Hoe den verloren Sone onder t'Roeckeloos gheselschap quam.
ALs nu den verloren Sone niet denckende op sijn qualijckvaert, ongheluck noch teghenspoedt, soo is hy van zijnen vader ende broeder met eenen evelen moede3) ghescheyden tot
[p. 9]
alle ondeuchden gheneycht zijnde. Soeckende eenich quaedt gheselschap om sijnen tijdt onnuttelijcken over te brenghen want hy tot alle quaedtheydt gheneghen was. Ende heeft soo langhe ghegaen dat hy ten lesten twee quade ghespelen ende deughnieten ghevonden heeft, daer af d'een hiet t'Verdorven kindt ende d'ander die Roeckeloose. Totten welcken (verblijdt sijnde om dat hy die vonden hadde) seyde hy aldus.
Nu siet hier wie hadde dit ghedocht
Ick vinde hier iust1) mijn compaignie
Die ick alle desen dach hebbe ghesocht
Dus ben ick van herten blije.
Die Roeckeloose.
Ick sweer u by de Maghet Marije
Dat wy niet en wachten dan naer u
Want ick ons noch wat weet op d'sije
Maer geldeken soo moest hebben ghye
Ende milde sijn.
Den verloren Sone.
Laet ons haesten nu
Om te boeten het verlanghen mijn
Ende seght my terstont sonder verdrach2)
Watter wesen mach.
t'Verdorven kint.
Die oyt man met ooghen aensach.
Den verloren Sone.
Waer salt roocken desen dach.
[p. 10]
Die Roeckeloose.
Waer duyvel, en hebt gheen regreet1)
Al mach u penninghen costen t'ghelach
Ghy sult sijn in een plaetse secreet.
t'Verdorven kint.
Ende een t'fraeiste dierken datmen weet
Sult ghy hebben in uwe ermen
Ende uyt bernende liefde seer heet
Sal sy vriendelijc om u halsken swermen:
[p. 11]
Den verloren Sone.
Ick heb Croonen, Ducaten [wat1)] wildy kermen
En sorcht niet vry
Maer terstont leyt my
Daer sonder langhe dralen
Wat dat daer te ghelden sy
Dat sal ick al betalen.
