[p. 22]
[Kom, laten we nu eens zingen]
Kom, laten we nu eens zingen
Van onzen kleinen hond;
Die had Marietje d'r kousjes
Gestoken in zijn mond.
En hadden we niet geroepen:
‘Och, hondje, laat toch staan,’
Dan had-ie Marietje d'r kousjes
Aan z'n vuile voetjes gedaan.
