[p. 21/K]origineel
Splinters
Over dit land ben jij gezaaid
in fragmenten van bestaan,
versnipperd tussen vingers,
de aanraking verdrongen gewaand.
Van vaders hand en moeders borst
zijn slechts splinters gebleven
die wroeten in het vlees,
dat leeft, maar weigert te genezen.
Je wijst me dorp en stad
en liefkoost de velden.
De kavels liggen verspreid
zonder eenheid voor te stellen.
Tussen zoeken en vergeten
ploegen wij een voren.
Alles heeft nog een plaats,
nog is alles niet verloren.
ruud van der aa
