[p. 295] Refereyn.  Wee u, ghy Ghendsche bloetgierighe honden,  Den helschen Satanas hebdy los ontbonden;  Want d'alderbooste zijn by u alderhooghst verheven,  En de goede versteken.  Die van accoort oft paeys vermonden,  Werden ghevanghen oft uter stadt ghesonden,  Jae, de zommighe hebber moeten laten haer leven,  Zoo 't corts heeft ghebleken.  Peysdy niet dat ghy ooc eens wert uutghestreken,  En zult metten zelven betalen?  Och, hoe schoone zijn de voeten, die van paeyse spreken,  Naer Paulus verhalen;  Maer die d'oorloghe zoucken werden verdreven uut haer palen,  En zullen stagiers loopen.  Lietty dit somtijts in u herten dalen,  De vreedsame en zaudy zoo 't vel niet afstroopen,  Noch de paysivele en zauden 't niet moeten becoopen;  Wiens Evangelium dat u zulcx leert en can ic niet verstaen,  Niet te min eer lanc zuldy 't selve zop zuypen, ic moet ontcnoopen.  Die metten zweerde slaen, zullen deur 't sweert vergaen,  Het es Christus vermaen.    [p. 296]    Dat ghy meester Lieven de Gheytere hebt gheëxpediert,  't En es gheen wonder als de waerheit mach zijn gheallegiert;  Want gheenssins en conserteerdy in ulieder secten,  Maer viel partielick.  Ooc was hy d'eerste, die met zijn Alteze heeft ghecommuniquiert,  En zeer gheerne u stat metten Conync hadde ghereconcilieert,  Mids dat veel goedwillighe hem daertoe verwecten,  Met herten blyelick;  Maer dat ghy meester Lieven Vande Vyvere zoo nyelick  't Hooft van den buuck deet weeren,  Dat en es voorwaer in gheender manieren lyelick;  Want in ulieder affairen  Plocht hy Martin Bufkin tsyne, als die mocht helpen en deeren,  Zoo elc wel es wetende;  Maer beter coop mocht men de zueghen leeren scheeren,  Dan een ghemeente anhanghen dat hem zo es verghetende;  Want als den eenen wolf den anderen es etende,  Zo moeter grooten noot in den bosch zijn, ic zeght onbelaên;  Hoe wel ghy zultter ooc commen, hoe ghy u zijt vermetende.  Die metten zweerde slaen, zullen deur't zweert vergaen,  Het es Christus vermaen.     Overleghdy niet datt God en al zijn heilighen verveelt,  Dat ghy ooc het bollekin in de biesen hebt ghespeelt  An Jan van Hembyzen, die ulieder stat wilde zetten  Van onrusten in vrede?  Dyncty niet dat ghy God en den Conynck haer eere steelt?  Want van der Gendsche stede  En zidy gheen jugen noch ooc den crijchraet mede; [p. 297]    Van waer es u de macht ghecommen?  Moordenaers zidy alleene, vul alder wreethede,  Ter venster ingheclommen;  Die om goet en ghelt, jae om nijt 't recht cuent crommen,  En haudt met gheweldigher hant  Het mishuus by hem bedreven, wildijt wel oversommen.  Diende ghestraft by den Conync oft zynen Lieutenant,  Midts dat hy in roere ghestelt hadde 't gheheel lant,  Waerby dat hy crimen laesae majestatis hadde ghedaen;  Dus als u dierghelijcke ghebuert wilt hierop dyncken; want  Die metten zweerde slaen, zullen deur 't sweert vergaen,  Het es Christus vermaen.     Ende om dat ghylieden decken zaudt ulieden tyrannie groot,  Zoo hebdy veel aude rancoengen hem gheleyt op zijn broot,  Waeromme dat men hem dien tijt hoorde exalteren,  Als hy 't hooft was ghecoren.  Dus es dit een cranch fundament als men 't insiet ter noot;  Maer alleene hebdy hem uut invyen ghebracht ter doot,  Om dat hy zijn eere wilde recouvreren,  Die hy hadde verloren;  Want den raet, die hy met meer andere hadde gheschoren,  Was tot zulcker oorsake  Dat hy metten Conync van Spaengen, zeer hooghe gheboren,  Een accoort zoude maken.  Schaemt u dan, ghy tyranten, dat hy de doot moet smaken,  Om zijn goede ghewercken.  Achabs felle plaghen voorwaer ulieden naken;  Want dat ghy zulcx onweerdich waert mueghy nu anmercken. [p. 298]    Maer de boose eyst wel ghejont, want 't mach lettel schaên,  't Moet hier zijn vergolden oft naermaels, hoe 't hemlieden mach snercken;  Die metten zweerde slaen, zullen deur 't sweer vergaen,  Het es Christus vermaen.     Prince. Die de cronijcken hebben ghelesen, ghy stampers van Ghent,  Vinden dat ghy oyt ghehauwen hebt wonderlick regiment,  En zeer dicmael ghemeyt als die lettel ghevroên  Jeghen den Princen en Heeren;  Dus al vervest ghy wederom u lesse ter tijt present,  Midts dat ghy noch God noch uwen Conync en kent.  't En es gheen wonder, want 't es beter aerden dan verhoên;  Al doende mueghdy noch leeren.  Dat yemant van qualiteyte onder ulieden wilde verkeeren,  En hem selven niet sparen,  Dat's te verwonderen; want oynt quamen zy in 't verzeeren,  Die u overhoofden waren.  Broghty niet mijn heere van Eersele in 's doots beswaren,  Met Jacob van Eertvelde?  Hoe es ooc Daniel van Zeveren en Joos Hazebijt ghevaren,  Met noch veel andere, die ghy doot slought by ghewelde?  Sulc paeyment was 't dat men in recompensen telde,  En die u nu dueght jonnen ooc den zelven loon ontfaen;  Dus zuldijt ooc eens becoopen, 't zy met ware of met ghelde.  Die metten zweerde slaen, zullen deur 't zweert vergaen,  Het es Christus vermaen.          1584.       Ic mercke de jonste.