[p. 62]origineel
Studie
Aan de leestafel zit een jongeman,
een studieboek ligt open voor hem.
Hij schrijft iets over in een schrift.
Links van hem twee meisjes, bijna dames.
Ze zijn druk in gesprek, ze spreken
met een accent dat geen perspectief
biedt voor omgang met geleerde heren
of kennismaking met pa en ma.
Een wiebelt zo met haar stoel
dat ze dreigt tegen hem aan te vallen:
O pardon, meneer, 'k zat bijna bovenop u.
Hij lacht verlegen. - Midden in een café
met een meid op schoot, handtastelijkheden
als roeren in het schuim van een cappuccino,
dat zou pas studeren zijn: accentloze
spraakkunst van de liefde.
Keuzevakken: maatschappijleer van de obers,
ethiek van schande roepende moeders.
[p. 63]origineel
Voorziening
De bedoeling van het ouder worden is
dat je bedorven jeugd steeds mooier wordt.
Maar kijk niet om, want je weet wat
bijvoorbeeld de vrouw van Lot overkwam.
En bij je dochters ingaan is ook niet alles.
Ze voeren je dronken en geven je later
onder de druk van echtgenoten bij de politie
aan en dan kom je voor de rechter of erger
onder behandeling van een psychiater.
Nee, word oud, wees wijs, rook een pijp
onder de lindeboom, kijk veel televisie.
Tel je aandelen of als je die niet hebt
je zegeningen, regel met de verzekering
dat je een plaats krijgt in het paradijs.
[p. 64]origineel
Zwart Nazareth
Stap op je fiets, fotograaf van verlaten
fabriekshallen, fiets naar de schaduw
van koning David in de stad van de stokers
waar de mooikijker werkt en de houtsnippers
gloeien onder de kolf van de alchimisten
die goud maken van vissen. Breng er twee mee,
een in je linker en een in je rechter fietstas,
want wij willen het evenwicht bewaren
in het delicate licht van de koude middag.
Trek het witte vlees van de zee de mantel
uit en besprenkel het met het sap van citroenen.
Eet als de avond valt. Prijs de dag niet eerder.
[p. 65]origineel
De Kooning
Verstekeling met je knappe kop,
potige spieren, heb lak aan het lied
van je komieke stadgenoot die het volk
berusting in zijn lot verkoopt.
Laat de oude wereld achter in het ruim
van de schuit waarmee je oversteekt:
in je plunjezak niet meer dan
een ketelpak voor klusjes en brood
op de plank, schilder de muren
van de rijken: leerschool van oppervlak
en verlangen, geef een continent
nieuwe vormen, leer het zijn vrouwen zien.
Rien Vroegindeweij
[p. 66]origineel
[p. 67]origineel
