[p. 5]
[p. 7]
WEERKLANK OP GYSBRECHT'S ALLEENSPRAAK
| Europa's Staatsbelang moet zich ten
langen............... |
lesten |
| Bemoeijen met de
zaak van Neêrlands
oude......... |
vesten |
| En goede burgerij, en
volgens ons......... |
gebed |
| Ons scheiden van den
Belg, zoo wordt ons land......... |
ontzet. |
| De Muiters, toen wij nog op uitkomst
durfden......... |
hopen, |
| Zijn door verraad en
moord de vesting inge......... |
loopen; |
| Ons
troepen zijn uiteen, en namen vast
de......... |
wijk |
| En trokken haastig langs den
Dendermondschen......... |
dijk. |
| Zóó
stuift het oproer voort, gelijk
gedreven......... |
golven; |
| Zóó zag
men 't muitersrot als kudde wreede......... |
wolven |
[p. 8]
| En felle tijgers woên, met
ijsselijk......... |
geschreeuw, |
| Op
d'edelmoedigen, maar krachteloozen......... |
Leeuw. |
| Reeds acht het boevenrot ons land door hen.........
|
verslonden, |
| Omdat hun eerste vaart geen'
weerstand had......... |
gevonden. |
| Helaas! hoe
onvoorziens is deze kans......... |
gedraaid! |
| Hoe
spoedig rijpt de vrucht wanneer men
oproer......... |
zaait! |
| Als 't kleed van eer en
schaamte eens is van 't
lijf......... |
gereten, |
| Dan wordt geloof en
trouw als nutloos weg......... |
gesmeten, |
| En is
maar hindernis op aller
zonden......... |
weg, |
| Ja, zonder open strijd of
eenig stad......... |
beleg. |
| Ziet, ziet het
Belgische graauw van allen
band......... |
ontslagen! |
| Hoe moet gansch
Nederland van zulk een'
val......... |
gewagen? |
| Zuid-Braband heeft, met
Luik en Vlaandren, hoog en.........
|
dier |
| Gezworen, duizendwerf, dat zij, met
zwaard en......... |
vier |
| De Jacobijnen-muts zal
zetten op ons......... |
daken, |
| En tot een
wingewest, of asch en
puinhoop......... |
maken |
| Ons oud en wettig erf.
Zij achten trouw noch......... |
eer, |
| Maar wenden
snood zich af van hunn' te goeden.........
|
Heer; |
| Waardoor oud Holland nu moet lijden
zoo......... |
onschuldig, |
| Als iemand lijden mag,
maar 't draagt dat kruis......... |
geduldig. |
| Of
heeft toegevendheid het goede
doel......... |
gemist, |
| 't Is uit onnoozelheid en
zonder erg of......... |
list. |
| De Jezuïtsche
geest tot heerschzucht
aan......... |
geprikkeld |
| Heeft 't bijgeloovig
graauw te schendig......... |
ingewikkeld |
| In
dolle vrijheidszucht, en eigen wit......... |
verbloemd, |
[p. 9]
| Dat daar het vrijheid preekt, de
zielenvrijheid......... |
doemt. |
| Waar heeft zich
't woeste volk niet schendig
aan......... |
vergrepen! |
| Wat kreeg er niet een'
krak, wat hoven, huizen,......... |
schepen, |
| Zijn
niet verbrand, vernield door 't
plunderziek......... |
gemeen? |
| Maar onz'
toegevendheid lag d'
allereersten......... |
steen |
| Tot ondank, en, om
nu dien moedwil te......... |
besnoeijen, |
| Moet
zich geen vreemde magt met onze
zaken......... |
moeijen, |
| Noch eenig krijgsgeweld
gaan voeren in dat......... |
land; |
| Want wie
voorziet het einde als 't opdaagt van dien.........
|
kant? |
| Dan ziet geheel Euroop' het
oorelog......... |
ontsproten, |
| Dat over steden
gaat en vastgebouwde......... |
sloten |
| En dorpen
zonder end, en huizen zonder......... |
tal, |
| Van
allerhande aard, die 't eeuwig
smarten......... |
zal. |
| 't Oproerig volk draaft
door en geeft zich nooit......... |
tevreden, |
| De
Potter, Thielemans, de Weyer, en die.........
|
leden |
| Der Staten-Generaal, die 's Konings
gunst be......... |
scheen, |
| Vereenen zich aan 't
hoofd van 't allerlaagst......... |
gemeen, |
| En
spottende met trouw, en dier
gezworen......... |
eeden; |
| Die ze aan hunn'
wettig Vorst zoo dikwerf
kruipend......... |
deden, |
| Dreigt Vlaming, Belg
en Waal, een' onverzoenbren......... |
haat, |
| Aan
't edel Nassau's huis en Holland. Deze.........
|
smaad |
| Kan 't Zevenlandsch gewest tot in de
ziel ont......... |
roeren. |
| Op mannen! in 't
geweer! men moet de wapens......... |
voeren. |
| Al
lang genoeg op hoop van
beterschap......... |
gerust: |
| De vlam der
muiterij wordt slechts door moed......... |
gebluscht. |
[p. 10]
| Wat baat ons tusschenspraak van Koningen
of......... |
Heeren? |
| 't Is tijd om weer te
biên en 't vloekrot af te.........
|
keeren. |
| Het heilloos basterdzaad van Brussel,
door geen......... |
trouw |
| Of eer of
menschlijkheid of deugd
gebonden,......... |
zou |
| (Liet ge in het
Hollandsch hart den ouden
moed......... |
versterven) |
| U dwingen om
verstrooid als ballingen
te......... |
zwerven, |
| Of hen te dienen. Op dan
Vader! Broeder!......... |
Zoon! |
| Met God, voor
Gade en Kroost, voor Vaderland
en......... |
Troon! |
| Toont u het echte teelt dier
dappre......... |
Burgerijen, |
| Die 't Land
verloste van de
Spaansche......... |
Heerschappijen, |
| En Romes
zieledwang. Welaan! men achte......... |
niet, |
| Op
eigen lijfsgevaar, dat is een
kleen......... |
verdriet. |
| Maar zoo het
heldenperk ons burgers kon
ver......... |
tsagen, |
| Dan stortte 't Vaderland
in onafzienbare......... |
plagen, |
| Wijl 't
nakroost schuldeloos voor onze
lafheid......... |
boet. |
| Te wapen dan! ter wraak
voor al 't vergoten......... |
bloed, |
| Te wapen!
tot behoud van Vorst
en......... |
onderzaten. |
| Wie zou voor 't
vaderland niet willig 't
leven......... |
laten? |
| Om door zoo braaf een'
dood te stoppen de oproer......... |
wel, |
| En
dempen door het lijf dien nimmer
zatten......... |
hel. |
| Wie 't regt verdedigt
wordt gesterkt van uit
den......... |
hoogen, |
| Door Hem, die 't al
bestiert, met zijn
doorzigtige......... |
oogen; |
| Het hart des
Konings en der
volksverleiders......... |
kent, |
| Standvaste trouw
beloont, en handhaaft in het.........
|
end. |
| Maar, wenschen wij ons land zoo
heerlijk......... |
begenadigd, |
[p. 11]
| Dan worde 't ook door ons met
mannenmoed......... |
verdadigd; |
| Dan rukke men,
bezield door onzer Vadren......... |
deugd, |
| Den
vijand te gemoet met al het vuur
der......... |
jeugd, |
| Eendragtig zonder ooit van
trouwe te......... |
verandren: |
| Dan eerst,
herleeft de naam van vrije
Neder......... |
landren, |
| Als wij, met moed en
kracht, den wapenkreet......... |
alom |
| Opvolgen,
overal de burgers, d'......... |
adeldom |
| En
landliên opgeklept zien met
geweer......... |
beladen |
| Aanrukken, en gereed
tot mannelijke......... |
daden. |
| Al wie in 't
harnas sterft, die heeft een eerlijk.........
|
graf. |
| Wie Koning Willem trouw bevestigt bij
zijn'......... |
staf, |
| Van dien zal 't Vaderland
altijd met eerbied......... |
spreken. |
| Op!
Vaderlanders, op! om 't Vaderland
te......... |
wreken. |
| Met juichtoon voortgerukt,
het muiterrot......... |
getemd; |
| En dan, uit
vrije borst het danklied
in......... |
gestemd! |
| Held Ledel heeft alree 't
bandijtenheer......... |
geslagen |
| En in Cadsant
met kracht den
standerd......... |
weggedragen |
| Pontecoulant, met
Belg en Vlaming en 't.........
|
uitheemsch |
| Gebroed van Seine en Roer,
misschien ook van den......... |
Teems |
| Dacht 't
vrije Walcheren te trappen met
zijn......... |
rotten, |
| Maar werden kort gestuit.
Zij liepen als de......... |
Schotten |
| Bij Dunbar,
toen ons volk hen op de
lenden......... |
viel. |
| 's Lands grijzen held
Chassé, soldaat met lijf en.........
|
ziel, |
| Verdedigde 's Lands eer, met
trouwgebleven......... |
troepen, |
| En deed, door
't grof geschut, den Belg genade......... |
roepen. |
[p. 12]
| Terwijle zet 's Lands vloot Antwerpen schier
in......... |
vlam, |
| Vermits het, laag en laf,
meê deel in 't oproer......... |
nam |
| En de
ongeregte zaak van Brussel
dorst......... |
omhelzen. |
| Nu vloeken ze Aduard,
en 't spijkervat van......... |
Velzen |
| Of Bylings
martelgraf was voor Chassé
be......... |
recht, |
| Verviel hij in hun magt.
Verblinde muiters!......... |
zegt, |
| Indien geen
wrok of list uwe oogen
dus......... |
verblinde, |
| Zoudt ge in uw eigen
werk uw eigen straf niet......... |
vinden? |
| Toen
gij in 't Fransche juk u kromdet als
een......... |
slaaf, |
| Toen lekte gij het stof.
Wat Keizer, Hertog,......... |
Graaf, |
| Die u met
zachtheid leed, kost ge als uw
Heer......... |
gedoogen? |
| Oproerig, laf en wreed,
verblind aan ziel en......... |
oogen, |
| Geeft ge
aan een vaderlijk en zacht bestier
den......... |
schop |
| En steekt verraderlijk den
muiterstander......... |
op, |
| Geholpen door het
ras dier monsters, die te......... |
Woerden |
| De
zuigelingen smoorden en roof en buit
weg......... |
voerden |
| Ga! laf ondankbaar volk,
dat naar geen reden......... |
hoort! |
| Verga door
eigen gif, hol in uw
dolheid......... |
voort! |
| Dat hij, aan wien 't
beheer uws lands wordt......... |
opgedragen, |
| U,
als Rebabeam, met
schorpioenen......... |
slagen |
| Regere, en 't
zacht bestuur, dat vijftien
jaren......... |
lang |
| U vrede en voorspoed gaf,
door Inkwisitie......... |
dwang |
| Vervange worde,
en u gehoorzaamheid doe......... |
zweren, |
| Als
slaven, kruipende in 't gareel van strenge.........
|
Heeren, |
| Als dwazen, die men aan de tuchtroede
over......... |
gaf: |
[p. 13]
| Zoo krijgt uw schelmsch verraad de
welverdiende......... |
straf! |
| Maar eendragt,
moed en trouw vervullen 't hart
van......... |
allen, |
| Die onz' geregte zaak
handhaven op de......... |
wallen |
| Van 't oude
Nederland, en vader
Willems......... |
zaak |
| Bepleiten met geweer, en
duchten voor geen......... |
wraak, |
| Wedijvrend
met den Zeeuw, met Hollanders
en......... |
Vriezen, |
| Den vijand te verslaan of
't leven te......... |
verliezen. |
| Zoo ligt de
zaak bij ons, en daarop gaan
wij......... |
aan |
| En durven zwaar beleg en
stormen door te......... |
staan |
| En nacht en dag
vooraan te worstelen op de......... |
wallen, |
| Te
spelen met geschut en rustig uit te.........
|
vallen, |
| Gedachtig aan de les, ons reeds op
moeders......... |
schoot |
| Geleerd: wie 't land
bemint, vertrouwe op God in......... |
nood! |
| Zoo
hebben zich weleer onz' vadren
ook......... |
gedragen, |
| En nooit bezweek hun
moed door droeve......... |
nederlagen. |
| Wij
volgen 't zelfde spoor: wij strijden niet
om......... |
roem, |
| Maar voor het Vaderland! en
wie dien naam ooit......... |
noem, |
| En niet met
leeuwenmoed het lijf er op
durft......... |
zetten, |
| Die is van basterdteelt,
beklad met
vreemde......... |
smetten, |
| Verachtlijk als een
Daine; aan deugd en
menschlijk......... |
heid, |
| Ten gruwel; en als
eens de ziel van 't
ligchaam......... |
scheidt, |
| Dan roepe hij
vergeefs op 't sterfbed om een.........
|
trooster! |
| Hij sterve als ravenaas! zijn naam
zij kerk en......... |
Klooster |
| Ten vloek! en,
Landverraâr! zij aller
duivlen......... |
groet, |
| Waarmeê de hel de
ziel nog pijnige in 't......... |
gemoed! |
|