|
|
|
| |
| | | |
De verheugde Vader.
Wijze: Zonder liefde, zonder wijn.
Groote Schepper, blij te moê,
U een vrolijk danklied toe,
'k Heb mijn wensch verkreegen;
'k Heb een lieve jonge spruit,
't Doel van mijn verlangen;
Laat ik 't kindjens teêr geluid,
Door mijn zang, vervangen.
Hoop en vrees was om ons heên,
't Zorglijk kraambed in zou treên,
Sta keur bij in haaren nood,
Hoor haar onder 't kermen,
Geef haar 't wichtjen, in heur schoot,
| | | |
Mijn gebed, tot u gericht,
'k Mag een lief en teder wicht,
Ik omhels mijn braave vrouw,
'k Roep: mijn lust, mijn leven!
Zie het onderpand der trouw,
'k Heb aan u, die alles weet,
't Wichtjen toegeheiligd,
't Zij door u, voor onheil, leed
Die de waereld in zal gaan,
Wil dus, op dien smallen baan,
Dan zal 't kindjen ons tot vreugd,
En, als 't eigendom der deugd,
Naar de waarheid streeven;....
Maar mij dunkt, het kindjen schreit,
Zagt - 'k wil door geen vrolijkheid,
Hem in 't slaapen stooren.
|
|
|
vorige
