Lied.  Op den voys: Antwerpen rijck, o Keyserlicke....     Hoort toe, ghy Leeuwen fijn  Al van de Ghentsche stede,  Betraut tot elck termijn  Op Gods ghenadichede,  Die zouct paeys ende accort  En 's conyncx prospereren,  God sal tot u confoort  De landen doen floreren.    [p. 123]    Al hebben de Schotten boos  Met de Inghelsche natie  Meenen vercreghen loos,  Door de valsche vocatie,  Van Pottelsberghe stranck,  Die Montengny zaud' halen,  Zijn loon sal wesen cranck,  Als hy hem zal betalen.     Halewijn, het slot,  Al moest hijt oock verlaten,  En Comene, het cot,  't En zal uliên niet baten;  Ghy die Gods kercke schent  Zullet noch al beclaghen,  Want daer elck Malcontent  Wilt clouck zijn leven waghen.     Up Rijssel, was den caut,  Wilde ghy haest gaen schieten,  Maer voor Marquette staut  Moest uliên haest verdrieten;  Want wel zes hondert doot  Zijn daer ghebleven t'samen.  De Walen schieten met loot,  Ghy mueght uliên wel schamen.    [p. 124]    Al voor Aultrive zwaer  Was 't dat zy leger sloughen,  Dees Prins-ghesinde, maer  In 't eerste zy zeer loughen;  La Noue die sprac zeer bly:  ‘Ic zal de stercte winnen,  Had' ic pyonniers by my,  Wy zauden gaen beginnen.’     Ryhove daer terstont  Vant hem zeere ghewerre;  Ic moet elck maken kont  Hy speelt altijts van verre,  Ghelijc de trompetten gaen,  Zoo spreken zijn divisen;  Niet dan ghelt zouct hy waen,  Gheen vechten ziet men hem prysen.     Zes daghen zeer vervaert  Was 't dat zy 'er vooren laghen;  Van binnen zeer vermaert  Quamen dickmael uutgheslaghen  Al in de Schotten wreet  En de fransche Hughenoten.  't Was veel om ziene leet,  La Noue hevet oock verdroten.    [p. 125]    An den Prince vroet,  Ende an 't Vlaemsche gheweste,  Zoo schreef hy, metter spoet,  Het docht hem zijnde het beste  Dat elck zaude wesen haest  In de stercten ghesonden,  Oft van den vyandt naest  Werden zy ons ontvonden.     Want an Aultrive sterck  En cuenen wy niet gheraken;  Gheeft ons den vyant werck,  Wy moghten 't hier wel maken  Als voor Gheertsberghe fel,  Daer onsen leger moest trueren.  Al met dees woorden snel  Trocken zy t'samen daer vueren.     Die soldaten fraey,  Die up Autrive laghen,  Hadden hemliên zonder dilaey  Voorsien, al voor veel daghen.  Waeffel-yzers breet ende smal,  Al eyst dat veel verwondert,  Ghehaelt een groot ghetal,  Up 't lant, by den drye hondert.    [p. 126]    Ryhove zeer subijt  Es haest van daer ghetrocken;  Met ghelt en ghiften wijt  Heeft hy eenighe doen locken  Om Aelst te verraden schoon,  Secreet, met stille zwyghen;  Want zonder verraders loon  En can hijt niet ghecryghen.     Quatrioten goet,  Sprac Ryhove, tot zijn behouven:  ‘Fortune met onspoet  Wilt ons t'samen bedrouven.  Aelst was ons toegheseit,  Dwelc wy nu moeten falen;  Den Prince qualic greit  Dat naer ons schoten de Walen.’     Als zy dees faulte nu,  Voor Aelst hadden ghecreghen,  Zijn zy met grooten gru  Voor Ghent t'samen bedeghen;  Want zy de boeren dwaes  Ducaetkens doen uplegghen,  Oft met branden, eylaes,  Dreeghen se, naer haer zegghen.    [p. 127]    Zoo ziet men Vlaenderlant,  Van uutlandts volc vercrachten,  's Conincx volc aen elken cant  Wilt lettel yemant achten,  Om dat zy de waerheit naect  Willen voorstaen in tyden,  Elc naer de lueghens haect  Om Calvinus belyden.     Catholijcke, ghy  En mueght daerom niet trueren;  Om ulieden bevry  Verwect God tot deser hueren  Veel heeren en graven rijck,  Die t'samen accorderen  Om zijn kerk in elcken wijck  Te stellen in floreren.     De boosheit es nu uut  Van dit valsche gheslachte;  Als Mer Gillis Borluut  Zullen zy by daghe en nachte  Ten einde varen zaen;  Want dat es oynt ghebleken,  Versleghen oft ghevaen,  Die jeghen God en den coninck steken.    [p. 128]    Oorlof al te gaer  Edel Leeuwen vrymoedich,  In 't catholijc gheloove claer  Ende liefde uws naesten gloedich.  Ghylier mueght Leeuwen zijn,  Maer d'ander niet ten halven  Uut 't geslachte van Juda fijn,  Maer zy gaen met de Calven.     Die dit liet heeft ghestelt,  Hy hoopt een leeu te wesen,  Al lijt hy hier ghewelt,  Door Gods ghenade ghepresen;  Zoo wilt hijt achten clein  Dat zy hem hier bewysen,  God wille hem hier zeer rein  Met zynen gheeste spysen.          1579.       L.H.