|
|
|
| |
| | | |
XXXI December.
Wijze: Wat is het schoon, enz.
Zo vliegt de tijd, zo rollen onze jaren,
Zo ging dit Jaar ook weêr voorbij
Met lust en vreugd, met kommer en bezwaaren,
't Voegt echter, dat men dankbaar zij:
Aan God, die nog ons leven rekt,
En steeds aan ons ten vader strekt:
't Is God die nog ons, &c:
Zijn liefd'rijk hart blijft ons altoos geneegen,
Schoon ons dikwerf zijn hand kastijdt.
Hij leidt hier door ons op de regte wegen
Op dat ons hart zich eens verblijd'.
Wij dragen dan den tegenspoed,
Met onbezweken heldenmoed.
| | | |
Wil 't volgend Jaar, ô Heer! uw zegen schenken,
Maak elk aan zijnen pligt getrouw.
Zo zal ons geen verdriet noch onheil krenken;
Dan blijven wij, in vreugde of rouw,
Gerust, dat ons in de Eeuwigheid,
Een duurzaam heil is toebereid.
Gerust, dat ons in de Eeuwigheid,
Een duurzaam heil is toegereid.
|
|
|
vorige
