ons de Heere
verleent ende openbaert. Onse suster Mariken is oock seer wel gemoet, ende
heeft haer geloof oock oprecht beleden, ende sy begeert daer ooc by te blijuen,
* so lange daer
adem in haer is, sy is so vroom ende wel gemoet, dat sy ons allen vermaect ende
verblijt.
* Wij vermanen
malcanderen met des Heeren woort, so vele God een yegelijck te spreken geeft,
dan met woorden, dan met sangen. Jae ic ben menich vre, dat ic niet eens dencke
dat ic //
+ geuangen
ben,
† sulcken
blijschap geeft ons die Heere. Ic danc v hertelijc, dat ghy mijn bede veruult
hebt, ooc voor v hertelijcke vermaninge, doetet beste
1), aengaende mijn H. F. Den Heere ende twoort zijnder
genaden beuolen.
Jorian Simonsz wt onse banden.
* ONsen seer
beminde B. ende S. in den Heere, met alle die den Heere van herten begeeren te
vresen ende na te volgen, wunschen wy gebondene in den Heere, een vroom
stantuastich gemoet, ende | | | | een volherden inder waerheyt totten
eynde, door Jesum Christum onsen heylant, salichmaker ende verlosser, in cracht
des heyligen geestes. Amen.
§ Seer beminde broeders ende susters inden Heere, uwer liefden
sy cont, hoe dat wy alle door des Heeren ghenade nae het beste staen, ende
staen van gantser herten daer na, dat wy ons den Heere begeeren op te offeren
in zijnen handen, het geraecke
1) ons te leuen oft te steruen: Wi staen noch van gantscher herten
daer na, dat de Heere zijn Heerlijcke Naem door ons wil groot maken, ende
stellen ons voor oogen den
* Hertoch ons
gheloofs ende den voleynder Jesum: Wy weten
† dat de knecht
niet beter en is dan zijn Meester.
‡ Tis oock waer ende een
dierbaer woort: Ist dat wy met hem lijden, dat wy met hem sullen verblijden.
Hier op hebben gesien alle vrome getuyghen Christi, ende op zijn groote
beloften, als wy hebben int oude Testament, van die vrome
† voor Vaders die
op die toecomende genade verhoopten, ende hebben der haluen vroom ghestreden
voor Gods wet, ende hebben geen gemeenschap met die omligghende volcken willen
//
+ hebben,
ende hebben daerom haer leuen
* vrijwillich
ouer ghegheuen, om dat sy niet en wilden aenbeden, nochte eeren hare ghegoten
ofte gesteecken
2) beelden, gelijck als oock die vrome
† Eleazar, die
teghen die Wet gheen verckens vleysch eten wilde: Sijn heylsame woorden
verhoopen wi door des Heeren ghenade tot onsen
† voorbeelt te
nemen, te weten, dattet best is by den Heere te blijuen. Want al waert schoon,
dat wy door beueynstheyt (daer ons Godt voor bewaere) het leuen daer al af
droegen, so conden wy dan noch die almoghende hant
* Godts niet
ontloopen, leuendich noch doot. Hierom willen wy ons gheheelijcken ouer gheuen
inde handen des Heeren, gelijck als die vrome
†
Machabeeusche moeder met haren seuen Sonen. Ende ghelijck alle vrome ghetuyghen
Christi gedaen hebben, ia hebben haer
† verblijdt, dat
sy weerdich ghekent waren om den Naem Christi te lijden. Dus beminde broeders,
zijn wy gemoet in den Heere ende niet anders, wy verhopen den swacken
melcsuygende ionghen door des Heeren genade te wesen een
† exempel der
vroomheyt ende der volherdinge.
§ Dit is van my gheschreuen smaendaechs, nae dat ick tweemael
voor die Heeren gheweest hadde, ende my af gheuraecht was, oft ick daer by
blijuen wilde. | | | |
* ONsen seer
beminde broeders ende susters inden Heere, met alle die den Heere van
ghantscher herten begheeren te vresen ende na te volghen, wunschen wy
ghebondene in den Heere, dat de ghenadighe hemelsche //
+ Vader haer
allen wil bewaren voor alle aenstoot van binnen ende van buyten, door zijnen
lieuen beminden Soon Christum Jesum, met tsamen den heyligen geest
1). Amen.
§ Hertelijcke lieue broeders inden Heere, wilt v doch niet
† verflouwen, al
ist dat ghy nv moet sweruen wt vrienden ende magen, huys ende hof, niet wetende
waer henen,
* aengesien der
sonnen brant nv aen alle canten dat opgewassen saet in v begint aen te tasten.
Broeders weest doch niet verslagen, ende laet dat saet in v vochticheyt
crijgen, ende houden, set v onder de schaduwe der scriftueren, ende die sal v
een heerlijcke beschutsel zijn. Wi weten dat wy door veel
* drucs moeten
gaen int rijcke der Hemelen, alst hooft beswaert is so beswaren hem ooc mede
alle de ander leden, willen wi dan litmaten wesen des lichaems Christi,
* so
moeten wy het lijden des hoofts mede deelachtich wesen,
‡ so wi dan met hem lijden, so sullen wy met hem verblijden.
Hierom lieue broeders, ist dat v de Heere noch een tijt lanc laet conuerseren
* onder het
erge geslachte so leydet doch den tijt uwer
†
pelgrimagie met vresen, stelt v
* als lichten onder de bose erge werelt, laet v
geloof wtbreken inde wercken, anders ist doot. Hout v oogen op den
†
Hertoch des geloofs, ende den voleynder Jesum Christum, hy is den eenigen
‡ hoecsteen in
Sion, een ander
†
fundament mach niemant leggen dan daer gheleyt is, twelc is Christus Jesus,
‡ hout dat ghy
hebt, op dat een ander v croon niet en neme. Den Heere beuolen, die wil v
geleyden in alle waerheyt,
Jorian Simonsz uwen lieuen broeder, met mijn lieue
medegeuangenen wunschen v al goet, ende wy staen van ganscher herten nae het
alderbeste. //
§
+ Een
Liedeken van
Jorian Simonsz, Nae de wijse, Sorge ghy moet bezijden
staen
2).
O Vaders wilt ghy eenen schat
| | | |
* Gods woort en wet, voorhout haer dat
Op dat zijt van ioncx vaten.
Hoort
Jorian Simons vermaen
Tot zijnen Soon gheschreuen
Als hy te Haerlem lach geuaen
Daer hy oock liet zijn leven.
Na dien hy wel had ondersocht
Goet ende quaet van beyde
Een testament heeft hy bedocht
Voor zijn soon, eer hy scheyde.
† Nae
ws Vaders vermaen, mijn kint
Tot zijne reden zijt gesint
Met neersticheyt te hooren.
‡ Wacht v
mijn kint voor alle quaet
Wilt God den Heere vresen
* Wantmen daer duer tbeginsel vaet
Van Gods wijsheyt gepresen.
Opent v God zijn waerheyt reen
Wilt daer na stracx voortvaren
† Want de
doot na gaet iongen cleen
Dus van Godt v gegonnen tijt
‡ Met goe
conuerseerende zijt
Wacht v van den verkeerden.
* Als v de
sondaers locken aen
Wilt haer niet consenteeren
Verselt v niet op hare paen
Haer ganck leyt tot verseeren
1).
Denct lief Soon, dat Paulus vermelt
† Dat wy
sullen by namen //
+ Voor
Christus rechterstoel gestelt
‡ Daer een yeder ontfangen sel
Int Lichaem na zijn daden
Hy heeft qualijck gedaen, of wel
Wacht v voor des vleesch raden.
* Want
svleesch gesintheyt is de doot
Ja die leeft na svleesch zeden
| | | |
Behaecht Godt niet int cleyn noch groot
Dus doot v aertsche leden.
Hebt ghy tijt ende plaets bereet
Doet neersticheyt, om leeren
Lesen, schrijuen, op dat ghy weet
Te bet de wil des Heeren.
Des hertsen wunsch, en bidden mijn
Is totten Heere crachtich
Op dat ghy mocht bescermet zijn
Voor den Toorn Gods onsachtich,
† Die
ouercomen sal met vliet
Die na den Heere vragen niet
En aen zijn Wet mishandlen.
Jorian heeft zijn soon veel meer
Vermaent voor zijn afsteruen
En gaf, als goet Vader, een leer
Om Gods Rijck te beeruen.
Men heeft vijftienhondert getelt
Daer toe vijftich en seuen
Als Jorian aen een pael gestelt
Vroom heeft geeynt zijn leuen.
O vriendekens nv voor een slot
Sijt een voorbeelt,
‡ om
stichten
V kinders, dat sy vreesen Godt
En crijgen claer gesichten.
finis. //
|
1)'t Is niet vreemd, dat wij van verscheidene
martelaars in Noord-Holland meer weten dan van de meeste elders. Over hen
konden de verzamelaars van de Groote Offerboeken, allen in die provincie
gevestigd, het best inlichtingen bekomen; uit kringen, waartoe zij hadden
behoord, komen de meeste liedboeken, die wij nog bezitten. Ook met den
Haarlemmer
Joriaen Simonsz. is dit het geval. Het
Nieu Liedenboek van 1562 heeft reeds op fol.
80 het lied: ‘Hoort toe, gij Christen Scharen’ op hem en zijne
lotgenooten
Clement Dirksz. en
Mary Joris (fol. 139 r o); de
terechtstelling dezer laatste moest om hare zwangerschap worden uitgesteld, zij
is in de gevangenis gestorven. Het is ‘cortelijck’ na het gebeurde
gedicht, door Wackernagel, Lieder der niederl. Reformirten, S. 133,
afgedrukt, en vermeldt reeds, zoo kort na Joriaen's dood, hoe men na de
executie ook zijne boeken heeft willen verbranden, 'tgeen echter door een
volksoploop, waarbij de menigte zich gretig van die boeken meester maakte, is
verhinderd. Dit bericht berust dus niet, zooals de Bibliographie des
Martyrologes, II, p. 767 vermoedt, op eene dwaling van Van Braght. Het
Liedboek achter het Offer des Heeren van 1563, bevat op fol. 42
r o hetzelfde bericht; ook het Groote Offerboek van 1617; dat van
1626 voegt er bij, dat
Joriaen, ‘so ons van den ouden berecht is, met
boeckvercoopen omginck’.
Ampzing,
Beschrijvinge van.... Haerlem, 1628,
noemt daarentegen bl. 447 hem en Clement wevers;
Joriaen was volgens hem uit Hallmen (Hallum) in
Friesland. Uit Ampzing kwamen beiden in de latere drukken van het gereformeerde
martelaarsboek, de
Historie der Martelaren enz. van
Van Haemstede, uitgaaf van 1657 en volgende. 't Was
toch niet, omdat
Joriaen ‘bij de Drievuldicheyt wil aengeclopt
hebben’? (zie mijne aanteekening op fol. 137 r o) of omdat in:
‘Hoort toe, ghij Christen Scharen’ de regels voorkomen: ‘Godt
hadse daertoe vercoren, Eer datse waren gheboren’? Natuurlijk zou hij
niet de éénige in zijn tijd zijn geweest, die even goed straks
zich bij de Hervormden kon aansluiten als Doopsgezind blijven. Dat hij tot deze
laatsten behoorde, blijkt uit het Offer des Heeren zelf, fol. 138
r o; ook uit de omstandigheid, dat het lied op hem in het Liedboek
hierachter fol. 42 v o uit de pen van Bouwen Lubberts is gevloeid.
Nog een lied van
Joriaen zelven: ‘Hoort doch nu al te samen, Die
te Haerlem binnen woont’ komt voor in de
Veelderhande Liedekens van 1559 (?zie
Wieder, bl. 142-145) en 1566, en is in dezen zelfden
bundel ‘Hoort vrienden al te samen Ghij die daer vreest den Heer’
opgenomen, 'twelk in het laatste couplet vermeldt dat het het eerst door
Joriaen en
Clement is gezongen. Blijkbaar zijn het mannen
geweest, in hun kring zeer geliefd. In het archief te Haarlem is
niets over hem te vinden.
2)Dit ‘ende’, dat reeds in
n o. 1, 1562 voorkomt, misschien uit het origineel overgenomen, staat
hier foutief en is dan ook in n o. 6, 1578 b en in alle latere
uitgaven, ook bij Van Braght, weggelaten.
3)Zie de aanteekening op fol. 137
r o.
1)Ongemanierdheid, buitensporigheid.
2)Uitgaaf van 1562:
‘swevel’.
1)Behalve hier en fol. 142 v o komt
de drieëenheid in deze martelaarsbrieven niet voor. De bijvoeging bij
‘Jesus Christus’ op fol. 135 v o en 140 v o
wijst er misschien op, dat
Joriaen meer dan anderen aan dat leerstuk gehecht was.
Zie Inleiding bl. 36. Een leerstellige geest is hij anders niet: wat hij in het
opschrift van dezen brief zijn zoon toebidt is dat deze moge ‘opwassen in
duechden’; als het geloof ‘niet wtbreekt in wercken, is 't
doot’, fol. 140 v o, enz. Voorts ontbreekt bij hem het drukke
bijbelgebruik der andere briefschrijvers. Hij doet meer aan den Noord-Hollander
Jan Claesz. dan aan de Vlamingen denken.
2)Reeds in den tijd vóórdat de
Wet gegeven was.
2)Die droeg er wel kennis van.
3)Zoo in alle uitgaven. Wordt lezen =
vergaderen bedoeld ? Of: ‘Kiest niet eene of andere sekte’? Of wel:
‘leest ook niet geschriften van eene of andere sekte’? Het
Groot Offerboek van 1615 begreep het al niet en las
‘leeft’; Van Braght, die dit evenmin verstaan kon, maakte er van:
‘leeft niet onder eenige sekte enz.’
2)Dat gij zulk eene beslissende keuze moet
doen, is in strijd met uwen ‘natuurlijken mensch’, met uwe
zinnelijke natuur.
1)De uitgaaf van 1570 heeft
‘veste’: eene drukfout; de eerste, 1562, had al
‘beste’. ‘Mijn H. F.’ is natuurlijk ‘mijne
huisfrouw.’
1)Het loope voor ons uit op leven of op
sterven.
2)Een ‘steecker’ is een
graveur.
1)Zie aanteekening op fol. 137
r o.
*Phi.2.b.15.
Jaco.2.b.20.
2)N o. 44 van den Ausbundt:
‘Merckt auff ihr Völcker alle’. Ein ander Lied, von Jörg
Simons, im Niderland gericht, Anno 1557. Im Thon: Von deinetwegen bin ich,
etc.
*Psa.111.b.10.
Eccli.1.c.16.
1)Gepijnigd worden, in ellende
geraken.
‡Jere.17.b.10. Mat.16.d.27. Rom.2.a.6.
Apoc.2.d.23.
|
|