[p. 20]origineel
[p. 21]origineel
Innerlijk verblijft ze aan het front.
En haar huid, dag en nacht schild
voelt dof aan en is doof
voor elk binnendringend geluid.
Verhoornd luisteren haar toppen
naar elke zenuwprikkel.
[p. 22]origineel
Kleren verdraagt ze bijna niet.
Bezoekers wanen zich in de badkamer,
waar haar roze vlees wordt uitgekamd.
Zwarte kunststoftanden tikken de maat
tegen haar dunne schedelwand.
En iemand, niemand persoonlijk,
souffleert poreuze woorden.
Gelukkig is haar hart massief.
[p. 23]origineel
Haar huis staat vol oude namen.
Het missaal met prentjes
die in stilte bidden voor de soldaten
van zijn heilsleer.
De ondersteek, in bruikleen gekregen
van de kruisvereniging.
Gering is de verleiding die uitgaat
van de onbesproken dingen
in het web op het nachtkastje.
Ze toont hen haar liefde
draadloos, zodra het licht aanslaat.
Theo Verhaar
