
Des anderen daeghs reysde de Grave met sijnder Moeder nae Parijs totten Koninck van Vranckrijck die sijn Suster ende sijn Neve seer vriendelijck met grooter blijschap ontfinck. Dit
verstaende de Maghet die den Grave ghetrout hadde, sandt terstont aen den Paus haren Oom, hem ontbiedende1 dat haer man gekomen was uyter Vaudoysen lant, en biddende dat hy haer ontbieden wilde, hoe sy inde sake soude handelen.
De Paus verstaende, dat den Grave synder Nichten Man te Parijs gekomen was, en wist niet hoe hy de saken beleyden2 soude, des hy seer swaerelijck fantaserende3 wert, 'twelc een Bisschop merckte, tot hem segghende: Eerweerdighe Vader, wat is u dat ghy dus droeve sijt? Ende de Paus vertelde hem alle de geschiedenisse, daer op hem de Bisschop seyde: Heere believet uwer heylicheyt my te gheven een Aertsbisdom, ick sal maken dat de Grave de Vaudoyse sien sal, en hem die verleeden: 't welck de Paus hem beloofde. De Bisschop reysde terstont te Parijs byden Coninck, totten welcken hy seyde: Heer Coninck, hier is uwer Suster sone de Grave van Bleys die verlooren gaet, doet hem teghen my te biechten komen, dat ick sijn secreet weten mach, soo sal ick arbeyden om hem de Vaudoyse te verleeden, ende in Vranckrijc te doen keeren. Dit behaechde den Koninck ende des Graven Moeder seer wel, ende sijn aen den Grave ghegaen, tot hem seggende: Partinoples, wy bidden u [Biiij, afgesneden] dewijle4 ghy een Kersten mensche sijt, dat ghy u biechten wilt, ende 't heylich Sacrament ontfanghen, dewijle5 dat ghy hier zijt, want Godt sal u beter voorspoet verleenen. De Grave antwoorde dat hyt geerne doen wilde. Doen seyde hem sijn Moeder: Biecht u teghen den Bisschop die een heylich man is, seer deuchdelijck van leven, ende heeft vanden Paus volkomen macht. Dat wil ick gheerne doen, antwoorde de Grave.