[p. 5] Het genoegen.  Wijze: De Nachtegaal met zoeten toon, enz.     't Genoegen, 's levens troost en vreugd,  De spruit van wijsheid en van deugd,  Verandert kommer in geneugt.     't Genoegen schenkt een medicijn,  Aan 't hart, gewond door zorg en pijn,  't Genoegen maakt ons water wijn.     't Genoegen, wel te vreê en blij,  Maakt enkel brood tot lekkernij,  En huppelt in een' boersche pij.     't Genoegen smaakt een waar genot,  Van onzen staat en levens lot,  Geregeld door een' wijzen God.     De staatzucht vlamm' op kroon en throon,  Verheff' het stof tot aardsche Goôn,  't Genoegen heeft een schooner loon.    [p. 6]    Wat helpen rijken, landen, steên,  Wat zijn des waerelds zoetigheên,  Voor hun die nimmer zijn te vreên.     Hij die zijn kwaade lusten snoeit,  Wordt door de zoetste bron besproeid,  Die uit het waar genoegen vloeit.     't Genoegen geeft weêr nieuwen moed,  Aan 't hart, gedompeld in den vloed,  Van ramp en wrangen wederspoed.     't Genoegen, vol van edel vuur,  Verheugt zich in het wijs bestuur,  Van d'eersten oorsprong der Natuur.         N.N.