[p. 23]
- XLVIII - [Schaemt u, catyvige herten vol nydt]
Schaemt u, catyvige herten vol nydt,
mans ende vrouwen, wie dat ghy sydt;
als ghy siet uwen even naesten dolen,
dan maeckt ghy blydelyc veel jolyts.
Vermaent doch uwen broeder tot duecht in tyts:
soo vergaert ghy op syn hooft vierige colen.
Ons wordt in devangelie bevolen:
siet ghy sulcke die wt den wege gaen,
weet ghy syn gebreken, houtse verholen;
en segt niet: ghy syt een Samaritaen.
Al doolden in sonden een publycaen,
hy creech genade by den Heer der Heeren:
de sulcke doolt wel, hy mach noch wederkeeren.
[p. 24]
Al wert de sulcke in dolen gevonden,
ghy diet wel weet, muecht hem ter duecht orconden.
Niemant en mach doen den anderen befamen:
doet hy onrecht, bidt voer hem tallen stonden.
Christus is inde weirelt gesonden
dat hy de verloren schaepkens soude versamen;
de propheet segt: ghy sout u selven pramen,
ghy die den verdoolden sondaer veracht;
niemant en mach oordeelen: tmoet Godt betamen.
Hebt compassie met den sondaer dach & nacht,
wy syn in sonden al ter weirelt gebracht;
misdoet uwen broeder, wilt hem beter leeren:
de sulcke doolt wel, hy mach noch wederkeeren.
Dolen & wederkeeren, Godt mach vergeven;
men siet elck doolt wel eens in syn leven,
tsy int begin, middel, eynde, cleyn oft groot.
Die apostelen doolden, stater geschreven;
sy syn gekeert & in Godts rycke verheven,
sonder Juydas; dit tuycht schriftuere bloot.
Den schaker doolden, sondich tot in syn doot;
hy is gekeert & rust in glorie perfekt.
[p. 25]
Wilt uwen naesten dan niet versmaden in synder noot,
mer wilt elck anderen in liefden syn subieckt;
& siet dat ghy den balck eerst uyt u ooge treckt,
eer ghy een ander verwydt tsondich verseeren:
de sulcke doolt wel, hy mach noch wederkeeren.
prinche.
Al dolen de sulcke & doen overspel,
en werpt den eersten steen niet, tis Christus bevel;
maar segt: bekeert u, wilt sonden vlien.
Moyses, al was syn volck tegen Godts wet rebel,
hy badt voor de kinderen van Israhel.
Doet dan goet, soo mach u dan oock goet geschien;
vermaent hun met liefden, tis Godts gebien;
wiltse met Godts woort troostelyc aenspreken.
Elck sal syn hoofken eerst wel duerwien
& sien wel op syn eygen gebreken;
& valt uwen broeder, wilt hem niet versteken;
maer bidt Godt voor hem tot synder eeren:
de sulcke doolt wel, hy mach noch wederkeeren.
