Zeeusche Nachtegael · dbnl

DBNL

Zeeusche Nachtegael

auteur: anoniem Zeeusche Nachtegael

editeur: P.J. Verkruijsse en P.J. Meertens

bron: P.J. Meertens en P.J. Verkruijsse (eds.), Zeeusche Nachtegael en bijgevoegd A. vande Venne Tafereel van Sinne-mal, Drukkerij Verhage & Zoon, Middelburg, 1982

doorzoek de hele tekst

© 2001 DBNL / erven P.J. Meertens, P.J. Verkruijsse

DBNL vignet



[p. 111]origineel
Herders-dicht, gheschoncken aen den Eersamen Jong-man Clement van Sorgen, ende de Eerbare Joffrou Cornelia van Heems-kercke. EEn Herder jong-bejaert, Alleen end' onghepaert, Ging sijne schaepjens hoeden Daer t'Y de gulle cant, 5 Van 't vet-begraefde lant, Begabbelt met sijn vloeden, Daer d'Amstel haren stroom Heel flaeuvvjes end' heel loom Door 't groene gras comt leyden. 10 Hy gingh gerust van hert, En spotte mette smert Daer and're vaeck om schreyden; Gantsch vry end' onbevvust Van soete vrouvve-lust, 15 Int hert lagh niet verborghen, Als in het teere gras Voor 't hoopjen dat hem vvas Bevolen, trouvv te sorgen: Tot dat hy eensjes sagh, 20 Int af-gaen van den dagh, VVanneer de son gingh daelen, Een Maeght, een Herderin, Een Nimphjen, een Godin, Een slaepjen sitten halen. 25 Sy vvas gheseten neer, Daer 't Herdertjen vvel eer Sijn cudde plach te vvachten: Soo haest hy haer vernam, Een onghevvoone vlam 30 Onstack in sijn ghedachten. Sijn oogh viel op de mont, Die haer soo vriend'lijck stont Beset met roode lippen, Des vverd' hy gantsch beducht, 35 End' liet strackx sucht op sucht, Laes! uyt sijn sieltjen glippen.
[p. 112]origineel
Help hemel! vvie is dit Die hier dus neder sit! Gheen schoonder oyt mijn leven! 40 Tot hier-en-toe gherust, Nu crijgh' ick saenens lust, Och! dies' haer dorste gheven! Hoe svviert die gouden crans Ront-om haer voor-hoofts glans! 45 Ey! siet die gulden boogjens, Hoe constigh end' hoe net Die van Natuur gheset Zijn boven haer' soet oogjens; End' hoe het vvitte velt 50 Daer nevens aen ghestelt, Met aertjens is door-trocken. VVien soud' niet 't schoon gebouvv Van sulcken braven vrouvv De ziel uyt 't lichaem locken? 55 Den Herder in sijn sin Aldus door nieuvve min Vercracht, is neer-geboghen Recht voor sijn Liefjes schoot, End' bleef daer, hallef doot, 60 Opt Nimphje sterlincx ooghen: Half doot? jae vvaerom niet? Ach! daer de min ghebiet Ghebeuren vreemde saecken: Dat levend' is dat sterft, 65 End' 't geen de doot vervverft Can liefde levend' maecken. 't Voor-nemen (soo ick meen) Van d'Herder vvas alleen, Om vvat met d'oogh te spelen, 70 En verder niet te doen, Als van haer mont een soen Al heymelick te stelen; Soet montje comt vvat by, End' leent u lipjes vry, 75 Ey! derff' een soentjen vvaghen, Die van u steelt een kus Diens zieltjen suldy flus Onvvetend' van hem draghen; Soo haest nu d'Herder vond 80 Sijn lippen voor haer mond, Ghevoeld' by uyt haer lippen sluypen Soo soeten adem-lucht, Die strackjes metter vlucht Gingh in sijn zieltjen cruypen; 85 Een lucht, een dauvv, een nat, D'vvelck, alsset eensjes vat, Het herten-bloet can teeren, Het rust noch dagh, noch nacht, Het mindert onse cracht, 90 End' meerdert ons begeeren;
[p. 113]origineel
Een lucht, een lieve tocht, Die in sijn hertje vvrocht Een altijt-heftich vvoelen, Een hitte dit het bloet 95 Van die het voncken doet, Alleene can verkoelen; Van doen aff heeft sijn borst Nae vveder-min ghedorst, End' heeft die soet vervvecken, 100 Dees nieu-gheboren min, Aen dese schoon' Godin Tot meer-mael gaen ontdecken; End' heeft niet eer gherust, Voor dat hy vveder-lust 105 In 't Nimphjes hert deed branden, Sulcx dat hy, soomen siet, Sijn ziele-lust gheniet Bevvoelt met echte banden, Nu Nimphjes van het vvout, 110 End' Herders die u hout Op d'Amstels rijcke velden, Off yder een sijn fluyt En ick mijn Zeeusche Luyt Eens op malcander stelden, 115 End' saten t'samen neer, End' speelden eens ter eer Van 't vvel-gevonden paertjen, End' vvenschten haer genucht, End' soete minne-vrucht 120 Te teelen menich jaertjen. IAC. LVYT.