Refereyn.  Hoort alle t'samen, ghy vyandts ghebroetsele,  Van wien ghy neempt gheheel u voetsele,  In de erreuren dijn;  Alzoo de bien cryghen heur zoete zoetsele,  Zoo gaet ghy en haelt t'uwen voorspoetsele  Een moordadich fenijn;  Waer deure dat ghy in elcken termijn,  Den menighen onteert,  En noyt in eenighe scholen en hebt ghezijn,  Daer u yet was gheleert,  Maer nemende de schrifture verkeert,  Alzoo den hont 't been dweers in den mont,  Zegghende uut verwaentheden apeert: [p. 34]    ‘Den Helighen Gheest maect ons dit cont.’  Ghelooft my goet ront, eenen anderen vont  Weet ic u terstont, onthaudt dit sermoen;  Smeert schapen, daer en mueghdy niet misdoen.     Duvelicken raedt es meest al u stichten,  Al cuent ghy noch zoo wel spreken en dichten  Tot allen stonden,  Al schiet ghy scherpe stralende schichten,  De kercke heeft ghehadt al claerder lichten,  Ootmoedighe gronden,  Die noyt in 't schrifture hebben ghevonden  Dijn duvelick raet;  Maer die duvelick es, ic wilt oorconden,  Die naeyt 's duvels naet;  Hoe zoudt ghy 't gheloove, daer de kercke up staet,  Zonder ghewercken connen exalteren?  Zegghende: ‘Wie dat in een goet gheloove gaet,  Het es ghenouch om eeuwelick verjubileren.’  Zonder doleren, wildijt wel stofferen,  Ende niet erreren, in gheen saysoen;  Smeert schapen, daer en zuldy niet misdoen.     Wie waren zy die oynt de kercke verzeerden,  Dan die 't naer heuren zin al keerden  In daden afgryselick?  Wildy gherekent zijn metten gheëerden?  Studeert, accordeert metten gheleerden,  Dijn daet werdt pryselick; [p. 35]    Maer anders te studeren onwyselick.  In bosschen, in haghen,  Daer zoo compt den duvel avyselick  En leght zijn laghen,  Waer by hy zouct in jaeren en daghen  Onder voet te terden die helighe kercke;  Want daer hy niet en mach, hoort mijn ghewaghen,  Daer stelt hy zulcke studenten te wercke.  Wildy commen uuten percke van desen stercke?  Doet als de clercken, 't es mijn opinioen;  Smeert schapen, daer en mueghdy niet misdoen.     Drijft met 's duvels werck al zulck becynghelen  Dat zy galle in huenich connen mynghelen  Bin 's duvels com,  Maer rechte redene, die can haer rynghelen,  Al zijn zy up 't strate ter tale als ynghelen,  Voor jugen zijn zy stom;  Daer eyst al bonnes paeys, mommelijn mon  Ghesleghen voor 't hooft,  Heurlieder recht dat werdt daer crom,  Heuren gheest es berooft;  Beziet wat gheest dat zy hebben ghelooft,  Die hemlien daer laten in den brant,  Alle heurlieder scientie wert daer gheclooft,  Die studatie valt met allen in 't zant,  Een ander verstant, weet ic u, bot callant,  Slaet an de hant en weert zulck lamoen;  Smeert schapen, daer en suldy niet misdoen.    [p. 36]    Hoe mueghdy dit fenijn zo menichfaut smaken?  Daer dijn ziele by moet in 't helsche smaut blaken,  Met grooter onvreden.  Wilt ghy niet wyselick alzulcken caut slaken,  Ick duchte ghy zult de dierte in 't haut maken,  Ten coste van de stede,  Dan wertter groote jammerhede  En deerlick becaermen  Dat men de docteuren van der nieuwer snede  Haer poorte zal verwaermen.  Haudt up en wilt uws selfs ontfaermen,  En volght de kercke in alle haer daden;  Want zy can wederstaen alzulcke alaermen,  Midts des Helichs Gheests deughdelick beraden.  Wilt ghy zijn ontladen, gaet en bidt ghenaden  En volght de paden van mijn bevroen;  Smeert schapen daer en mueghdy niet misdoen.     Prinche, waert dat elck metten gheeste daecte,  Ende 't verstant wel ten keeste smaecte,  Naer Paulus labueren,  Hy die eerst dese horribel feeste maecte,  Zoude zegghen dat hy als een beeste waecte  Om 's vleesch becueren;  Want alle haerlieder opinien in alle hueren,  Naer 't redelick verstant,  Zoucken des vleesch vryheit met errueren,  Zonder eenich verbant.  Ende niet en es zoo zalich in elcken cant [p. 37]    Dan te derfven dien zinnelicken wille;  Tsy u, die zulcke vruchten hebt gheplant,  Zegghende: ‘Den mensche es vry van gheschille,  Wilde ghy, Claeys, Gille, vlien 's vyants pille,  Gaet buten ten hille en vraeght Jacques, Simoen.’  Smeert schapen daer en mueghdy niet misdoen.