Liet.  Op de wyse: Och, edel maeght van Ghent eerbaer.     Hoort, lieve borghers, al ghemeyn,  Wilt u nu wijsselick beraden,  Met Christum, uwen Capiteyn,  Hem bidden om zyne ghenaden;  En up gheen menschen meer en betraut,  Noch up gheen groote heeren;  Want zo ghy condt mercken onverflaut  't Ghelt doet se haest verkeeren.    [p. 259]    Cleen trauwe is nu alzo men ziet  Onder alle overheyt bevonden;  De landen zijn nu vul druck en verdriet,  Men can 't ten rechten niet deurgronden;  Het woort dat ons Paulus belijt  Van Gods dienaresse pure,  Die den boosen zoude straffen t'alder tijt,  Die rooft en steelt zelve t'elcker ure.     De overheyt die can in 't openbaer  Met ooghen zelve wel anschauwen,  Hoe dat haer dienaers verre en naer  Ons landen brynghen in benauwen;  En noch en werdet heur niet belet,  Heur quade boose affairen,  Gheen steden en doet men meer ontset;  Maer elck moet hem zelven weeren.     Elck wie hem met justitie moeyt,  Provoosten ofte Capiteynen,  Als elck heeft zynen voet gheschoeyt,  Dan zijn 't al nobel greynen.  De soldaten die ziet men in elck termijn  Om betalinghe dat zy loopen;  De Capiteyns dryncken met 't ghelt den wijn,  En den landtsman moet becoopen.    [p. 260]    Nu can elc zien voor ooghen bloot  Hoe alle steden zijn verlaten;  Want Doornicke dat was in grooten noot,  Deur Duc de Parmens potestaten;  Niemandt en dede heur assistent,  Wilt dit in 't herte prenten.  Och, zy moesten maken apoinctement  Teghen die Malcontenten!     Elck heeft hier wel zijn borse ghevult;  Maer Vlaenderlandt tot cleender baten,  Elck hoort men zegghen: ‘Ic en hebt gheen schult!’  Al willen zy 't rooven noch niet laten.  Och! hoe menich zijnder nu alzo stout,  Die noch stooren en zeere stampen,  Die hebben een opel-vercken in 't zout,  En daermê willen sy gaen schampen.     Die de steden regieren van Vlaender zoet,  Die ziet men nu vervaerde bouven.  Qualick zouden zy 't volck gheven moet,  Zy willen se betere bedrouven;  Gaut, zelver, juweelen, ghelt ende schat,  Zy vluchten uten lande.  De aerme borghers verlaten zy in elcke stat,  Eyst niet een groote schande?    [p. 261]    Eyst niet te werwonderen 't is u vertelt,  Dat men den vyandt zo laet ghewerden!  En dat 't ghemeente furniert zoo veel schoon ghelt,  En niet en belet haer sterck interden.  De knechten en werden noch niet betaelt,  Wat ghelt dat zy furnieren;  Hier by ons de assistentie faelt,  Hier deur compt des landts mineren.     Den Keyser noch den Conynck zaen,  En hebben noyt in al haer leven,  Het landt van Vlaenderen zo overgaen,  Noch zulcke schattynghe doen gheven.  Nochtans was haerlieder armeye groot  Meer dan hondert duyst vercoren;  Zy bevrijdden ons landt van allen noot,  En nu gaet ons landt verloren.     Schaemt u, ghy hooghe overheyt,  Die nu dees landen wilt regieren,  Dat ghy van zo weynich vyanden ghezeyt,  Het landt laet roeven en schoffieren.  't Landt is over alle zyden ghequelt,  Al hebt ghy 't zweert in de handen;  Elck doet allomme om meest ghewelt,  Ghy en zijt malcander gheen vyanden.    [p. 262]    Den tijt zal noch commen in 't Vlaemsche dal,  Alzo noch zegghen d'auderlynghen,  Hoe dat den eerdenen pot noch zal  Den metalen pot willen dwynghen.  Dan werdt den Edeldom in groot torment  Van 't Communitas ghedreven,  Zo dat se een fluweelen habijt excellent  Voor eenen pyenrock zullen gheven.     Dus, ghy edel heeren, breet en wijt,  Wilt u tot beteringhe pooghen;  Ghy die van cleenen state zijt,  Tot grooten state ghetooghen,  En wilt u niet quellen 't onnoosel lam,  Noch en wilt den hondt niet smyten  Op avontuere als hy wert gram,  Dat hy u dan niet en byten.     Wilt ghy in Vlaender zijn bemint,  Ghy edeldomme, princen coene,  Voor ons landt blijft eendrachtich ghesint,  En pijnt u debvoir te doene.  Verjaeght ons vyanden onghecesseert,  Wilt se uut ons landen dryven;  In rechte trauwe continueert,  En wilt gheene verraders blyven.    [p. 263]    Oorlof hier mede, wijs ende vroet,  Bidt God, den heere der heeren,  Deur Christum, zynen zone goet,  Dat by wilt brynghen uut verzeeren  Alle die benaut zijn ende belaên,  En ons overheyt verlichten,  Op dat zy ons trauwelick voorenstaen,  En heur ghemeente stichten.          Ghesongen ende ghedruct te Ghent. 1581.