|
|
|
| |
Van dat conincrijc van paten dat groot ende goet is ende
ander dinck.
Na dit eylant so vint men noch een eylant, dat goet ende groot is,
datmen heet talamasti ende enighe liede hetent paten ende is een groot
conincrike. Ende die coninc heeft vele goeder steden ende dorpe in sijn lant.
Jn dit lant wassen bome, die meel draghen oft coren ware, daer men scoon wit
broot of bact ende van goeden smake . . . . . Ende daer sijn andre bome, die
wijn draghen ende andre, die draghen venijn, ieghen twelke men ne vint ghene
medicine dan een, dat is dat men neemt van sinen properen ende sijns selfs
missche ende temper dat mit watre ende dat | | | | drincke ende
die dat venijn ghenut hadde ende die dese medicine niet en name, hi soude
staphants steruen, noch triakel noch andre medicine en soude hem helpen. Van
desen venine hadden doen halen die joden inder jare die leden sijn om al
kerstenheit mede te vergheuen, also jc hem seluen hoorde segghen, dat sijs
lyeden in haren doet, mer god sijs ghelooft, si misten van haren opsette, mer
nochtan maecten sire mede grote sterfte onder tfolc. Ende wildi weten, hoe dat
mele wast op die bomen, jc salt u segghen. Men slaet den boem met enen bijlken
omtrent den voet, so dat die scorsse al omme breect ende ghegaet wort te
menigher stat ende dan comter wt liquor ende verscheit, die dicke is, die | | | | welke si ligghen in die zonne ende droghent, so dat scoon wit meel
wort. Ende dat honich ende den wijn ende tfenijn comt ooc in dier manieren vte
haren bomen, datmen dan in vaten leit omme te bat te wachtene. Jn dit lant is
een doodde zee, dat een groot plasch es sonder gront ende valt in desen plasch
enich dinc, men vindes memmermere. Omtrent dese zee wassen grote riede als
eyken, die men heet taby, die wel xxx vademen lanc zijn ofte meer, vanden
welken men maect scone huse. Daer sijn ooc ander riede, die niet so groot en
sijn, die biden oeuer wassen van desen plassche ende hebben so langhe wortelen,
dat si meer dan iiij arpens verre gaen onder daerde. Ende aen die cnorren van
desen riede soe vintmen dierbair ghesteynte, die grote cracht hebben. Want | | | | wye een van desen ghesteente an hem draghet gheen yser
noch stael en mach hem wonden noch quetsen noch doen bloeden. Ende daer omme
als enighe liede van daer omtrent orloghen, striden ofte vechten ieghen die
liede van dien lande, so scieten si tot hem ghescutte zonder yser ende also
scieten sise ende doden, die hare maniere weten. Ende van desen riede maken si
huse ende scepen ende ander dinc, al so wi hier van groten eyken ende van
andren bomen doen. Ende nement en wane, dat jc dit voor truffe segghe, want ic
selue hebbe ghesien mit minen oghen op desen plasch int ouer liden van desen
riede oft eyken waren, vanden welken xx van onsen ghesellen en consten niet een
vander aerden gheheffen.
|
|
|