|
|
|
| |
Den wech te babylonien daer die soudaen woent.
Die eerste werf wil gaen te lande tot babylonien waert, daer die
soudaen ghemeenlijc wonet om gracie te impetreren van hem, op dat hi payselijc
ende zekerlijc door tlant mach liden ende om te gaen ten berghe van synay, eer
hi ga te jherusalem, ende dan weder keren ouer jherusalem so gaetmen door zada
ofte door den casteel daire. | | | | Ende dan ismen wt surien,
mar dan beghintmen te gaen in die wildernisse, daer die weghe al ghelijc sijn
ende welc durende is vij dachvaerden, mer altoos vintmen herberghe van
dachvaerde te dachuaerde. Jnden wech van deser wildernissen so vint men van al
dies noot es bi te leuene, welke wildernisse si heyten in hare spraken alhyelt
ende alsmen wt dese wildernisse coomt, so beghintmen te gaen in egypten. Ende
na hare sprake heetmense in egypten canopat ende sulke heetense melfin ende
sulke torkijn. Men vint inden eersten een goede stat gheheten balhes, die staet
int eynde des conincrijcs van halape ende van daer gaetmen te babylonien waert
ende te cahir. Te babylonien is een scoon kerke van onser vrouwen, daer si
woonde .vij. jaer, doe si vloe vten joedschen lande van | | | |
vresen des conincs herodes. Ende daer leit die lichame van sinte barbaren der
maghet ende daer woonde ooc joseph na dien dat hi vercocht was van sinen
broederen. Daer die coninc nabugodonosor die iij kinderen dede inden ouen
steken om dat si . . . . . . . gheheten waren in ebreusch anania azaria ende
misael, alsose die salme in den zouter noemt, die benedicite hiet. Mer
nabugodonosor noemdse anders sydrac misaac ende abdenago, dats te segghene:
glorioos god, verweende god, god bouen alle conincrike. Ende al daer omme hiet
hise also om die miracule, die hi sach, want hi sach den gods zone gaen mitten
kinderen inden bernenden ouen. Daer woont die soudaen in sijn calahebt, dats
te | | | | wetene te cahir, want daer is ghemeenlijc sijn hof
of stoel in enen sconen casteel groot ende sterc op enen rootse. In dese
casteel wonen altoos, als die soudaen daer is, vjm. persone of meer
omden soudaen te dienen ende den casteel te behoeden ende die alle haer
behoefte hebben vanden houe des soudaens, nochtan dathire niet vele en heeft te
doene. Dit mach jc wel weten, want jc woonde selue mit hem langhe tijt alse
soudenier in sinen orloghe, dat hi hadde ieghen den leodoms. Ende hadde my
gherne harde hoghelike doen huwen alse eenen aerdschen prinche toe behorende
was. Ende woude my gheuen vele goets erues, haddic willen mijns sceppers
lochenen ende of gaen, mer god si ghe\looft, | | | | des en
haddic ghenen wille noch lust om gheen goet noch aerdsche haue of om enich
dinc, die men my ghelouen mochte.
|
|
|
vorige
