[p. 6]origineel
Jehane.
I
Zie hoe met helmijzer drukt in maagdeslapen visioenen
Jesus en Aartsengelen.
Het mager kind-fantoom glijdt langs duisterte.
Onvoldaan zingen opstuitend klanken;
Alleen staand over heien.
Maar waar boschdonkerte is rondt almaar
Almaar het woord
Van Jesus en Aartsengelen,
Oreléans! Oreléans! Oreléans!
En haar naam schel omhoog:
Jehane! Jehane! Jehane!
[p. 7]origineel
II
Verslankt in pantser gaat ze te paard;
Glijdend als toen ze liep niet bewegend niet ziend.
Immers houden de toomen Rafaël, Gabriël,
Glanst uit vóór haar Michaël,
Jesus in haar banier!
Niets van Koningsgoud, zij-wit hofkleed,
Neergestrekt sluier-doorzicht;
Blauw pantser.
Onder veel diepe helmstemmen van soldaten
Gilt fluitend haar verlangende stem
Schel om hoog:
Jehane! Jehane! Jehane!
[p. 8]origineel
III
In vuur alleen kan ze opgaan,
Heilig vuur zacht-gaand langs haar,
Aaiende vlammen haar opnemend,
Lost ze zich wijd in een vlam,
Een vlam van blauw pantser
Opgaand hoog uit de aardvlammen,
Glijdend tot Jesus,
Vlam-krinkend:
Jehane! Jehane! Jehane!
André Jolles.
