|
|
|
| |
| | | |
§
+
*Dit is eenen
Brief van
Adriaen Pan, geuanghen wesende tot
Antwerpen ende is aldaer omghebracht, int Jaer. 1559
1).
GEnade ende vrede van Godt onsen hemelschen Vader,
+
door die verdienste Jesu Christi zijnen beminden Soon, met die rechte
verlichtinge des heyligen Geests, wunschen wy allen liefhebberen der eewiger
waerheyt, Amen.
§ Mijn hertgrontlijcke lieue ende gewenschte broeders, die wy
wt
* gront van
onser herten lief hebben, ende v in onser herten dragen, als die gene daer wy
‡ een siel ende
een lijf mede zijn, al ist dat wy v nv berooft zijn nae den aensien so en zijt
ghy des niet dan te meer in onser herten, ende wi bidden v lieden, dat doch
* niemant af
en laet om ons drucx wille, die wy nv begeuen zijn, want wy hopen dattet v
lieden een vruecht sal zijn om te hooren, want wy weten dat gewis, dattet voor
de rechte waerheyt is:
‡ Niemant onder
v en lijde als een misdader, seyt Petrus, oft als die na ander lieden goet
staet, mer lijt ghy als een Christen, so zijt ghy salich, want de heerlijcheyt
ende
† geest Gods
rust op v, maer by haer wort hy versproocken
2). Paulus seyt,
* dat het lijden
van deser tijt niet te gelijcken en is, by die heerlijcheyt die aen ons
geopenbaert sal worden,
† Ja dat noyt
ooge gesien en heeft noch noyt in des menschen herte en quam, dat | | | | God bereyt heeft den genen die hem lief heeft,
‡ Gelijc des
lijdens Christi veel ouer ons coemt, so coemt ons //
+ ooc veel
troost door Christum. Mijn lieue Broeders, hoe en souden wy niet goets moets
zijn, als wy sulcken troost vernemen.
* Mijn lieue
vrienden, hoe dat wy in meer drucx versocht worden, hoe dat wy meer getroost
worden. Dat worden wy wel gewaer, doen wy eerst in handen quamen, doen sy dat
huys oueruielen, al souden zijt vernielt hebben met al datter in was, doen
worde mijn herte gesterct, al oft ic een ander mensche geweest waer, mijn
huysurou die was wel een weynich benout, eer dat sy die handen aen ons sloegen,
mer doen si sach dattet wesen most, so ginc de vreese van haer, of si een cleet
wt getoogen hadde, ende hief op ende sanc: Dus weest bedacht, en op hem wacht,
‡ want hy sal
comen als een dief inder nacht, want wy en haddense doen noch niet gewacht,
want wy hadden ons dingen gepact, ende meynden haest wech te reysen, mer die
Heere heuet anders gescict, gelooft moet hy zijn inder eewicheyt. Ende doen sy
met haesten toefden, doen soude ick wel gesongen hebben: Noyt meerder vruecht
in my en was, dan nv en is in desen tijden, Mer ic bedwang my seluen, dat ic
niet en sanc om dat ic dochte: mi is noch veel beproeuinge aenstaende, mer die
Heere sy gelooft, die ons niet tot
‡ schande en
laet comen. Sy begonsten ons veel te verwijten, van Munster ende
van Amsterdam, Maer ic seyde, dat ic daer geen scult toe en hadde,
mer dat het om die rechte waerheyt was, dat wy lijden, ooc so en ben ick geen
xxxiij. Jaer out, hoe soude ic daer by geweest hebben? Die sommige verspraken
1), die sommige beclaechden. Maer ic seyde:
* Weent ouer
ons niet, maer weent ouer v seluen ende ouer v kinderen. My dunct dat wy met
Dauid wel hadden mogen seggen: Al waer ic van
† hondert duysent
man omcin//
+gelt die my
quamen aen, ic en vreesdese niet, Ja si zijn my al om gecomen by, gelijc de
† bijen si my
omringen, mer inden naem des Heeren wil icse tonder doen. Mijn lieue broederen,
dit en seggen wy niet wt eenigen roem, mer wt blijschappen, ende dat wy onsen
God dancken van zijn groote macht ende stercheyt die hy ons verleent, ende tot
een vruecht van allen liefhebbers der waerheyt, diet souden mogen hooren.
† Bidt voor
ons, dat wy totten
†
eynde toe volstandich moegen blijuen. Ende wy bidden v, hout ons weynich
scrijuens ten besten. Den 15. dach onser geuanckenisse, ende den 9. dach Mey
Mijn huysurou ende ic doen v lieden seer groeten, alle die ons kenlijc zijn,
oft die na ons vragen mogen. | | | |
§
*Noch eenen
Brief van
Adriaen Pan, die hy geschreuen heeft na dat hy uerwesen
was.
GEnade ende vrede van God onsen hemelschen Vader,
+door die verdienste Jesu Christi, met een rechte
verlichtinge des heyligen geests, wunschen wy allen liefhebbers der eewigher
waerheyt, Amen.
§ Mijn lieue N. Ick gedencke v noch in dat eynde mijns leuens,
ende bidde den almachtigen God, dat hy v wil vertroosten met zijnen geest, ende
onderwijsen met alderley
‡ geestelijcke
wijsheyt ende verstant, dat v soude mogen dienen totter salicheyt. Voort laet
ic v weten, dat ic den 2. dach Junij op die pijnbanc ben geweest, ende den 16.
dach ben ic in die vierschaer geleyt, Daer vraechden sy my, oft ic gedoopt oft
herdoopt was. Ick vraechde, oft ic spreecken mochte. Sy lietent my toe.
† Ic seyde, dat
ic alles geloofde, dat inde Wet ende Prophe//
+ten
gescreuen staet. Dat Jesus Christus ende zijne Apostolen geleert ende beuolen
hebben, by dat selue begeere ic te leuen ende te steruen, Op die belijdinge van
mijn sonden, dat si my leet zijn, ende op de bekentenisse van mijn geloof, ben
ic
*
gedoopt inden naem des Vaders, des Soons, ende des heyligen Geests, Daer op
hebben si my verwesen, so en verwachte ic anders niet dan dat sy haren wille
metten lichaem doen sullen, de
† Heere wil den
geest ontfangen.
‡ Ic ben ooc wel bereyt voor
des Heeren Naem te leuen ende te steruen. Ick en can mijnen God niet genoech
gelouen ende gedancken, dat hy my daer toe
* geroepen
heeft, dat ic om zijnen naem mach lijden. Och mijn lieue N. Ic ben doch so wel
gemoet, die Heere (hoop ick) sal my oock stercheyt geuen totten eynde toe. Ic
en can niet seggen, dat ick oyt vrolijcker dach op den steen
1)
gehadt hebbe, dan doen ic in handen quam, ende doen ick verwesen was. Mijn
lieue. N. weest doch wel gemoet, het is hier haest gedaen, En laetse ons doch
niet vresen, diet
* lichaem
dooden, maer Christus seyt ons, wie wy vresen sullen. Ic ende mijn huysurou
2) doen v hertelijcken seer groeten met des Heeren
vrede. Ende neemt mijn weynich scrijuens ten besten, Ic soude v wel wat meer
willen scrijuen, dan ic en heb de gaue niet seer wel
3), | | | | Dan ic dancke den Heere van allen dat hy my
verleent heeft,
*
Groet ons die lieue vrienden seer, die ons kenlijc zijn, ofte die nae ons
vraghen. Vaert wel.
By my Adriaen P.
§ Een Liedeken van
Adriaen Pan, Na de wijse: Als de winter gaet van
henen.
+
DVysternis gaet van henen
Wanneer dat licht coemt aen
De waerheyt is verschenen
‡ Maer alsmen
tquaet wil straffen hier
Tantwerpen lach in banden
Gods woort had hy voorhanden
Sijn naem was
Adriaen Pan
Sijn huysurou sat ter seluer stee
Ten was haer niet tot schanden
Want sy ooc Gods naem belee.
De lieft heeft hem gedreuen
* Stercker dan
Hel of vier
†
Al was hy haer berooft na tvleys
Hy hadse int hart beneuen
1)
Dat bewees hy wel die reys.
Hoe dat wy, mijn lief vrinden
‡ In meer
drucx zijn gebrocht
Hoe dat wy meer troost vinden
Dat hebben wy versocht
2)
Alst aentasten eerst was geschiet
Doen zijt huys
* ouerrinden
Of zijt wilden doen te niet.
Doen wert mijn hert so fijne
| | | |
Gesterct dat ick scheen snel
Een ander mensch te zijne
Mijn huysurou die was wel
Metten eersten weynich benout
Maer alst moest zijn ten fijne
Siet van haer ginck het vresen
Vruecht quam wt thert geresen
+ Pan had
ooc wel tot zijn behoef
Mer dacht op daenstaende proef.
Sy vraechden als die dolen
Of hy verdoopt was bet
1)
Geloof ick alle, en daer naer
Dat Christus heeft beuolen
En die Apostelsche schaer.
En beleedt met verstijuen
Voor haer
* zijn Dope vry
Dus is dat Schaep al metter spoet
Van die wree Woluen verwoet.
Siet na zijn eygen spreecken
Daer op den steen gebleecken
Dan hy had sonder wach
2)
Wanneer als hy eerst was geuaen
En doen zijt oordeel streecken
Dat hy ter doot soude gaen.
Denct hoet zijn huysurou deerde
Die na de baring wert verdrenct
| | | |
O hoe seer cleyn van weerde
Achtmen tvolc dat op God denct.
Aldus so zijn
†
ontslapen
Alsmen schreef na en veer
Duysent vijfhondert, en int slot
Wilt ghy salich zijn,
‡ vreest Godt.
//
|
1)Volgens de bescheiden in het
Antwerpsch Archievenblad, IX, bl. 2, 3, 8, 9,
16 afgedrukt, waren
Adriaen Peeterssone Pan en zijne huisvrouw
Neelken Jacops - hij was van Driel, zij
van Reimerswaal, - wegens herdooperij uit Nivelles
naar Antwerpen gevlucht, te gelijk met
Gielis Bernaerts, fol. 212 v o vgg. Daar is
Adriaen 16 Juni gevonnisd, 18 Juni onthoofd: Neelken 27 Juni veroordeeld, 28
Juni verdronken. Hun huisraad werd verbeurd verklaard; 't bracht bij verkoop na
aftrek van onkosten en schulden 75 gulden 14 1/2 stuiver op: t. a. p. bl.
16. In Pan's brieven voert een man van minder kennis en beschaving de pen
dan in de meeste andere van het Offer des Heeren: hij had inderdaad
‘de gave van scrijven niet seer wel’, fol. 195
v o.
2)Gehoond; wordt kwaad van hem
gesproken.
1)Zie vorige bladzijde, aanteekening
2.
*Mat.27.c.19. Mar.16.b.15.
1)Die ook gevangen zat en kort na haren man
geëxecuteerd is: zie de aanteekening op fol. 192 v o.
2)De gevangenis te
Antwerpen.
3)Uit het oorspronkelijke ‘niet seer
wel om veel te scryuen, dat weet ghij wel. Dan ick dancke enz.’ - zoo
hebben de twee eerste drukken - is reeds in n o. 3, 1567 een regel
uitgevallen.
*1.Tes.5.c.26. 3.Joan.b.15.
**ouervielen
3).
3)Zie de aanteekeningen op fol. 192
ro, 206 vo, enz.
1)Om het rijm? ‘later’?
Misschien: ‘zij vraagden in hunne dwaling, of hij (naar onze zienswijze)
beter verdoopt was.’
*Mat.28.c.19.
Mar.16.b.15.
2)‘Zonder dat hij er gewag van,
drukte over behoefde te maken’? Zooveel als: ‘zonder
twijfel’?
|
|