Hoe den Vader des Huysgesins een groote Feest ende maeltijdt hiel om dat sijnen verloren Sone weder t'huys comen was.

ENde den Vader des huysghesins heeft terstont een groote maeltijdt doen bereyden van blijschap dat sijnen verloren Sone t'huys ghecomen was. Tot welcke maeltijdt hy alle zijn vrienden ende ghebueren ghenoot heeft.

Ende heeft een van sijne dienaers om sijnen outsten sone ghesonden die inden velde arbeydende was om dat hy oock ter Feesten comen soude: ende als den Knape nevens [hem2)] quam seyde hy tot hem aldus:

ALdus is den knecht terstont tot sijnen Meester ghegaen tot hem segghende: hoe dat sijnen outsten sone tot sijnder

maeltijt niet comen en wilde. Ende den Vader dit hoorende is hy terstont vander tafelen op-ghestaen ende selver inden velde ghegaen ter plaetsen daer sijnen outsten Sone was, tot hem segghende:

ALdus heeft den Vader den peys ghemaeckt tusschen den verloren Sone ende tusschen zijnen broeder, metten welcken hy ter tafelen gegaen is daer hy zijn vrienden ghelaten hadde. Ende seyde totten verloren Sone aldus:

IN dese Historie zijn veel Personagien. Maer daer en zijn maer dry principale. Te weten den vader ende zijn twee Sonen. Vanden welcken den joncksten geheeten wort, den verloren Sone. Ende moralijck te spreken. Soo wort Godt verstaen by den Vader: ende by de twee kinderen, twee manieren van menschen in der werelt. By den outsten sone worden verstaen deuchdelijcke menschen die altijdt by Godt haren Vader blijven midts gratie, ende by den verloren Sone worden verstaen de sondighe menschen die de goeden1) die sy van Godt almachtich ontfanghen hebben sottelijcken verdoen ende onnuttelijcken over-brenghen in wellusticheden des vleesch ende wereltlijcke ghenuchten. Die spijse der verckenen, dats sijn de duyvelen. Daer sy hen begheeren mede te versaden, dat zijn de sonden. Het vremde verre landt van Godt daer sy in woonen, dat is, de stadt der sonden: want de sondighe menschen sijn altijdt vremt ende verre van Godt totter tijdt dat sy wederom tot hem keeren midts penitentie ghelijck den verloren Sone weder keerde tot zijnen Vader alsoo de Historie dat bewijst. Ende ghelijck als den Vader alsoo den Sone ontfanghen heeft, zijn misdaet verghevende, ende hem ghefeesteert. Alsoo ontfanght onsen Heere de sondaers die tot hem keeren, ghelijck gheseyt is, die ontfermherticheydt doende ende d'eeuwich leven belovende ende ghevende: d'welck ons verleene den almogenden Vader inder eeuwicheyt. Amen.

FINIS