[J.T. Bertram]
Bertram (J.T.), geboren te Amsterdam, den 23 September 1777, was Onderwijzer in de godsdienst en Prediker in het Werk- en Gevangenhuis zijner geboortestad, alwaar hij in 1819 uitgaf: Dichtvruchten, in eenige gewoekerde uren gekweekt, gedeeltelijk van Godvruchtigen inhoud, gedeeltelijk uit huisselijke stukjes bestaande. Zijn talent evenaart niet dat zijner meeste tijdgenooten, doch zijne verzen zijn niet onverdienstelijk en kenmerken zich door eenen reinen christelijken geest, tot eene proeve diene het volgende uit zijn gedicht Op de Voorzienigheid Gods:
Ook als gij 't hart bedroeft,
Door lijden ons beproeft,
Dan zijt en blijft gij vader;
De stil geweende traan
Voert op de lijdens baan
Ons zelfs uw liefde nader.
[p. 116]
Dus vader! juichen wij
Gij mengt ons artsenij,
Zelfs in den lijdens beker:
We erkennen, wat gij doet,
Is altijd wijs en goed
Van uwe liefde zeker.
Als zoet ons schaden zou
Dan biedt uw liefde en trouw
In plaats van zoet, ons alsem;
Gij legt bij alle smart,
Op iedere wond van 't hart,
D'ons mêest geneesb'ren balsem.
Gij zult mij naar uw' raad,
Mijn Steun en Toeverlaat!
Bij wat me ontmoet, geleiden;
Niets, Schepper van 't heelal!
Zal, wat ook sta of vall',
Mij van uw liefde scheiden.
'k Verlaat mij op uw woord
En wandel rustig voort;
Uw oog blikt op mij neder,
Uw zorg bestuurt mijn lot,
Uw hand leidt mij o God,
Uw liefde hoedt mij teeder.
'k Vertrouw, 'k geloof, en 'k hoop;
Nu wordt mijn aardsche loop,
Door wijs beleid geregeld,
Al blijft uw hooge raad,
Die eeuwiglijk bestaat,
Ook voor mijn oog verzegeld.
Waar 'k op uw aardbol dool',
Zij blijft me een oefenschool
Van nutte voorbereiding.
De zwaarste rampendruk
Werkt mede tot geluk
'k Verlaat me op uwe leiding.
[p. 117]
Eens aan den rand van 't graf,
Neemt ge al mijn' last mij af,
'k Blijf edler wereld hopen;
Als nergens redding blinkt,
En de aard mijn voet ontzinkt,
Zet gij me uw hemel open 1.
Hij overleed te Amsterdam, den 2 November 1834 en had in huwelijk Mejufvrouw Sophia Petronella Goedhuys.
R.A.
1Dichtvruchten, bl. 40.
