[p. 14]origineel
(17e eeuwsch tafreel, onbekend meester)
voor Jan Eijkelboom en Weldon Kees
Dwalend door dit labyrint van vlezige verzoekingen
struikelend over de stoffige vermaningen
van een piekerende geleerde of veelgeprezen laureaat
zag ik bij een halfingestorte poort de mismaakte bedelaars
Koning ééntand, een parvenu, verdeelt de baat
een gek, omkranst door demonisch vuur
imiteert verwijfd de zegeningen van de goudberingde kerkvorst
in een tredmolen van krijsend ijzer
strompelen Korsakov's gradaties tierend in het rond
verborgen onder erwtenstro hoesten de melaatsen
walging zou er moeten zijn
een verwensing boven de gebalde vuist en als toegift
bij het schavot het vertrouwde tromgeroffel
maar aan de wand hing slechts een schuldeloze stilte
gecompenseerd als vingeroefening voor het gericht.
[p. 15]origineel
Nepalese herinneringen
Om mani padme hum
oftewel ietwat gelogen:
zoals de schaduw het lichaam volgt
zo worden wij wat wij denken
ja, Boeddha had wel makkelijk lullen
wat werd op mijn zesde levenspad
dan magistraal verkeerd gedaan?
zwaar is nu mijn gang als uitgestoten
en solitaire haan
't is waar, eens bedroog ik Ben de Vries
een vriend en chique pianist
door met list
zijn grote liefde meermalen te bekennen
man, mooi was dat vuige leven
knabbelen aan tedere meloentjes
en voor een sekonde of acht die sprong
in het heelal
om mani padme hum
ach, wankel was mijn ziel voor even
kijk, daar valt een ster uit Deurs hand
slechts de woestijnroos bloeit voor eeuwig.
Henk Houthoff
