[p. 10]origineel
Mei.
God-adem van Hernieuwen laat het hert
- het hert zoo slecht, van moede Passie bloedend, -
gerust en goed in Hemel-Maagden-Schoot,
en stelpen 't bloed, het wonde-bloed vergoedend.
In Wonder-Mei van Onze-Lieve-Vrouw,
het arme lijf, gebukt naar 't stof der wegen,
het zal weer gáan en hangen blij en hóog
tropheeën, staal-en-goud, van Moed en Zegen.
Wit juich-gebloesem 't schaamte-voorhoofd puurt;
jeugd-loover druipt van orglend zilver zingen;
het Voelen ligt in wijdte malve droom
goed-dronken, God van luwe Lente-Dingen.
Boomtoppen-hoog de ziele de armen heft;
- de wierookkelkjes knikken om de paden -
de groote Mis van 't Al-in-Liefde gloort;
mijn Zonne-Ziel heeft 't zoete zijn geraden.
Edmond van Offel.
