Hoe Uracla de Grave van der doot verloste.
Capittel XVII.

Uracla hinck den Grave een schip mans pije op sijn hooft, ende leyde hem door de sale daer de gewapende mans hem verwachten (h), die terstondt als sy hem vernamen, haer geweer2 grepen om hem in stucken te kappen, en had Uracla gedaen, die tot hunlieden sprac: staet stille ghy Heeren, want dit en is den Ridder niet die mijn suster de Keyserinne bevolen heeft te dooden, maer zy zeynt desen Ridder op de Zee, als de ander komt die slaet doot. Met dese sprake ginck Uracla metten Grave ter poorten uyt, daer sy hem terstont int schip dede gaen, den Meester vanden Schepe bevelende, hem sonder eenich respijt te voeren den rechten wech na sijn Casteel van Bleys ende de Schipper zeylde terstont

uyter haven in het diepe der Zee. Doen zeylde Uracla terstont met een ander schip in een lant dat heur haer vader gelaten hadde, daer sy bleef uyt vrese van haer Suster de Keyserinne, want sy sorchde1 dat sy haer soude dooden, dat sy den Grave verlost hadde.