Reis van Jan van Mandeville · dbnl

DBNL

Reis van Jan van Mandeville

auteur: anoniem Reis van Jan van Mandeville

editeur: N.A. Cramer

bron: ‘Reis van Jan van Mandeville’ In: Instituut voor Nederlandse Lexicologie (samenstelling en redactie), Cd-rom Middelnederlands. Sdu Uitgevers/Standaard Uitgeverij, Den Haag/Antwerpen 1998.

doorzoek de hele tekst

© 2001 dbnl

DBNL vignet


Van der stede jherusalem. Die heylighe stat van jherusalem is wel gheleghen tusschen twee berghe ende daer en sijn riuieren noch fonteynen, mar twater comt daer door condute van ebron waert. Ende ghi sult weten, dat jherusalem wilen plach te heten bi melchisedechs tiden
[fol. 37rb]
jhebus. Ende daer na was si gheheten salem tot des conincs dauid tiden toe, die welke dede dese twee namen te gader ende hietse jhe\bussalem. Ende daerna quam salomon, diet hiete jherosolimam ende daer na heeft ment gheheten jherusalem. Omtrent jherusalem ist conincrike van surrien ende daerbi ist lant vanden palestinen. Ende bi ascalone ist tlant van mancame. Jherusalem is int conincrike van jude ende omme dat judas machabeus daer of here ende coninc was, so ist also gheheten ende paelt int oost eynde ant conincrike van arabien ende opt zuut eynde ant lant van egypten ende opt west eynde an die grote zee ende opt noort eynde ant conincrike van surien ende an die zee van cypren. Jn jherusalem so plach een patriarke te sijn
[fol. 37va]
ende jnt lant al omme vele aertsche bisscoppe ende bisscoppe. Omtrent jherusalem so sijn vele steden gheleghen. Ebron esser op vij milen na, barsabee op ix milen, jherico op vij milen, ascon op xvij milen, jasphe op xvj milen, armata op iij milen, bethleem op ij milen. Ende op ij milen zuut waert es die kerke van sinte karitaten, die daer abt was, om den welken die moneken hadden groten rouwe, doe hi steruen soude ende noch so staen si daer ghescreuen in die maniere, dat si doen den rouwe hadden, welc herde ontfermelijc is te siene. Dit lant van jherusalem heeft gheweest in die hande van menigherande volke ende dicwille heeft dit lant ghehadt te doghene om die quaetheit vanden volke, datter in ghewoont heeft. Want daer hebben menigher\ande
[fol. 37vb]
manieren van volke ghewoont ende hebben tlant in haer hant ghehadt, als joden, cananense, assirien, die van persen, van meden, van machedonien, van grieken, van romanien, die kerstene, die sarrasine, die brigans, die van torkien ende van tartarien. Want god en ghedochte niet quaet volc verradachtich ende zonders, sijnt kerstene ofte andere, dat si yet langhe moghen regneren in dit heylighe lant. Ende al hebben nv die onghelouighe dit lant in haar hant ghehouden vj^xx ende xiiij jaer, mer als god wil, si en sullens niet langhe houden.