terug  begin  verderprepost
[p. 96]origineel

Wie is het die zijdelings op de tafel valt?

 
Ben jij dat?
 
Heb je je soms in een spruitje verslikt?
 
Glazen vallen
 
wijnvlekken op het tafelkleed
 
Erwten uit de schaal
 
als een geknapte parelketting
 
 
 
Ben jij het die naar adem hapt?
 
Voorovergebogen
 
met je borst tegen de tafelrand
 
Je armen
 
Geef je het op?
 
Leg je je voorhoofd op het vlees?
 
Je kin in de aardappels die je in de saus had geprakt
 
En je had je nog zo op die saus verheugd
 
op de vossebessencompote
 
En je had je nog zo op het toetje verheugd
 
De gevulde appels, de slagroom en de rozijnen
 
bij de zomer met meeuwen
 
 
 
Wat doen we nu?
 
Kloppen we je op de rug?
 
Steken we onze vinger in je keel?
 
Proberen we je vast te houden
 
en onze vuist
 
in je middenrif te drukken?
 
Of blijven we alleen maar staan kijken
 
Leggen onze vork netjes naast het bord
 
Trekken het tafelkleed recht
 
Stoppen met praten
 
 
 
Ben jij het die stikt?
 
Waarom kijk je mij aan?
 
Denk je dat ik je kan helpen?
 
Moet ik een stanleymes pakken
 
en een doorsteek maken voor je adem?
 
Je borst openen, je keel
 
en het spruitje met een pincet verwijderen
 
 
 
Stel je voor, een spruitje
 
Of als het aan jou lag
 
Zou je dan liever vallen?
 
Voorover in een afgrond storten?
 
Levend verbranden?
 
De rook als een matras over je mond
 
of zo maar op een vrijdagochtend
 
niet meer wakker worden
 
de wekker, de bel niet horen
 
gewoon de slaap wat rekken
 
het niets in strekken
[p. 97]origineel
Stel dat je je moeder in een koffer stopt Wat krijg je dan?
 
Handbagage
 
die je met je mee de trappen op zeult
 
de straten door
 
de pleinen over
 
dwars door de steden
 
 
 
Misschien wil je je koffer laten staan
 
wil je hem vergeten op het vliegveld
 
wegsluiten in een bagagekluis
 
Alsof je dat werkelijk zou doen
 
Alsof dat genoeg zou zijn
 
De bus nemen of weglopen
 
Van naam veranderen
 
Adres wijzigen
 
Alsof dat zou helpen
 
Je moeder is er
 
Je moeder ziet je
 
Je dacht dat je haar
 
achterliet
 
met de koffer
 
maar ze is nog steeds bij je
 
half verscholen
 
tussen je wenkbrauwen

Gro Dahle

 

vertaling: Janke Klok

prepostterug  begin  verder