dbnl · digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren

pas lettergrootte aan

DBNL

Het Offer des Heeren

auteur: anoniem Het Offer des Heeren

editeur: S. Cramer

bron: S. Cramer (ed.), Het Offer des Heeren. Bibliotheca Reformatica Neerlandica, deel II . Martinus Nijhoff, Den Haag 1904

doorzoek de hele tekst

© 2001 dbnl

DBNL vignet


§ * Nae de wijse: Met eenen droeuen sanghe. + IN bitterheyt der sielen Claghe ick dit iammer groot Datmen dus siet vernielen
[p. 548]origineel
Die Gods woort belijden bloot Veel hebben tHemels broot Betaelt met bloede root Die Phariseeusche Fielen 1) Brenghense meest ter doot. Een Broeder goet van natueren Heb ick na den gheest ghehadt Die moeste den doot besueren Te Vueren binnen der Stadt Gods woort beleedt hy plat Daer hy gheuangen sat Trijck Gods sal my ghebueren Want hy beloeft ons dat. Hoe sy my trecken en teesen 2) En quellen met verdriet * En wilt daerom niet vreesen Die dat lichaem dooden siet Mijn siel, also God riet 3) Daer aen en hebben sy niet God sal zijn arme Weesen Troosten, wat haer gheschiet. Sijn vrouwe die hy beminde Trooste hy met woorden soet Sy was beuaen met kinde Hy vreesde voor haer ontspoet 4) En sprack: Mijn vleesch mijn bloet En acht niet watment my doet En ghy Gods gheest versinde 5) Het waer met v al goet. Aen al zijn Broeders te samen
[p. 549]origineel
Hy lieffelijck oorlof nam Hy en wilde hem dwoort niet schamen + Als hy tSchauot opclam Als een onnoosel Lam Ootmoedich dat hy quam Maer de † Woluen die daer quamen Die bleuen al euen gram. Met seuen wreede slaghen Heeft hy de doot ontfaen Noch moestmen het hooft af saghen Eer de martely was ghedaen Al die dit sagen aen Die werden al eenen traen Hoe condy Godt verdraghen * Die uwen gheest dus wederstaen. Sijn arme beuruchte vrouwe Die maeckte groot misbaer Sy sterf van grooten rouwe En oock de vrucht met haer Dit bitter lijden swaer Mochtmen aenschouwen daer † O God ghy zijt getrouwe ‡ Ghy wreecket wel hier naer. Och Broeders wtuercoren * Dit doet tSerpents fenijn Sydy van God gheboren † En vreest gheen sulck gepijn Al toocht dat Helsche Swijn Op ons een toornich schijn 1) Het woort Gods moet al voren Met bloede besegelt zijn. Al worden wy mispresen Veruolcht int aertsche dal En moeten een ‡ gaepsel 2) wesen Ter werelt groot en smal Als * Schaepkens wt den stal Verstroyt zijn oueral God sal ons wel ghenesen Alst hem belieuen sal. Broeders diet woort betuyghen
[p. 550]origineel
Den vrede en tnieuwe ghebot + En wilt gheen knien buyghen Voor Baal den Afgodt 1) Al zijn wy des werelts spot Gheheeten dwaes en sot Wilt troost in Gods woort suygen Dat bid ick v int slot.	[n^o. 11.] 3) 3)Dit gedicht op een onbekende - het Groot Offerboek van 1617 noemt 1553 diens sterfjaar - moet oudtijds een der meest geliefde liederen zijn geweest. Het komt reeds in de Veelderhande Liedekens van 1556 en in bijna alle verdere verzamelingen voor. 't Is ook niet het minste uit onzen bundel. Volgens Wieder, bl. 108, heeft de dichter verschillende uitdrukkingen overgenomen uit het lied, door den martelaar zelven in de gevangenis gedicht: ‘Afgoderije en bedrieghen’, dat al in de Veelderhande Liedekens van 1559 (?) stond. Over eene dergelijke opneming van dezelfde coupletten of regels in meer dan één lied zie aanteekening 1 op fol. 15 vo. ‘In bitterheyt der sielen’ zong men nog in de 18de eeuw uit Stapel's Lusthof, die na 1700 ten minste driemaal herdrukt is. +Van een vroom Christen, te Vueren deerlijc onthooft. 1)Ons ‘fielt’. 2)Hetzelfde als trekken. Esa.51.b.7. Mt.10.c.28. 3)Deze raad omvat het geheele verband: ‘wilt niet vreezen enz.’ 4)Meestal: onspoed. 5)Waarschijnlijk is, 'tgeen althans in negatieve zinnen meer voorkomt, ‘indien’ weggelaten en staat ‘verzinde’ om 't rijm voor ‘verzindet’. ‘Indien gij acht sloegt op, uwen zin zettet op Gods geest, ware alles met u goed.’ +Fol. 23 v^o. †Mat.7.b.15. Act.7.f.51. †Heb.10.c.23. ‡Deu.32.e. Ro.12.c.19. Gen.3.a.4. †Esai.51.b.7. Mat.10.c.28. 1)Al toont ... tegen ons een toornig gelaat. ‡1.Cor.4.a.9. 2)Schouwspel. Joan.10.a.3. +Fol. 24 r^o.* 1)De waarschuwing tegen afval, die o.a. ook in de brieven van Gielis Matthijsz. meermalen voorkomt, maar die anders in de martelaarsliteratuur spaarzaam wordt gehoord, dus zeker niet bijzonder noodig werd geacht.