P.F. du Jardin, een dichter van twaelf of dertien jaer oud,
In Duitschland, waer geen vak van letteren of wetenschap onbeoefend is gebleven, en waer om zoo te zeggen over alles boeken geschreven zijn, verscheen te Hamburg, in de eerste jaren der vorige eeuw, eene zoo gezegde bibliotheek van vroegtydige geletterden, dat is van mannen, die zich, vóór hunnen twintigjarigen ouderdom, in de geleerde wereld eenen naem hadden gemaekt(1). De schryver van dat boek, Klefeker, heeft geene moeite gespaerd om het zoo volledig mogelijk te maken.
Ik zal hier by de lijst door dien geleerde gegeven, den naem voegen van eenen jongeling, van wien te Gent in 1662, drie gedichten onder den volgenden titel in het licht kwamen:
Dry nederlandsche dichten. 1o Op de Ontydighe Doot van Alexander den Grooten. 2o Op den moort, aenghedaen aenden keyser Mauritius, vanden tyran Phocas 3o Op de Bekeeringhe vanden H. Ignatius de Loyola Stichter der Societeyt Jesu, van een Chreyschs-en-weerels, tot een gheestelijck Leven. Ghemaeckt Door P.F.D.R. oudt omtrent 13 Jaeren. - Te Ghendt, Ghedruckt by Bavdvyn Manilius, woonende in de witte Duyve, Anno 1662. - In-4o van 14 bladz.(2).
De uitgever dezer gedichten, een pater der Societeit Jesu, die V.D.H. teekent, zegt in een voorwoord: ‘Een van dese dry Nederduydsche Dichten sijn my by ghevall' in handen ghecommen, als ghemaeckt door een Edel Jonghelincxken van ontrent twaelf of derthien jaeren. Niet connende het selve ghelooven hebb' aen hem voorghestelt een onverwacht beslach ofte materie, om die te beschreyven in ghelijcken Dichte; ende dat in sulck een plaetse en gheleghentheyt, in de welcke hy gheen behulsaemheyt van boecken ofte van menschen en conde becommen, 't welck lesende hebb' bevonden, dat dit, hetgene hy soo alleen wesende hadde beschreven, verdiende aen de voorgaende Dichten vergheleken, jae voorghestelt te worden. Oversulckx hebb' ick gheraeden aen den Heere Vader van den voorseyden jonghelinck, dat hy dese Dry Dichten souden doen drucken.... Den naem van het voorseyde Jonghelincksken is naer de ghedichten uyt ghedruckt met alle de letteren sijns eyghen naems, doch verminghelt en anders ghestelt, door dien dat, noch den Heer Vader, nocht hy selver en hebben willen nemen des stouticheyt vanden eyghen naem uyt-druckelijck te beduyden om alle verwaentheyt te verhoeden.’
De naem des jongelings staet achter het derde stuk op deze wyze uitgedrukt: P.F. Da-riduni. Ik denk, en de heer Vander Haeghen is daerin van mijn gevoelen, dat men daeruit door letterverwisseling P.F. Du-Jardin te lezen heeft.
In der daed, er bestond in dien tijd te Gent een adellijk geslacht, dat den naem van du Jardin voerde, en waertoe onze jeugdige dichter zal behoord hebben. Nicolaes du Jardin, heer van Hanseghem en Hemstenrode, uit Holland geboortig, en in huwelijk hebbende Francisca Helman, kwam zich te Gent vestigen; en in 1659, bekwam hy hier te lande herkenning van adel en den titel van ridder(1).
Deze Nicolaes was vader van Thomas du Jardin, die te 's Gravenhage in 1653 geboren werd, in de orde der Preêkheeren trad en een aental godsdienstige werkjens, zoo in het latijn als in het vlaemsch, uitgaf(1).
P.F. du Jardin, die in 1662 twaelf of dertien jaer oud was, en dus omtrent het jaer 1650 geboren werd, is waerschijnlijk een oudere broeder van den Preêkheer. Hy zal ook in Holland, en niet te Gent geboren zijn, alhoewel hy die stad reeds sedert ruim drie jaren bewoonde, toen zyne dichtproeven in het licht werden gezonden.
Zie hier den aenhef van het eerste stuk, het Clachtdicht over de dood van Alexander den Grooten.
Het begin van het derde stuk ter eere van den heiligen Ignatius de Loyola geschreven, diene hier tot eene tweede proeve:
En wat verder:
Alhoewel de drie stukken sporen dragen, dat ze uit de pen van eenen leerling in de kunst gevloeid zijn, bewyzen ze toch dat de jeugdige schryver niet van aenleg ontbloot was, en dat hy door meerdere beoefening eene eervolle plaets onder de dichters van zynen tijd zou hebben kunnen bekleeden. Wat er echter later van hem geworden is, kan ik niet zeggen.
