|
|
|
| |
| | | |
§
* Na de wijse: Och Heere ghy staet altijt in mijnen
sinne.
+ O Heere Godt eewich Vader verheuen
Tot v clage ick al mijnen noot
† Al die hier godsalich willen
leuen
Die worden veruolcht met versmaetheydt groot.
Alsmen schreef duysent en vijfhondert
Ende daer toe noch tsestich Jaer
Doen was tgemeyn volc seer verwondert
Van twee Christen, gebracht in de vierschaer.
Sy werden gestelt al voor de Heeren
‡ Als slachschaepkens opt selue pas
De Schout socht
Goris te verneeren
Hy vraechde hem, of hy herdoopet was.
Ick ben gedoopt na Christus leere
Als hy geboot zijn Apostolen fijn
* Gaende predict alle volck na en veere
Den geloouigen gedoopt sal salich zijn.
Inden Name des Vaders crachtich
Des Soons ende des heyligen Geest
Moetet geschien, so scrift tuycht warachtich
Sy moeten zijn geleert en geloouen eest
2).
De Schout die was hooge geseten
Hy vraechde
+
Joachim hier na seer ras
Ende begeerde van hem te weten
Oft hy oock al mede gedoopet was.
Ick houde aen
† eenen Doop
bequame
3)
Aen eenen Heere, aen eenen God
De Heeren gingen hen versamen
Des Keysers mandament was haer gebodt.
Joachim die sprack vry sonder sneuen
Wy bedancken v mijn Heeren goet
‡ God die willet v lieden vergeuen
Vwe blintheyt des herten onuroet.
Als sy wt de vierschare quamen
| | | |
So spraken sy sonder verdriet
(Geensins soeckende hooge namen)
* Wy schamen
ons des Euangeliums niet.
Men hoorde daer de stemmen clincken
Also sy gingen lancx de straet
Een Liedeken (wilt dit gedincken)
Songen sy als dit veersken
1) hier na staet
Och Heere ghy staet altijt in mijnen sinne
†
Mijn siele verlanget om by v te zijn
Mijn hert is ontbroken
2) door v minne
‡ Och wanneer sal ic comen voor
v aenschijn.
* En wiltse niet vreesen, sprack Joachim crachtich
Al die dat lichaem dooden snel
Hier na sullen wy verblijden machtich
Adieu mijn lieue broeders, sprac Goris wel.
Men sachse daer henen gangen
Als Ruesen int geloof ydoon
Den
‡ engen wech met groot verlangen
Al na dat nieuwe Jerusalem schoon.
Als sy nv quamen op de stede
Daer den Brantoffer moeste geschien
† Sy gauen daer den cus des vrede
Malcanderen al na Paulus bedien.
Als sy aen den staeck waren gebonden
Daer sy doen souden haer offerande fijn
Joachim die hoordemen vermonden
* O
Vader willet mijns genadich zijn.
+ Ick
danck v Vader bequame
3)
Dat ghy my
† weerdich hebt gemaect
Te lijden om uwen grooten Name
Staet my nv by, ende ons genaect.
Goris die sprack met goede seden
Heere ghy weet hoe ick v heb gesocht
Hierom moet ick nv steruen ter stede
Dat ic om mijne salicheyt heb gewrocht.
Ghy borgers en wilt doch niet vreesen
Al steruen wy om de waerheyt bloot
4)
‡ Christus
is ons voorgegaen in desen
Want hy is
*
onsen Hertoge minioot
5).
| | | |
Als sy aen de staecken stonden
Verbeydende lijdtsamelijck de
† croon
Sy hebben ontloocken hare monden
En songen dit oorlof liedeken schoon.
+
Orlof aen broeders en susters gemeen
Tot dat wy comen by Christum alleen
Ons Hooftman en anders geen
Daer wil ick v verbeyden.
Dese heyligen goet van fame
Riepen dicwils in nooden meest
* O
hemelsche Vader eersame
In v handen beueel ick mijnen gheest.
O ghy heyligen
† wt Godt geboren
Ontfangt dit voor een blijde maer
Hier hebben sy haer leuen verlooren
Maer nv
‡ leggen sy
onder den Altaer.
* Int
witte cleet sullen sy blincken
† Gelijck de Son in des Vaders
throon
‡ Nieuwen wijn die sal God haer
schincken
* Ende
hemels broot tot haren loon.
† Noyt oore en conste
gehooren
Noch geen ooge en heuet gesien
Hoe dat Christus zijn wtuercooren
In zijnder Bruylofte sal verblien.
+ Och
broeders en laet ons doch niet vresen
Al worden wy ter werelt gedoot
Wy sullen verblijden int hemelsche wesen
Al met dat lief getal der heyligen groot.
O Heere maecket my doch weerdich
En wilt my stercken door uwe cracht
Dat ic mach lijden om uwen naem volheerdich
Ende also betuygen v groote macht.
Oorlof broeders, dat ick dit wtrichte
1)
Dat is gedaen wt liefden soet
Oft icker yemant mede mocht stichten
Het is gedicht van twee heyligen
2) goet.
|
*[ no. 15.]
1)
1)Volgens het boek van de Hooger Vierschaer
en de rekeningen van den markgraaf zijn
Ghooris (Gregorius) Leerse, geboren van
Lier, en
Joachim Ooms, alias Janssens, geboren van
Curingen, Anabaptisten, 9 November 1560 op den Steen verdronken;
niet, zooals het randschrift van het lied zegt, verbrand. Dit lied komt reeds
in het
Nieu Liedenboeck van 1562
voor.
+Van twe vrome Christenen genaemt
Goris ende
Joachim tot Antwerpen verbrant Anno.
1560.
‡Psa.44.c.23.
Rom.8.e.36.
*Mat.28.c.19.
Mar.16.b.15.
2)Voor ‘eerst’. Evenals fol.
17 r o: zie aanteekening 4 aldaar.
3)Aangenaam; hier: dierbaar.
‡Luc.23.d.33.
Acto.7.g.60.
1)Van den martelaar
Joost Joosten: in alle drukken der Veeld.
Lied., 1559-1752.
2)Losgebroken; mijn hart stort zich
uit.
*Mat.10.c.28.
Luc.12.a.4.
†2.Cor.13.b.12.
1.Pet.5.b.14.
4)Louter, zuiver; eigenlijk:
onbedekt.
5)Bevallig lief; beminnelijk, ook van
hen, tot wie men opziet, eerwaardig.
†4.Es.2.f.43.
1.Pet.5.a.4.
+Dit veersken singt op zijn wijse.
†Joan.1.b.13.
1.Joan.5.c.18.
1)Doen, tot stand brengen, vervaardigen,
n.l. dit lied.
2)Vromen, leden van Christus' heilige
gemeente.
|
|