Liet.  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  Een meester moet aenschauwen.    [p. 52]    Een meester daer  Heeft hem subijt ghevonden:  ‘U-liêr ziecte zwaer,’  Sprack hy, ten zelven stonden,  ‘Es om cureren quaet,  Zoo my nu staet te ziene,  Elck haest hem metter daet  Om van hieren te vliêne.’     Marneau quelt den loop,  En heeft ghedaen veel jaren;  T' Haerlebeke hy croop,  Te Gheertsbeerghe eyst zoo ghevaren,  Ontrent Bruessel niet min,  Al ghynck hy hem vermeten,  En riep al mijn ghewin,  Hy wert al om ghesmeten.     Noch sprack den meester wel,  Om dat hy hem zaud' myden:  ‘Vreest uwen vyandt snel,  Oft haest in corten tyden  Naeckt u grooten aenstoot,  't Sy binnen oft van buten;  Wert uwen camerganck root,  Ghy sult u ooghen sluten.’ [p. 53]     Burcht en Guchte mê,  Zy beede dat verstonden;  Om te wesen in vrê,  Haer volck zy doorezonden,  En prysen t'syne gherust,  De greppen te beterden,  De haestichste zijn gheblust,  Zy laten haer volck ghewerden.     Marneau hem oock bedynckt  Om zulck niet meer te doene  Zijn volck hy herrewaerts brynght  En haut hem in stat coene;  Want hy wel weet claer,  Dat hem niet en zal falen,  Al rust hy hem openbaer,  Den Leeu sal 't al betalen.     Princelicke Leeuwen fijn,  Zijt beter op u hoede;  Doet hem, op elck termijn,  Een ander van zynen bloede,  Den vyant terden aen 't boort  Op dat ghy compt uut weenen;  Oft anders met accort  Maect paeys met hemliên reene.          1579.       L.H.