[p. *2]origineel
Phototypie E. Aubry, Bruxelles
X. Mellery, Invenit et Delineavit
[p. 1]origineel
Van Geluk.
Hooger dan schijn
van 't menschen-zijn
in grijze guurheid
droef neêrgebogen,
- vèr bóven logen
van levensbanden,
wìlde ik gebouwd een hemel voor mijn puurheid,
als prinsekind van langverloren landen.
O ijsglanzige wijdte mijner landen,
ijslichtend licht doorschijnend als goudraggen bevend!
o recht, en bleek van kuischheid herléven
kind! mijn krystallen ziel in mijn handen!
Over mijn stille handen
gevouwd in offerande
glijden lichtwaduwingen...
- verre herinneringen
suizelen rond mijn oogen
volzalig neêrgeloken...
[p. 2]origineel
De zilvrige misten
langs 't uitgewischte
hel verregezicht,
en 't water, en 't maagdenaakt morgenlicht
dat bloesemt in hemelsche lelieperken,
het straalt al uit mij als innige bede,
't weerkaatst mijn ziel van zondagsvrede.
- stil opengeruischt, als engelenvlerken...
Stoeten blankvoetige droomen, zingend,
gaan voorbij naar omhoog, met lange gewiegel...
Zij schouwt, mijn Ziel, in de ziel aller dingen,
lachend en kalm, als in wondre Spiegels.
