|
|
|
| |
| | | |
§
* Na de wijse: In doots ghewelt lach ick geuaen.
+ EEn eewige vruecht die niet en
vergaet
Coemt my altijts te voren
Dat is de Heere mijn toeuerlaet
Die my zijn stem laet hooren
Dan crijch ick sulcken vruecht
Mijn hert dat is verhuecht
Als hy my coemt beschouwen
De Heer door zijnen geest
Weert van my alle tempeest
Op hem alleen staet mijn betrouwen.
Noyt meerder vruecht in my en was
Mijn trueren vergaet my also ras
Gods woort doet my verblijden
Als ick denck om deewich goet
Dat ickt niet can vertellen
En vindick gheenen strijt
Al ist dat sy my quellen.
Te recht heeft wel de Heere geseyt
* Ick en
sal v geen Weesen laten
† Ick make voor haer de stede
bereyt
‡ Die my hier niet en
versaken
| | | |
* En vreest
niet ghy cleyne schaer
† Ick ben alleen v ontlader
1).
Hoe soudick mogen sijn beswaert
Als ick sulcken troost vinde
Dat hy my als zijn
† oochappel
bewaert
* Mach een
Moeder haer eygen kint
+
Verlaten, dit wel versint
Al waert oock dat zijt dede
So en sal ick v nemmermeer
Verlaten, doet na mijn leer
2)
Maer brengen in sHemels stede.
Alsulcken troost heb ick ontfaen
Gheen vreese en coemt my ane
Dat heeft de Heere God gedaen
Met zijnen soeten vermane
Nv en vreese ick sweert noch gloet
Daer af danck ick den Heere soet
Dat hy my so coemt stercken
Tis wonder wat hy aenschout
Als God in hem coemt wercken.
* Maer
twerck Gods en wort niet gesien
Met vleeschelijcken oogen
Het moet al inden geest geschien
Anders en macht niet dooghen
Wie daerom doet eenich vlijt
3)
Sy moeten
† eerst herboren wesen
‡ In een nieu leuen verresen.
Geen menschen en mogen dit beuroen
| | | |
Sy moeten haer eerst bekeeren
1)
En haer
*
goetduncken van haer doen
En volgen het woort des Heeren
So Christus spreect voorwaer
† Wil my yemant volgen naer
Die moet hem eerst versaecken
En dragen zijn Cruyce vry
‡ De
waerheyt sal hy smaecken.
Lof, prijs, en eere sy God vermaert
Die my zijn waerheyt schoone
Wt grooter liefden heeft verclaert
Van zijnen hoogen throone
+ Het is
eenen milden Weert
* Hy
gheeft elck wat hy begeert
† Die inden geest en waerheyt
beden
† Die gheeft hy sulcken mont
Die noyt mensch en wederstont
Dus bid ick alle vrome lien
Die daer de duecht hantieren
En wilt niet op de groote hoopen sien
3)
Met al haer quade manieren
Want in Esdre vintmen staen
* Datter
veel meer sal vergaen
Dan daer behouden sal wesen
Meerder is dan een druppel soet
Dit is Gods woort hooge gepresen.
Als ick voor Vorsten was geleyt
De Heere door zijn genadicheyt
Om my te helpen hy spoede
Doen heb ick mijn hooft ontdect
En vraechde met woorden perfect
Mijn Heeren wat is v begeeren
| | | |
Dat ghy my dus hebt geuaen
Ick en heb v niet misdaen
Oft betooget my, ick salt beweeren
1).
Sijt ghy gedoopt vraechde een Raetsheer
Waer op dat ick antwoorde
Ick ben gedoopt na Christus leer
Doen vraechden sy na tSacrament
Oft God niet en was present
Ick seyde:
† Hy is opgeresen
Van zijnen Vader triumphant
Doen vraechden sy my al na de Kerck
Seer strange sy my aenschouden
Ick seyde:
* Ten is
niet des Heeren werck
Maer teghen de waerheyt reen
Dat bewees ick haer gemeen
Die daer by my saten int ronde
Ick vraechde: Gods kinderen fijn
Moeten sy niet geestelijck zijn
Sy seyden, ia, met haren monde.
Hoe coemt dan dat ghy gheestelijck heet
Ende dander wereltlijcke scharen
Doen bewees ick haer met woorden breet
Dat sy al Secten waren
2)
Want Christus spreeckt selue siet
† Voor de
werelt en bidde ick niet
Maer voor haer die ghy my hebt gegeuen
‡ Want sy
oock niet en zijn
Van de werelt, so ick en bin
3)
* Daeromme
worden sy verdreuen.
Doen vraechdick, mijn Heeren, wat segt ghy nv
Cont ghy my anders betogen
So wil ick van stonden aen volgen v
| | | |
Doen seyden sy metter spoet
† Als de Heere brack dat broot soet
Ende seyde: Neemt, eet, dits mijn lichame
Dat voor v wort gegeuen saen
Hoe wilt ghy dit verstaen
Wast dan niet God selue bequame?
Doen vraechdick oock met woorden ras
Dat broot daer wy af spreken fijn
Oft dat Christus lichame was
Dat voor ons gebroken soude zijn
‡ Dwelck
daer aenden Cruyce hinck
Ende soveel lijdens ontfinck
Bewijst my dat, ick salt geloouen
Oft ghy doet Christus oneer
En tvolck doet ghy verdoouen
1).
*Sijn Auontmael, wilt dit aensien
+ En
heeft hy niet gehouwen
Met dieuen, moorders, oft sulcke lien
Oft dronckaerts, oft schenders der vrouwen
Oft gierige, oncuys, vol haet
Van sulcke daer staet geschreuen
Ten sy dat sy beteren haer leuen.
Al was Judas oock mede int getal
Sijn werck dat was verborgen
Maer Christus die wist te voren wel al
Dat hy hem soude verworgen
Datter yemant was inne
2)
Sy waren geestelijck van sinne.
Doen vraechden si oft Christus dat Lam
Van Adam niet vleesch en ware
Ick seyde
‡ dat hy van bouen quam
| | | |
Van zijnen Hemelschen Vare
So Christus spreect met woorden bloot
* Ick ben
tleuende Hemels broot
Die van bouen ben beseuen
1)
Dat broot, hoort dit geschal
Is mijn vleesch voor des werelts leuen.
Voort seydick, mijn Heeren zijt dies wel vroet
Wat Paulus doet verweruen
2)
+ Dat den
aertschen Adam, noch vleesch en bloet
Waer Christus van Adams natuer
So en waer hy niet reyn en puer
Hy soude oock Aerde zijn geworden
* Ghy zijt
Aerde en sult hier naer
+ In
aerde verkeert worden.
Doen vraechden sy my opt selue pas
Is Godt alsulcx niet machtich
Dat hy dat vleesch seer broos als glas
Hem ghelijck maect so crachtich?
Ick seyde, mijn Heeren, hoort
Hy vermach niet teghen zijn woort
God spreect, mijn woort bekant
† Sal
eewelijck houden stant
Anders waer hy een luegenare.
Doen seydick, mijn heeren, ick arme gast
Wat weet ghy van my te segghen
Heb ick ghedaen yemant ouerlast
Wat wilt ghy my oplegghen?
Isser yemant die van my claecht
So bid ick dat ghijt ghewaecht
Segt doch mijn heeren vry
Sonder misdaet dan persequeren?
Wy en vangen v niet om v misdaet
| | | |
Die ghy verkeert met uwen boosen raet
Ghy soutse wel al vernielen
Waert datmen v liet betien
Maer het is beter nien
1)
Waert dat v leeringhe ware
Van Godt, goet en oprecht
Ghy sout wel leeren int openbare.
De Heere spreect met woorden vroom
Also daer staet gheschreuen
Hy seyt:
‡ Ghy en sult
dat heylichdom
Al voor de honden niet gheuen
Noch de Peerlen, vaet dit bediet
Voor de verckens werpen niet
Dat sy niet tot eenigher vren
Daerom en macht niet ghebueren.
Doen seyde ick tot de Heeren blent
Met lieffelijcke gheruchte
2)
Een mensche wert aen zijn werck bekent
En den boom aen zijn vruchte
* Een goet boom brengt vruchten goet
Twelck den quaden niet en doet
Wat vruchten cont ghi aen ons beschouwen
En verduldicheyt in lijden me
Tot inden doot sonder verflouwen.
Doen seyde tot my een Pape expres
Ick en gelooue, wilt hooren
Niet so wel datter een Godt es
Ick ghelooue al voren
3).
Ist dat ghy in dit geloof
Ick segt v sonder mijden
4)
En sult den eewighen tijt
Inder Hellen moeten lijden.
| | | |
Doen seydick tot hem met coelen bloe
Hoe dorft ghy dit wtspreken
† Het ordeel behoort den Heere toe
Het quaet sal hy wel wreken
Ick segt v sonder veel te callen
En dAfgoderije diemer
1) doet
Gheheel noch af sal vallen.
Hy seyde: De Beelden en deeren niet
Die daer staen aen allen hoecken
Sy doen niemant lijden noch verdriet
Het zijn der simpelen Boecken
Hy seyde: Hoort oft ghy wilt
Weer de letter oft dat Bilt
2)
Ist niet gelijck om leeren
+ Sijn sy
niet beyde doot
Datmen met Beelden wel God mach eeren.
Doen seydick met woorden onbeureest
* Dat ons de
heylige Schriftuere
Gegeuen is vanden heyligen Geest
Maer
† Beelden ende Afgoden
Heeft God so sterck verboden
‡ Die Beelden oft Afgoden maken
De Helsche pijne sal hy smaken.
Doen vraechden si my na mijn Kercke ras
Ick seyde dattet een Kercke was
Sterck van ghelooue en milde
4)
| | | |
In eenen gheest en een lichaem
Dat is de Bruyt de Coninginne
† De vrouwe
diet Manneken
1) baert
Voor den Draeck stout onueruaert
Tot sulck een Kerck ben ick inne.
‡ Totten Ephesien vintmen claer
* Dat
Christus is het hooft van haer
Vleesch en been van zijnen beene
† Dees
Kerck en leeft niet meer
Maer haer leuen is de Heer
‡
Haer vleesch dat is gestoruen
* Van
bouen is sy gedaelt
Dees Kercke blijft onbedoruen.
V Kercke alsmen daer wel op let
Het mocht elck wel vernoyen
2)
Sy is tegen de waerheyt ingeset
Maer God die salse wtroyen
+ Tis
walchlijck voor sHeeren oogen
Nochtans seyt elck gemeen
Tis Gods Bruyt en anders geen
Och Godt hoe moecht ghijt gedoogen.
Dus bid ick v, siet elck wel toe
En wilt v met God beraden
Wacht v vanden onnooselen bloe
Oft ghy mist Gods genaden
De welcke hy rijckelijcken schenckt
Die hem altijts ghedenckt
Maer
* die zijn
wtuercoren
Ende op hem valt Godes toren.
Ick bid v Broeders en Susters gemeen
† Fondeert v op den verworpen steen
En vreest torment noch lijden
Verhuecht door vrolijckheyt
‡ En maeckt v
lampen bereyt
| | | |
De liefde en laet niet verflouwen
Haest v gaet metter spoet
* Hy wil
dat Auontmael met v houwen.
|
*[ no. 22.]
1)
1)Dit lied, door een martelaar in zijne
gevangenis gedicht, bestaat uit twee deelen. Het eerste, dat op fol. 45
ro eindigt, bezingt de vreugde, die hij in Gods gemeenschap en Gods
vertroostingen geniet. Dat deel is in tal van andere liedboeken opgenomen en
verdiende dat ook ten volle om zijne innigheid en zangerigheid; terwijl in de
latere drukken van de
Veelderhande Liedekens, tot in de
18de eeuw toe, het geheele lied bleef staan. - In het tweede deel,
dat met ‘Als ik voor Vorsten was geleyt Met eenen blijden moede’
begint, verhaalt de dichter de verhooren die hij heeft ondergaan. Deze zijn
voor hem aanleiding om alle punten, tusschen de Doopsgezinden en inquisiteurs
in geschil, m.a.w. alle eigenaardige denkbeelden van hem en de zijnen
achtereenvolgens uiteen te zetten. Vandaar zeker de naam ‘Van vrage ende
antwoort’. Hij bespreekt niet alleen doop, avondmaal, menschwording, leer
over de kerk, huwelijk, overheid (alleen niet het eedverbod), maar b.v. ook de
bedenking dat van het avondmaal onwaardigen toch niet mochten worden geweerd,
daar Jezus immers bij de instelling dier plechtigheid Judas daaraan had laten
deelnemen. Bijzonderheden omtrent zich zelven en zijn lot deelt de dichter niet
mede. Behalve het randschrift is mij geen berichtgever bekend, volgens wien het
lied van
Peter van Werwijk zou zijn; en van dezen weten wij
weinig, zie boven bl. 187. Maar oud is het zeker: het komt reeds in de
Veelderhande Liedekens van 1556 en in die van 1559 (?)
voor.
+Een liet van vrage ende antwoort, twelc
Peter van Weruick (so alst schijnt) ghemaeckt
heeft. Leest zijnen Brief, Fol. 90.
1)Ontlasten, den last van iemand
afnemen.
2)Doet gij, d.i. indien gij doet, naar
mijne leer.
3)‘Daarom, wie (om het werk Gods te
zien) zelf aan den arbeid gaat (en dus van eigen inspanning heil verwacht), die
geeft zich vruchteloos moeite, indien niet zijne wedergeboorte is
voorafgegaan.’
†Mar.8.e.34.
Joan.12.c.26.
2)Er staat in n o. 4, 1570
‘volge’: zeker eene drukfout, misschien door 't wegvallen van het
streepje boven de e. N o. 1, 1563, n o. 11, 1599 en andere
drukken hebben: ‘volgen’.
3)De gewone afwijzing van het verwijt,
dat zij, weinigen in getal als zij waren, zich durfden stellen tegenover de
roomsche kerk die, en dat sedert eeuwen, geheele volkeren omvatte.
1)Weerleggen, het tegenbewijs
leveren.
†Mat.16.c.19. Luc.24.d.50.
Actor.1.b.9.
2)Immers wat in het oog van beide
partijen zondig en een gruwel was, zich afzonderen van de Christenheid en eene
sekte gaan vormen, dat kon men met het meeste recht aan die partij verwijten,
die wèl van de wereld was en dus niet ‘verdreven’, niet door
de wereld vervolgd werd. Deze miste juist wat in het oog des dichters de
signatuur van het Christendom is.
3)Gelijk ik niet (van de wereld)
ben.
†Mat.26.c.25.
1.Cor.11.c.22.
1)Verdwazen, dom of verhard
maken.
*Mt.26.c.25. Mar.14.c.22.
Luc.22.b.19. 1.Cor.11.c.22.
†Gala.5.c.21.
Apo.21.d.27.
2)Onder (‘in’ het getal van)
de deelnemers aan Jezus' avondmaal.
1)Van ‘beseffen’. Hier
misschien ‘gedacht’ in den zin van ‘door God beschikt,
verordend’.
2)Hetzelfde als ‘verwerft’:
door redeneering afleiden, een denkbeeld winnen, zich van iets overtuigen, en
verder: betoogen.
1)N o. 1, 1563:
‘neen’, dat daar toch ook op ‘betien’ (betijen, laten
gaan) rijmt.
*Mat.7.b.17. 12.d.33.
Luc.6.e.43.
3)Ik geloof geenszins aldus, niet op die
wijze (als gij, op grond van de vruchten, die ik zie), dat er een God is; ik
geloof dat vooraf, vóór alle redeneering; ik begin met dat aan te
nemen.
†Ro.12.c.19.
Heb.10.d.30.
‡Dan.8.d.25. 2.Tess.2.b.8.
Apo.18.b.8.
2)N o. 1, 1563 leest
‘Beelt’; n o. 3, 1567 en alle latere uitgaven:
‘Bilt’. ‘Weer’ is saamgetrokken uit weder; ‘weder
- oft’ hetzelfde als ‘of - of’.
3)Labeur beteekent niet anders dan zware
arbeid, maar wordt volgens De Bo in West-Vlaanderen ook gebezigd van land,
'tgeen iemand krijgt om te bewerken, te gebruiken: vandaar
‘gebruik’. Misschien ook dacht de dichter van ons lied er aan, hoe
‘arbeid’ e‘labeur’ ook wel van barensnood worden
gezegd: ‘oprechte wedergeboorte’.
†Exo.20.a.3.
Deut.5.c.16.
1)Jezus, de in den hemel verhoogde,
Openb. 12:5.
‡Eph.1.c.23. 4.b.15;
5.c.23.
†Esa.28.b.16.
Luc.20.b.17.
|
|