[p. 1]
[Deel III]
- LXXXVIII - [O Godt, inder eeuwigheit regnerende]aant.
O Godt, inder eeuwigheit regnerende,
u vercoren volck sydy hoochelyk docterende
& corigeerende //, die u gebodt verachten.
Myn crachten // ben ic u presenterende,
want myn sinnen werden declinerende
en seer corumpeerende // van al haer crachten.
Aenhoort doch minnelyck, Heere, myn clachten,
want myn gedachten // staen op u gratien // goet:
al heb ic gesondicht, ghy syt doch vol machten;
de goddelycke drachten // syn vol confortatien // goet.
Ontfermt, Heere, & gheeft uwer natien // spoet;
dat ic in corter spatien // moet // u goetheyt smaken;
want ghy syt der jubilatien // vloet.
Aenhoort die u al dees lamentatien doet:
ghy syt alleene, die my mach salich maken.
[p. 2]
Salich is hy, die in u betrout, Heere,
dats myn motyf, dwelck ic menichfaut // leere;
tot u daerom stout // keere //, om gratie te verwerven.
Uwer handen maecksele aenschout // seere,
die u loff schryve & onverflout // eere,
want ic blyve als hout // teere //, moet ic dy derven.
Comt my ter hulpen met uwer conserven,
eer ic sal sterven // & smaken de bitter doot;
wilt den kerff mynder sonden affkerven
en in u glorie erven //, Heere van machte groot,
minnelyck my ontfangen wilt in uwen schoot.
Ter lester noot //, als ic moete sdoots note craken,
laet my in u ryck smaken // dat hemels broot,
dat u vrinden te eten nooyt en verdroot:
ghy syt alleene, die my mach salich maken.
Ghy syt goedertieren, bermhertich wtter maten,
preserverende u schaepkens sonder verlaten,
wt rechter charitaten, // als een herder fyn.
Niet gerne en laettyse dolen achter straten;
dus laet u bermherticheyt my comen ter baten,
suyvert myn sondige gaten //, vloeynde in grooter pyn;
[p. 3]
geneest my, Heere, der sielen medesyn;
dat ic sonder termyn // mach in u vermaen // staen,
laet my contempleren in dat liefflyck aenschyn.
O blinkende robyn //, wilt my niet int versmaen // slaen;
behoedt my voer des vyants ongenaen // vaen;
dat hy my en mach een spaen // schaen // int helsche blaken,
maer eeuwich met u vercoren onbelaen // gaen.
Aenhoort, Heere, myn kermen, wilt my beraen // saen:
ghy syt alleene, die my mach salich maken.
prinche.
O opperste prinche, die boven de sonne schoon // blinct,
daer u den choor der engelen soeten thoon // sinckt,
myn droeffheyt met loon// minckt//; ghy kint de saken;
u arme dienaer in uwen troon gedinckt,
niet duer myn verdienste u hemelsche croon // schinkt,
maer uwen persoon // dwinckt // soet van spraken:
ghy syt alleene, die my mach salich maken.
