Zeeusche Nachtegael


auteur: anoniem Zeeusche Nachtegael


editeur: P.J. Verkruijsse en P.J. Meertens


bron: P.J. Meertens en P.J. Verkruijsse (eds.), Zeeusche Nachtegael en bijgevoegd A. vande Venne Tafereel van Sinne-mal, Drukkerij Verhage & Zoon, Middelburg, 1982  


verantwoording

inhoudsopgave

doorzoek de hele tekst


downloads



DBNL vignet

[p. 200]origineel

Lof van de deuchtsame vrouwe, Wt het leste Capittel der selver spreucken.

Op den Lof-sang Mariae.

 
ALst huwens tijd zijn sal
 
Soo bid den Heer voor al
 
Om eene cloecke vrouwe;
 
Die niemant licht en vint,
5
Wants' in weerd' overwint
 
De peerlen hoogh gehouwe.
 
 
 
Haer man rust sijn ghemoet
 
Op 'tghene datsy doet,
 
Hy macht haer wel betrouwen.
10
Al groeyden sy door buyt,
 
Soo puts' haer schat niet uyt
 
Met cost'lick huys te houwen.
 
 
 
Sy doet hem niet dan goet,
 
Niet quaets van haer ontmoet
15
Hem in sijn heele leven.
 
Sy weet met handen fijn
 
Te spinnen woll' en lijn,
 
En wat sy wil, te weven.
 
 
 
Ghelijck met hulcken groot
20
Weet sy van verren broot
 
Tot lijf-tocht te besorghen;
 
Sy spijst haer heele huys,
 
Geeft werck haer maegden kuys,
 
Op-staende voor den morghen.
 
 
25
Dan soeckts' een goet stuck lants
 
Dat sy met hares hants
 
Ghewin, gaet coopen inne;
 
Op dat tot 'smenschen dranck
 
Een soete wijngaert-ranck
30
Sy daer op voorts ghewinne.
 
 
 
Ia selfs haer lenden schort,
 
En die wel vast om-gort,
 
Sy stijft haer armen moedich.
 
Des nachts haer lampe brant,
35
Dies nutse voor de hant
 
Vrucht van haer neering spoedich.
 
 
 
Den spinrock vat sy aen,
 
En doet den wervel gaen,
 
De spille lustich drayen.
40
Noch can-men open sien
 
Haer handen, om de lien
 
Die erm zijn te verfrayen;
 
 
 
Besorghend' niet te min
 
Haer eyghen huysghesin,
45
Ia elck met dobbel kleeren;
 
Op dat des winters koud,
 
Als sneeuw 'theel lant benouwt
 
Die haer niet eens mach deeren.
 
 
 
Voorts tot haer bedde breet
50
Seer schoone dekens reet,
 
Haer kleeren zijn van zijde;
 
Sy treckt scharlaken an,
 
Op dats' haer eyghen man
 
Met haer cieraet verblijde.
 
 
55
Den welcken sy beschickt
[p. 201]origineel
 
Oock kleederen gheschickt,
 
Waer med' hy mach verkeeren
 
In poorten van Raets-lien,
 
En laten hem vry sien
60
By 'slants voornaemste Heeren.
 
 
 
Fijn doeck sy constich weeft,
 
En dat te coopen gheeft;
 
Sy weet oock te bordueren
 
Seer schoone gordels, die
65
Sy aen de kramers bie,
 
Om buyten 'slants te vueren.
 
 
 
S'is voorts bekleet met cracht,
 
En reynicheyt, sy lacht
 
Oock in haer meeste sorgen:
70
Soo dat haer hert bereyt
 
Voor alle swaricheyt
 
Niet vreest den dach van morgen.
 
 
 
Gaet open haren mont,
 
Daer uyt wort niet vercont,
75
Dan wijsselicke reden:
 
Haer tonghe wel bereyt
 
Oock nimmermeer verbreyt
 
Dan aenghename zeden.
 
 
 
Cort-om, sy achte slaet
80
Hoe't in haer huys toe-gaet,
 
En wat daer mach behoeven;
 
Want vrylick sy en eet
 
Gheen onverdienden beet
 
Ghelijck de leuye boeven.
 
 
85
Dies hare kinders soet
 
Staen op, haer int ghemoet,
 
En haer wel salich noemen;
 
Haer man oock desghelijck
 
Sal altijt blydelijck
90
Van hare deuchden roemen;
 
 
 
En segghen, Menich wijf
 
Is cloeck in haer bedrijf,
 
En weet wel goet te winnen;
 
Maer ick en weter gheen
95
Die soo veel deuchts in een
 
Als du hebst, te versinnen.
 
 
 
Dies vrouwen soet beval
 
Wel licht bedrieghen sal,
 
En schoonheyt gaen verloren;
100
Maer rechten lof begaet
 
De vrouw, die haer cieraet
 
In Gods vrees heeft vercoren.
 
 
 
Gheeft haer tot eeren-croon
 
En wel-verdienden loon,
105
'tLoon van haer eyghen handen:
 
Laet hares lofs gheschal
 
Vry tuyten over al,
 
In steden ende landen.
 
Apollonius Scotte.