Aan een jongeling
1
Gij, die den zoeten stroom der lente
Vast tintlen voelt in hart en aâr,
Wien de onschuld op het voorhoofd prentte
Het eermerk van uw twintig jaar;
2
5
Geliefde jongling, die de weelde
Der jeugd u toewenscht - en verstoot;
Wien God een reine ziel bedeelde,
Maar ze in een aarden vat besloot!
3
Daar zien Drie Beelden, die bewaken
10
De reinheid, die gij bevend draagt:
O wil dat drietal nooit verzaken,
Dat om uw hart en blikken vraagt.
4
Dat is, voor-eerst, Zij, die den bloezem
Van d' eersten vreugdelach u schonk,
15
En aan wier heilgen moederboezem
Het wichtje een melk vol kuischheid dronk;
[p. 60]
5
Dat is, daarna, het minlijk wezen,
De zoete glimlach van den mond
Der Zuster, - in wier trouw voor-dezen
20
Ge een steun en lieve speelnoot vondt.
6
't Is, eindlijk, nóg een jonge Vrouwe,
Een maagd, wellicht uit vreemde stad, -
Maar die een troost in iedre rouwe;
Een zon zal wezen op uw pad.
7
25
Zij kent u niet, noch zelfs ook vraagt ze
Wie haar naar 't autaar voeren zoû;
En toch in haar gedachte draagt ze
Uw beeltnis en schenkt u haar trouw.
8
De maagdlijkheid van haar gedachten
30
Bewaart zij u, van kindsbeen af:
Zoudt ge u dan niet voor ontrouw wachten
Aan haar, die reeds zich-zelve u gaf?
9
O dat voor u haar beeld reeds heden
Een waarborg tegen 't misdrijf zij!
35
Als de Engel, warend om uw schreden,
Wel ongezien, maar toch nabij.
Naar Anatole de Ségur(57)
1872
(57)Anatole-Phillippe, Comte de Ségur (1823-1902): frans schrijver.
