Het Offer des Heeren


auteur: anoniem Het Offer des Heeren


editeur: S. Cramer


bron: S. Cramer (ed.), Het Offer des Heeren. Bibliotheca Reformatica Neerlandica, deel II . Martinus Nijhoff, Den Haag 1904  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

§ * Na de wijse: O Sion wilt v vergaren.

 
+ DOemen vijftienhondert schreue
 
Daer toe eenenvijftich iaer
 
Doen werden berooft vant leuen
 
Vier vrome Christenen voorwaer
 
Te Gent al binnen der Stede
 
Daer worden sy verbrent
 
Sy leefden met God in vrede
 
En bleuen volstandich totten ent.
 
Van Lier zijn sy gecomen
 
Een stadt al in Brabant
 
Te Gent zijn sy vernomen
 
De hoofstadt in Vlaenderlant
 
Daer werden sy verraden +
 
Van een Judas met zijn knecht
 
Haerder vier vry onbeladen
 
Beleden haer gelooue recht.
 
Geleyt sijn sy wt haren huysen
 
Al op des grauen Steen
 
Sy gebruycten geen abuysen
 
Maer beleden de waerheyt reen
 
Daer hebben sy gesongen
 
Menich schoon geestelijck sanck
 
Met vriendelijcke tonghen
[p. 517]origineel
 
Godt schenckende lof en danck.
 
Veel Monicken ende Sophisten
 
Hebben haer geuallen aen
 
Oft syse met valsche listen
 
Mochten brengen van de rechte baen
 
+ Maer de Christenen naet betamen
 
Wederstondense met Godts woort
 
Dat sy haer moesten schamen
 
* Die soecken der sielen moort.
 
Sy hebben haer ordeel ontfangen
 
Nae des Keysers Mandament
 
Om dat sy zijn afgegangen
 
Tvleyschelijcke Christendom blent
 
En in Godts ghemeynte ghetreden
 
Die doort Woordt Godts gheestelijck baert
 
* Na tgheloof een Doopsel beleden
 
Van gheen Kinderdoop die Schrift verclaert.
 
Op den dach dat sy steruen souden
 
En dat ordeel hadden ontfaen
 
Haer liefd en sachmen niet vercouden
 
Maer als vrome ghetuygen staen
 
Dits den dach heeft Naenken ghesproken
 
Daer my so lang na heeft verlanct
 
Goris, Wouter, en Grietken ontloken
 
Haer monden, en hebben God gedanct.
 
Sonder worgen 1) zijn sy verwesen
 
Te branden elck aen eenen staeck
 
Doen seyde die vrouwe ghepresen
 
Wy dancken v Heer van dese saeck
 
Grietken sprack met goeder meenen
 
Spaert drie staken Raetsheere bemint
 
Alle vier steruen wy wel aen eenen
 
Want geestelijck zijn wy alleens ghesint.
 
Acht Monicken zijn daer ghecomen
 
Om te quellen dat Godlijck saet
 
Maer sy hebben niet aengenomen
 
Der valscher Propheten raet
 
Trect wt v lange cleeren
 
Heeft Grietken tot haer gheseyt
 
Eer ghy een ander wilt leeren
 
Maect v seluen doch eerst bereyt.
[p. 518]origineel
 
Als slachschapen zijn sy geleydet
 
+ Ter doot als Paulus leert
 
Vrywillich daer toe bereydet
 
En geensins wraecke begeert
 
Die Monicken gingen mede
 
Blijft achter hebben sy geseyt
 
Wy kennen v wel, laet ons met vrede
 
Want v te hooren zijn wy niet bereyt.
 
Op tschauot quam Joris eerstweruen
 
En sprack totten volcke seer bly
 
Weet dat wy niet en steruen
 
* Om diefte, moort oft kettery
 
Dit selfde Naenken seyde
 
Doen werden die Monicken gram
 
Daer na men Wouter opleyde
 
Saechtmoedich als een lam.
 
Daer na zijn sy alle viere
 
Geuallen op haer knien
 
In gebeden na Christenen maniere
 
Daer het brantoffer soude geschien
 
Sy custen malcander ter steden
 
Seer vriendelijck aenden mont
 
Al met den cus des vreden
 
Dit was die laetste stont.
 
Totten volcke sachmense spreken
 
Vriendelijck met blijden gelaet
 
Twelck de Monicken wouden wreken
 
En stonden voor haer seer quaet
 
Een wten volcke riep daer tegen
 
Hoort ghy Antechristen verwoet
 
Staet achter wten wege
 
Laet de vrouwen spreken soet.
 
Wouter sprack ter seluen tijden
 
Borgers van Gent hoort mijn vermaen
 
Weet dat wy niet en lijden
 
Als Ketters ofte Luthriaen 1)
[p. 519]origineel
 
Die in deen hant den pot met bieren
 
In dander hebben dat Testament
 
Gods woort in dronckenschap hantieren
 
Daer door die waerheyt wort geschent.
 
+ By der keelen zijn zij opgehangen
 
Met eenen strop, maer niet verworcht
 
Daer sy nv waren int bedwangen 1)
 
Hebben sy voor malcander gesorcht
 
Seggende: Laet ons vromelijck strijden
 
Want dits onse laetste torment
 
Hier na sullen wy verblijden 2)
 
Met God in vruechde sonder ent.
 
Nv hangende in de pijne
 
Eer het vyer aengesteken wert
 
Viel Goris wt den stricke zijne
 
Daer na beuinck het vyer seer hert
 
Wouter seggende wt tbenouwen
 
Och broeder zijt wel gemoet
 
Doen riep Goris met vasten betrouwen
 
Sterct mijn geloof, O Heere goet.
 
Sy hebben haer offeranden
 
Na des Heeren woort gedaen
 
Seggende: * Vader in uwen handen
 
Wilt onsen Geest ontfaen
 
Haer geloof is int vyer ten fijne
 
Alst gout geproeft seer net
 
Niet vreesende voor die pijne
 
Geen torment heeft haer belet.
 
By de Heeren van sKeysers Rade
 
Zijn dese vier moorden geschiet
 
Die Stadtheeren van sulcke daden
 
Hebben haer oock gewachtet niet
 
Sy gingen haer besmetten
 
Aen een onnoosel Lam
 
Acht dagen daer na in hetten
 
Des vyers een vrou haer eynde nam.
 
Doen dese in geuanckenisse
 
Van de Monicken wert gequelt
 
Sprack sy met woorden gewisse
 
Om mijn geloof werde ick gestelt
[p. 520]origineel
 
Aen een staeck en laet my verbranden
 
Wat sult ghy voor v gelooue doen
 
Betert v oft ghy coemt in schanden
 
+ Merct doch aen dese vrouwe coen.
 
Katherijn was haren name
 
Haer oordeel heeft sy ontfaen
 
Leuendich te staen in des vyers vlame
 
Als die vyer 1) hadden ghedaen
 
Dus zijnse met haest gegangen
 
Een broeder staende in haer gemoet
 
Booch neer ter aerden met verlangen
 
En hebben malcander vriendelijck gegroet.
 
Na tschauot ginck sy sonder leyden 2)
 
Sy sprack: Wilt mijn handen ontdoen
 
Dat ick my tot bidden bereyde
 
Dat my die Heere mach behoen
 
Sy knielde met haer handen tsamen
 
Dede Godt een vyerich gebet
 
Om stercheyt in zijnen name
 
Dat gaf hy haer oock onbesmet.
 
Sy wert aen den staeck gebonden
 
(Gesterct door Godes geest)
 
* Niet vreesende het verslonden 3)
 
Sprack cloeckelijck onbeureest
 
Voor het gelooue warachtich
 
Worde ick ten vyere geleyt
 
Wat ghy my te doen zijt machtich
 
Ben ick vrymoedich te lijden bereyt.
 
Als sy aen den staeck was gebonden
 
Den verleyder ginck haer toe
 
Om zijnen deessem te vermonden 4)
 
Swijcht, v quellinghe ben ick moe
 
Sprack sy, wilt v troostens vermijden
 
Troost v seluen, laet my met vreed
 
Want om wiens Name ick hier lijde
 
Troost my nu op deser steed.
 
Sy riep met vasten betrouwen
 
Tot Godt in haren noot
 
Voor aller menschen aenschouwen
[p. 521]origineel
 
Is sy verbrant totter doot
 
Hier af wilt v niet vreesen
 
Ghy die Gods woort bemint
 
+ Hy en laet die zijne geen wesen
 
Want door zijn liefd hijt al ontbint 1).
 
Ghy Ouerheyt wilt doch ontwaken
 
Hoe blijft ghy dus lange verblent
 
Het zijn te wonderlijcke saken
 
Dat ghy hem niet en kent
 
* Die v de macht heeft gegeuen
 
Te voeren dat wereltlijcke sweert
 
Die ghy vermoort en nemet leuen
 
Sijn Christo lief ende weert.