[p. 41] Balade.  Lestens droomde my daer ick lach en sliep,  Dat Lucifer t'sijnder poorten uutriep  Een vry gheleye voor heeren en vrauwen,  Dat elck zau commen op vast betrauwen,  Alle die helle was vry gheleye,  Elck moght commen bezien die heele contreye.  Dus liep 't volck derrewaerts met grooten ghetale;  Ick liep oock mede, docht my, tot in de zale,  Daer zach ick wondere groot boven maten,  Het zatt daer al vol Guessche soldaten,  Schelmen, moorders en beelde-schinders,  Kerckroovers die ghemaect hebben veel schamel kinders,  Apostaten, ministers met haer valsche doctrine,  Boer-straffers, piraten, lantloopers ten syne,  Paep-eters, sacramentschenders en maeghdevercrachters,  Van God en zijn helighen sprekende veel lachters.  Hiermede waude Lucifer gaen hauden zijn feeste;  Om dat elc duvel zau bly zijn van gheeste  Zoo hadde hy den Helschen Beer gheslaghen,  Doen moesten die cleyn Duvelkens al peinsen draghen  Al die weerelt duere an Calvinus ghesellen,  Ic en zau dwonder niet al connen vertellen,  Den last die zaude my veel te zwaer zijn,  Zy zijn zot die ghelooven dat droomen waer zijn.    [p. 42]    Ic zach Brederode gaen met capiteyn Wust,  Zy ghynghen door d'helle zeer ongherust;  Doen sprac den eenen: ‘Eylacen, ahe!  Waer vinden wy onsen goên vrient Lume?  Hy waer hier ter feesten quaet vergheten,  Hy plach zoo gheerne bloetdaermen t'eten.’  ‘Hy zal wel commen,’ sprac Lucifer, ‘naer den ghuer.’  En terstond quam hy met Conde daer vuer,  Dies elc hem vraeghde daer up dat pas  Oft Graef Jan van Ghendt niet commen en was.  Doen zeyde Lucifer: ‘Ic hebber om ghezonden,  Ic zaude hem zelve halen, waer ic ontbonden,  Want 't is voor my een groot vercleenen,  Hy zaude my den schadt van kercken en cloosters leenen,  Daer zaude ic een erfve mede coopen hier in 't ghemeyn,  Want die helle die wert ons noch veel te cleyn  Om myn feeste te hauden, dies ic verflauwe;  Dan wacht ic Casimirus met Willeken van Nassauwe,  Met zijn huusvrauwe, een gheprofeste nonne,  Ende oock de Weerdinne in de Roose te Lonnen,  Die 't volck zoo dicmael hebben bedroghen,  't Es dicwils waer al schijnhet gheloghen.     Door dit droomen docht my dat ic sach wondere,  Als ic ging kijcken boven ende ondere,  Zoo en was graef Lodewijc daer niet vergheten,  Hy att ooc peinsen daer hy was gheseten  Met graef Adolph ende zijn adherenten,  Die ooc gheweest hadden des weerelts regenten; [p. 43]    't Quam daer al ter feesten, was't vet oft maghere,  Maer daer ghebrack Ryhove, den alaermslaghere,  Die mocht zijn trommels doen slaen om danssen.  Doen sprac capiteyn Bouck tot die groote Hanssen:  ‘Het volck is te vele hier boven maten,  Hoe zullen wy Zonnevelt connen inne ghelaten,  Ende onzen vrient capiteyn Mijghem eersaem;  Zy hebben in 't rooven en moorden haer beste wel ghedaen,  't Waer jammer dat zy beide bleven hier buten.’ -  ‘Men zal ze best in den peck-kelder sluyten,  Want al es Mijghem van moorden t'Antwerpen ghevanghen,  Ende Zonnevelt van Lamote commen in verstranghen,  't Waer jammer, zeg' ic, al zijn zy in boosheit verblent  Dat zy niet waren onder ons helsche regiment.’  Sprac Lucifer, met allen zynen raet,  Dies niet en ghelooft en doet goet noch quaet.     Doen wasser eenen wysen raedt ghehauden,  Hoe dat zy meester Pieter Dathan inhalen zauden,  Upperste bisschop van Ghendt, niet om verstranghen,  Naer zijn presentie heeft elc duvel verlanghen  Met Jacobum, Joannem en ander daer zeer verheven,  Ende Beza, haer paus, God van Geneven,  Die zal in den gloeyenden zetel zeer wel micken,  Daer zal hy slanghen ende padden slicken,  Die hebben wy met tonnen uut Indien bracht,  Dan oock graef Jan met Hollac hier up wacht  Om heurlien te brynghen in de helsche gronden.  Dies verwachten wy oock mijnheer van St. Aldegonde [p. 44]    Met meester Pieter De Rijcke, een groote roffiaen,  En de Achthien Mannen met capiteyn Bernaert volghen aen,  Ende Marneau met Tempel te Brussel gheseten  Met de Adels van Ghent dienen hier niet vergeten,  Mits oock haeren crijchraet al Ghues- en Hembijs-ghesint.  Doen quam Judas haer vader Lucifer ontrint  Ende heeft hem een rolle in zijn handt ghegeven,  Daer alle zijn vrienden stonden hinne gheschreven,  Die ghynck men alomme rustich formeren;  Men magh allen droom wel wat stofferen.          1578.