dbnl · digitale bibliotheek voor de Nederlandse letteren

pas lettergrootte aan

DBNL

Het Offer des Heeren

auteur: anoniem Het Offer des Heeren

editeur: S. Cramer

bron: S. Cramer (ed.), Het Offer des Heeren. Bibliotheca Reformatica Neerlandica, deel II . Martinus Nijhoff, Den Haag 1904

doorzoek de hele tekst

© 2001 dbnl

DBNL vignet



[p. 608]origineel
§ * Na de wijse: Het daget wt den Oosten. + OCh siet hoe droeue dingen Ick v hier vertellen sal Die my geschiet zijn sonderlinge Wilt hooren na mijn verhal. Daer quam al een Raetsheere Den welcken ick wel can 2) Voor eenen goeden † vrient van eere Maer hy wert my een Tyran. Hy socht na my seer cloecke Seggende, hy had eenen Brief Hy woud my comen besoecken Hy kende my en hadde my lief. Als hy my heeft vernomen + Met een so soeten stem Hiet hy my willecome En bad my te gast by hem. En als hy van my hoorde Dat ick niet blijuen en mocht Hy gaf my so lieflijcke woorden Als hy hem hadde bedocht. Hy sandt een Boode seer stille Te Leeuwerden inden Raet Al om commissie wille En een Duerweerder nijdich en quaet. Als sy waren gerede Sprack hy met valscher hert Dat ick van mijn waer en werck mede Sou brengen, hy vriendlijck begeert. Als ick daer was gecomen ‡ Seer lieffelijck hy my groet + Sijn hert en heb ick niet vernomen Want hy sprack tot my so soet. Terwijlen deed hy halen
[p. 609]origineel
Den Duerweerder, die quam an † Spijtich sprack hy daer voor allen Vangt hem, siet hier is die man. Daer deed hy my aentasten En heeft ghesproken: Hout vast Sy hebben gesocht met haesten Ende my rontom betast. Doen seydick: O mijn Heere Wat hebt ghy nv gedaen Ghy doet v seluen groot oneere Dat ghy my dus hebt verraen. Ick heb op v mijn leuen Betrout, en alle mijn goet Hoe sydy dus ontrou beseuen 1) * Dat ghy so staet na mijn bloet. Hy sprack: Ick moest v vinden Mijn eedt hebbe ick gedaen Nv zijt te vreden, laet v binden Opt Huys moet ghy met my gaen. Doen ghinck hy my daer lesen Zijn wreede tyrannissche macht En na dat inhout van desen Heeft hy noch na vier mans geuraecht. Ick en wilse niet bedragen 2) Maer hebdy in eeniger oort Yemant ouer my hooren clagen Hy sprack: Dat heb ick niet gehoort. Ghy en zijt niet geuangen * Om eenige misdaet swaer Maer ghy hebt Ketters aengehangen Mijn heeren ten is niet waer. Sydy oock niet een herdooper Neen ick mijn Heeren, hoort my Een doope hebbe ick alleen proper Ontfangen † na sHeeren woort vry 3). Ende na de Roomsche Kercke + Hebben sy my geuraecht Dat en is niet Godes wercke Heb ick daer op gewaecht. Daer gaf hy menich suchten
[p. 610]origineel
Al met een droeuich samblant Als hy hem wel beduchte 1) O Jacques moestu vallen in mijn hant. Ick had so wel mijn betrouwen Eylacy op v gefondeert Het sal v menichmael berouwen Ick heb so lang by v verkeert. * Maer geerne vergeef ick v desen Al wt mijns herten gront De Heer wil v genadich wesen Begeer ick tot alder stont. Jacques ick v wel bedancke Heb ick daer inne misdaen My dunckt voor Godt ick niet en wancke 2) Want na mijn eedt moest ick voortgaen. Dunct v desen handel vromen 3) Voor Godt en der menschen schaer Den tijt sal noch wel comen Dat ghijt sult worden ghewaer. Hy sandt my in de Stoue 4) Beyt (sprack hy) men sal v meer Te Leeuwerden van onsen geloue Ondersoecken, en van v leer. Als ick daer sat geuangen Quam binnen mijn Huysurou Doen worde my also bange Als ick sach haer droefheyt en rou. Den Duerweerder met herthede Stont tegen en stiet haer van my Veel waren daer die weenden mede En baden, och laetse comen by. Ten mocht niet lange dueren Sy was beuaen met kindt Als ick haer sach aldus trueren Sprack ick: Och gaet thuys mijn bemindt. + Troost v nv inden Heere Om Godts woort ben ick geuaen Ten sal v niet zijn tot oneere
[p. 611]origineel
† Want ick hebbe niemant misdaen. Sy antwoorde my: Die Heere Stercke v inder waerheyt Strijt vromelijck tot zijnder eere † Die Croone is v bereyt. Och mocht ick by v steruen Dat waer my een groote vruecht En by v tleuen beeruen Mijn hert sou zijn verhuecht. Och Suster wtuercoren En hebt doch geen verdriet Al moet ick nv wat treden voren * Den wille des Heeren geschiet. Den Duerweerder mocht niet lijden Ras gaet van hier, heeft hy vermont Ick seyde: Och laet God betijden Met ons noch een cleyne stont. Daer worden wy gescheyden Van een met groote droefheyt Die Heere die wil ons bereyden Blijschap inder eewicheyt. Jacques heeft dit gesongen Daer hy lach geuangen swaer Geweldich is hy door gedrongen 1) ‡ En rust nv onder den Altaer.	[n^o. 24.] 1) 1)Over Jacques d'Auchy, in Maart 1559 te Leeuwarden verdronken, en over dit lied, door hem zelven in zijne gevangenis gedicht, 'tgeen niet alleen uit den gebezigden eersten persoon, maar vooral uit het later toegevoegde laatste couplet blijkt, zie boven de aanteekening op bl. 268 vgg. Het lied is ook bij Wackernagel te vinden. +Van Jacques hoe hy verraden ende geuangen wert. 2)‘Kunnen’ in den zin van ‘kennen’, evenals nog tegenwoordig in de platte spreektaal: Verwijs en Verdam, III, bl. 1800. †Psa.41.b.10. Joa.13.b.18. +Eccl.19.c.21. ‡Mat.26.c.48. +Fol. 51 r^o.* †Pro.12.b.19. 1)Bevonden. 1.Re.19.b.10. 2)Beschuldigen of in 't ongeluk storten. 1.Pe.4.b.15. †Mat.28.c.19. Mar.16.b.15. 3)Edel. +Fol. 51 v^o. 1)Zich beduchten: vreezen, duchten. Mat.5.e.44. Luce.6.c.27. 2)Voor God weifel ik niet, ben ik niet onstandvastig, niet onzeker. 3)Baten; ook vóór ‘vromen’ had ‘u’ moeten staan, wat om het voorafgaande ‘u’ is weggelaten. 4)Stube, kamer. +Fol. 52 r^o.* †1.Pe.4.b.15. †4.Es.2.f.44. 2.Ti.4.b.8. Apo.2.b.10. *Mat.6.b.10. 26.d.41. 1)Met groote geestkracht is hij door de enge poort, door den smartelijken doodstrijd gedrongen in het eeuwig heil. ‡Apo.6.a.9.