[p. 205] Liet.  Op de wyse: Van den Prince van Conde.     Ghendsche Leeuwen, uut blamen  Bekeert uliên nu zaen;  Den Conync naer betamen  Wilt wesen onderdaen,  Oft uliên zal verraden  Orainge, boos en fel,  Oick weeren Gods ghenaden,  Zoo 't haest zal blijcken wel.     Hy doet nu 't volck wijs maken,  Desen boosen bloet-hont,  Hoe 's Conyncx volc ter wraken  Voor Ghendt ter zelver stont  Quamen, om al te dooden:  Mans, wijfs, kinderkens cleyn.  Het was anders gheboden  Deur Gods ghenade reyn.    [p. 206]    De Viconte verheven,  En d'heer van Montengny  Hebben bescheet ghegeven;  La Mote wasser by.  Elcken Cornel byzonder,  Hoe dat haerlieder raet,  En was moorder noch plonder  Dan om te straffen het quaet.     Voor Corterijck, de stede,  Heeft elck cornel ghevraeght,  't Voetvolck en ruyters mede,  Met moede onversaeght:  ‘O vroom soldaten, wilt hooren,  Een stede groot en sterck  Zal ons te nacht behooren  Al deur des Heeren werck.’     Als wy in stede commen,  Den Conync dan begheert  Dat wy als den vrommen,  Ons zouden tooghen expeert;  Rooven, moorden en branden  Laet ons dat schuwen al;  Want elck daer voor in handen  Twaelf maent gaeyge hebben zal.    [p. 207]    Zoo zijn zy ten twee hueren  In hoymaent, den achtsten dach  1  ,  Van Corterijck ghereyst vueren,  Daer 't menich herte aenzach,  Tot 's morghens naer den dryen,  Als deur reghen en wint  Elc haecte naer verblyên,  Zoo wie den Conynck mint.     Montegny, zeer ydoone,  Ende La Mote coen;  Elc verliet zijn peert schoone  En spranck in 't veste doen.  Manue en wilde wijcken,  Noch capiteyn Quintijn,  Tot neghen moght men kijcken  Aen die ramparden fijn.     La Mote clouck van daden  Heeft eenen 't hooft gheclooft:  Hy heeft die palysaden  Van twee berders berooft:  Montegny onverdroten  Hem daer clouck presenteert,  Deur zijn caussens gheschoten,  Als crijghsman noch triumpheert.

1  Van 't j. 1580.

[p. 208]    Fy, ghy vervaerde bouven,  Die op 't bollewerck doen stont,  God, die moet u bedrouven,  U vieren ghy van daer vont.  De canonniers, vul schanden,  Zaghen elck naer een gat,  Als ghy ons volck saeght branden  Te Royghem, voor die stadt.     Hoe durfdy u vermeten,  Ghy dwase menschen blent.  Als dat ghy hebt ghesmeten  Van Ghendt elck Malcontent;  Dat ghy ten zelven tyden  Hemliên hebt ontjaeght  Een veendel root van zyden,  Ghy wert van God gheplaeght.     Ghy moest doen wel bekennen,  Al was 't dat u verdroot,  Hoe ghy onsliên saeght rennen,  Ontsiende cruyt noch loot.  Den buyt van uwer eerden  Vilden wy, zoo ghy ziet,  't Voet-volck en ooc ons peerden;  Ghy en dorst uutcommen niet.    [p. 209]    Bekent Gods wrake, gheneghen  T'uwaerts met allen wreet,  't Quaet were in den wegh ghecreghen  Al ons soldaten breet,  Dwelck God al liet gheschieden  Om uliên meer te slaen;  De misdaet van ulieden  Moet meerder straffe ontfaen.     's Conyncx legher ghepresen,  Als hy hem noch vertoocht  Voor u stadt, wilt cloucker wesen,  En zijt toch niet benoocht.  Wilt u zeer staut vermeyden  Om uut te commen snel;  Naer u eyst dat wy beyden  Als t' Inghelmunster wel.     Corterijcke vercoren  Hem zeere verjolijst  Dat ghy tot zijn orboren  Zijn beesten mest en spijst.  U coeyen mogt mer coopen,  Elc om eenen ducaet,  Wijn en boter met hoopen;  Het zelfde onsliên aenstaet.    [p. 210]    O Ghendsche Maecht, wilt weenen,  Deur u groot misval;  Zy soucken u vercleenen  En te rooven van al.  Die heeten u te bewaren  Zullen u maecken schu;  Kerckbrekers, zulcke scharen,  Scandalizeren u.     Oorlof, Nederlant ydoone,  Van Kersten-rijck den fleur:  Neempt exempel nu schoone  Als ghy zijt in doleur.  Den Conync blijft ghetrauwe,  Die hem noyt af en weect;  Die gheweken zijt, tooght rauwe;  Teghen hem niet en steect.          1580.       L.H.M.