[p. 22/l]origineel
Turquoise
Eindeloos turquoise. Wie kent hem niet,
de kleur die weigert echt blauw te zijn
of groen.
Maar die een mengeling is van beide
en niets, zoals de lijn die een horizon is
voorbij het grasland
onder een bijna wolkloze lucht.
Een beetje koud misschien
[er staat ook een straffe wind].
Het spel van fijne miezer in het gezicht
van een laatherfstkind.
Dat turquoise.
y. dalman
[p. 23/L]origineel
Grijs
Nevelgrijs,
van dat net niet witte.
Zoals een lijkwade
die pas gedragen is.
[En zoals nevel hangt boven dood land.]
Maar ook het dode land zelf:
Stoppels en stronken
en soms hardbevroren plassen.
Bleek grijs ook, als het gezicht van iemand
die jou eens lief was
maar die nu is vervaagd
in een sluier van grijs.
Nevelgrijs.
[p. 24/m]origineel
y. dalman
Roze
Het typische roze dat zich niet beschrijven laat,
dat leeft. Het roze van je huid-
Het roze-
dat rood kleurt bij schaamte en opwinding.
dat groen wordt van ergernis of nijd.
dat azuurblauw aanloopt van kou
of kan verbleken bij angst.
Maar ook het roze dat donkerpaars kleurt
en oplaait in ademnood
en dat altijd zal eindigen in een caleidoscoop
van mismaakte tinten
[Als van een verveelde regenboog.]
wanneer het is afgestorven
en tot ontbinding overgaat.
Dat roze.
[p. 25/M]origineel
Eigenaardig rood
Eigenaardig rood.
Zegt u dat wat?
Het is de kleur van kleine dingen zoals van klinkers
en gestold duivenbloed.
Maar ook sommige klanken dragen die kleur
en uitroeptekens,
gemarneerd in coulant bordeaux
of scharlaken
of statig vermiljoen.
CRIMSON!
?
Wispelturig rood dus, dat niet weet
hoe het zich dient te schikken.
In diverse schakeringen a.h.w.
zoals een hemel bij schemer
op een dag dat alles anders loopt
dan normaal.
Dat eigenaardige rood.
Vind ik.
[p. 26/n]origineel
Purper
Het purper waaruit dromen ontstaan,
en het purper van Bic balpenneninkt
waarmee je heel speciaal
ongenaakbaar kunt schrijven
of ik
of Blitzträumen
De schaduw van een treurwilg die valt
over het water van een kleine ven,
het water waarin een libel
levenloos op haar ruggetje drijft.
De schaduw op dat water. De vleugeltjes.
De gebroken schittering.
Purper.
y. dalman
[p. 27/N]origineel
Geel
De nadagen van Van Goghs fraaie zonnebloemen,
gebroken geel, langzaam kruipend naar het einde toe.
De glimlach van een zerk.
Kijk, het scheermes dat jij zo hekelt, waarmee je
haat hebt gekerfd in je linker borst
en Hij in je rechter.
De schittering van een oud hemellichaam
dat wegkwijnt in de dampkring:
een wens, ten dode opgeschreven.
Geel, de geur van pas gemaaid hooi en van een
doodgeboren baby die daar ligt-
een vermetel blos tintelt op zijn wangen.
Het Kleine Kind,
zijn oogjes die gesloten zijn.
Geel van koorts.
[p. 28/o]origineel
Wit
Wij kunnen niet zonder.
Het geheel omvattende wit waarmee alles begint
en waarop iedere kleur wordt neergezet.
Bij uitstek de kleur die wij graag
willen verraden,
die wij verloochenen. Want het is
zo simpel. Zeg maar iets.
Maar wit is tevens het wit dat alles draagt,
een contrast geeft (en iets verheft dus).
Het wit
waarop alles staat wat hieraan vooraf ging
en dat wat nog komen gaat.
Histor levend wit dus eigenlijk.
y. dalman
[p. 29/O]origineel
[advertentie]
